பயணம்

மஹாபலிபுரம்- காலத்தால் அழியாத கற்கவிதை

2011-07-26T23:17:00.005+05:30

இன்னும் களங்கப் படாத, ஒரு குழந்தையின் இதயத்தைப் போல,நம் காலத்தின் மாசுக்களையெல்லாம் மீறி, மஹாபலிபுரம் அழகாக, கவித்துவமாக இருக்கிறது. மிகவும் துரிதகதியான வாழ்க்கையில் பலநூற்றாண்டுகளாகத் துறைமுக நகரமாகத் திகழ்ந்த அது, இன்று பழைய நினைவுகளை அசைபோடும் ஐம்பத்துச் சொச்ச மனிதனாய்த் தோன்றியது.

இலங்கை,சீனா, தெற்காசிய நாடுகள் மற்றும் ரோம் நகரத்துடன் வாணிபத் தொடர்புக்கு ஒரு முக்கியத் தொடர்புத்தளமாக இருந்த மஹாபலிபுரம், ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல், பல்லவர்களின் சிறந்த சிற்பம் மற்றும் கட்ட்டக் கலையால், உலகப் பிரசித்தி பெற ஆரம்பித்தது. ஒற்றைக் கல்லினால் ஆன சிற்பங்கள், கடற்கரைக் கோவில்கள் பல்லவர்களது திறமையைப் பறைசாற்றும்.ஏழு கடற்கரைக் கோவில்கள் இருந்ததாய் பண்டைய கடற்பயணிகள்,வயதான மீனவர்களின் செவிவழிச் செய்திகள் மற்றும் 1798 இல் மஹாபலிபுரத்திற்கு வந்த பிரிட்டிஷ் பயணி ஜே.கோல்டிங்ஹாம் இந்த ஏழு கடற்கரைக் கோவில்களைப் பற்றி, ”செவன் பகோடாஸ்” என்று குறிப்பிட்டிருப்பதிலிருந்தும் அறியலாம். ஏழு கடற்கரைக் கோவில்களில் ஆறு இப்போது கடலின் வயிற்றுக்குள்.எஞ்சியிருக்கும் ஒன்றே நாம் இப்போது பார்த்து மகிழும் கடற்கரைக் கோவில்.

2003 ஆம் ஆண்டு நேசனல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் ஓசனோகிராஃபி நடத்திய கடலடி ஆய்வில், கடற்கரையிலிருந்து 800 மீட்டர் தொலைவில், 5-8 மீட்டர் ஆழத்தில் மனிதரால் கட்டப்பட்ட சிற்பங்கள்,படித்தளங்கள்,உடைந்த சுவரின் சில பகுதிகள்,கோவிலின் சில பகுதிகள் போன்ற அமைப்பினையொத்த சில சிதலங்கள் கண்டெடுக்கப் பட்டுள்ளன.தொல்பொருள் ஆய்வுகள் இவை 1300-1500 வருடங்கள் பழையன என்கின்றன. ஆண்டொன்றுக்கு 55 செ.மீ கடலால் அரிக்கப்படும் மஹாபலிபுரக் கடற்கரை மேற்கூறிய ஆறு கடற்கரைக் கோவில்களையும் அரித்து விட்டிருக்கிறது.

”யுனெஸ்கோ புராதனப் பகுதி” யாக அறிவிக்கப் பட்டிருக்கும் மஹாபலிபுரத்தில் ஒற்றைக் கல்லினால் ஆன ரதங்கள், அர்ஜீனன் தவம் மற்றும் குகைச் சிற்பங்கள் எட்டாம் நூற்றாண்டில் பல்லவ மன்னன் நரசிம்ம வர்மன்,இரண்டாம் நரசிம்ம வர்மன் மற்றும் முதலாம் ராஜசிம்மன் ஆகியோரால் கட்டப்பட்டன.குகைக் குடவரைக் கோயில்கள், சிற்பங்கள் பல்லவ காலக் கட்டடக் கலைக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. புத்த விகாரங்களின் சாயலும் இந்தக் கலையம்சத்தில் உண்டு.அஜந்தா, எல்லோரா வகைக் குகைக் கோயில் சாயலும் உண்டு. அதற்கு, நரசிம்ம வர்மன் கி.பி.642 இல், சாளுக்கிய மன்னனான இரண்டாம் புலிகேசியைப் போரில் வென்று, அங்குள்ள சிற்பிகளையும், கலைஞர்களையும் போர்க்கைதிகளாக சிறைப்பிடித்து காஞ்சிக்கும்,மஹாபலிபுரத்திற்கும் அழைத்து வந்து, அவர்கள் செய்த சிற்பங்களில் அந்த சாயல் இருப்பதாகக் கொள்ளலாம் என்றும் ஒரு கருத்து உண்டு.

மொத்தம் இருக்கும் எட்டு ரதங்களில் பஞ்சபாண்டவர் ரதம் எனப்படும் ஐந்து ஒற்றைக்கல் ரதங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக வடிவமைக்கப் பட்டவை..இவற்றுள் மிகப்பெரியது தர்மரின் ரதம். மற்ற ரதங்களான பீமன், அர்ஜீனன்,நகுல சகாதேவ ரதங்கள் தர்மரின் ரதத்தின் சிறிய ஜெராக்ஸ் காப்பிகளாக இருக்கின்றன.இருப்பதிலேயே மிகச்சிறியதும், மிக எளிமையானதுமாய் இருப்பது திரெளபதியின் ரதம் தான்.

நான் தங்கியிருந்த ஹோட்டல்

மஹாபாரதத்தின் ஒரு காட்சியான அர்ச்சுனன் தவத்தைக் காட்டிடும் ஒரு சிற்பம்,

ஏழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வராஹர் குடைவரைக் கோவில்,

அழகுற நின்று கொண்டிருக்கும் கடற்கரைக் கோவில் என்று பார்த்து, ரசித்துக் கொண்டே இருக்க மஹாபலிபுரத்தில் பல இடங்கள் உண்டு.

இதுவரை பலமுறை மஹாபலிபுரத்திற்குச் சென்றிருந்த போதிலும், அங்கு தங்கியிருந்தது இதுவே முதல்முறை.சிறுநீரக மருத்துவர்களின் மாநாடு & கண்காட்சியில் பங்குபெறச் சென்றிருந்தேன்.மாநாட்டில் பங்குபெற என்றவுடன் என்னைப் பற்றிப் பெரிதாக ஏதும் எண்ணி விட வேண்டாம்.கண்காட்சியில் மருத்துவ சாதனங்கள் தயாரிக்கும் எங்கள் கம்பெனி, ஸ்டால் போட்டிருந்தது.அதை மேற்பார்வை இடவே எனது மஹாபலிபுர விஜயம்.

கடற்கரைக் கோவிலில் வழக்கத்திற்கு மாறான வித்தியாசமான சில விஷயங்களை நீங்கள் கவனிக்கலாம்.சிவனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் ஒரே கோவிலில் சன்னதிகள். மண்டபம் கர்ப்பகிரகத்திற்கு பின்புறம் அமைக்கப் பட்டிருப்பது, சுற்றுப்புற சுவரில் வரிசையாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் நந்திகள் என மிகவும் வித்தியாசமாக உள்ளது கடற்கரைக்கோவில்.

பல்லவ மன்னனால் விஷ்ணுவின் கோவிலான திருக்கடல்மல்லை கட்டப்பட்ட பின்னரே, கடலின் சீற்றங்களிலிருந்து சிற்பங்கள் அழிவது நின்றதாம். நமக்குக் கிரிக்கெட் போல, பல்லவர்களுக்குப் பிடித்த விளையாட்டு மல்யுத்தம். முதலாம் நரசிம்மவர்மன் மல்யுத்தத்தில் சிறந்து விளங்கியதால் அவருக்கு “மாமல்லன்” என்று பெயர்.- மாமல்லபுரம். விஷ்ணுவின் பக்தனான மஹாபலி மன்னன் ஆண்டதாக ஐதீகம்- எனவே மஹாபலிபுரம்.

ஒய்யாரமாக நின்று கொண்டிருக்கும் கிருஷ்ணனின் வெண்ணெய்ப் பாறைக்கு அப்பால், மகிஷாசுரமர்த்தினி மண்டபம், வராஹர் மண்டபம்,ஆதிசேஷன் மீது பள்ளிகொண்ட பெருமாள் என்று ஒவ்வொன்றாய்ப் பார்த்துப் பார்த்து செதுக்கி இருக்கிறார்கள்.

புலங்கொள் நிதிக்குவையோடு புழைக்கைம்மா களிற்றினமும் நலங்கொள்நவமணிக்குவையும் சுமந்து எங்கும் நான்றொசித்து கலங்களியங்கும் மல்லைக் கடல்மல்லைத்தலச்சயனம்

வலங்கொள்மனத்தாரவரை வலங்கொள் என்மடநெஞ்சே

என்று திருமங்கையாழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த கடல் மல்லைத் தலசயன ஆலயத்தில் தலசயனப் பெருமாள் (ஆதி சேஷன் இல்லாமல் தரையில் நான்கு திருக்கரங்களுடன், வலத் திருக்கரத்தை திருமார்பில் ஞான முத்திரையாக, கிழக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன், ஒரு கரத்தை தலைக்கு வைத்துக் கொண்டு பெருமாள் சேவை சாதிக்கின்றார்) பெருமாள் போலவே தாமரை இல்லாமல் நிலத்தில் அமர்ந்து சேவை சாதிக்கிறார் நில மங்கைத் தாயார்.

செல்லநாயென மீண்டும் மீண்டும் காலருகே வந்து செல்லும் அலைகள்

விடியற்காலை ஐந்தரை மணிக்கே எழுந்து, தயாராகி,ஆறு மணிக்கெல்லாம் கடற்கரைக்கு சென்று கோவிலையும், கடல் அலைகளையும் ரசித்தேன்.

விடியற்காலையில், கடலலைகள் காலை வருட, சூரிய உதயத்தைக் காண்பது மிகவும் அருமையாக இருந்தது.காலைநேரத்துக் கடற்கரையின் அழகைக் காண வரும் சுற்றுலாவாசிகள், அவர்களை மகிழ்விக்கத் தயாரான குதிரைகள், பாறைகளில் ஓடும் நண்டுகள்,கடலலைகளில் சறுக்கி விளையாடும் இளைஞர்கள்,கடைகளைத் திறக்கத் துவங்கும் வர்த்தகர்கள், கரையோரத்திலிருந்த சிறு தெய்வப் பீடங்கள்,என அந்தக் காலைநேரத்து மஹாபலிபுரக் கடற்கரை மனதிற்குப் புத்துணர்வூட்டுவதாக இருந்தது.

அசந்த வேளையில் எகிறிக் குதித்துப் பயமுறுத்தும் ஆளுயர நாய்

கிருஷ்ணன் வெண்ணைப் பாறை

எங்கள் ஸ்டாலுக்கு பெற்றோருடன் வந்திருந்த ஒரு குழந்தை

தினசரி வாழ்வில் நாம் காணும் காட்சிகள் கல்லிலே கவித்துவமாக

அர்ஜீனன் தவம்

பஞ்சபாண்டவர் ரதங்கள்

மஹாபலிபுரத்தில் இருக்கும் நிறையக் கோவில்களும், சிற்பங்களும் முற்றுப் பெறாதவை. திடுமென்று ஒருநாள் காலை முதல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் சிற்ப வேலைகளை யாரோ தடுத்தி நிறுத்தி விட்ட்தைப்போல அவை முற்றுப் பெறாமல் அப்படியே போட்ட்து போட்டபடி இருக்கின்றன.

டிசம்பர் 2006 சுனாமியின் போது மஹாபலிபுரக் கடல் உள்வாங்கிய போது, அதுவரை தெரியாமல் கடலுள் மறைந்திருந்த சில பாறைச் சிற்பங்கள் தெரிய வந்துள்ளன.ஆறு அடி உயரமுள்ள ஒரு யானைச் சிற்பம், ஓடும் குதிரையின் சிற்பம், சிங்கச் சிற்பம், உடைந்த கோவிலின் சில பகுதிகள் என கடலுள் புதையுண்ட கலைவேலைப்பாடு கண்ணில் தெரிய வந்துள்ளன.

அரசின் முயற்சியால் கடலடித் தேடல் முற்றுப் பெற்றால், இதுவரை படிக்காத இன்னும் சில புதிய (பழைய?!)கற்கவிதைகளைப் படிக்கலாம்.

கடலடித் தேடுதலின் போது எடுக்கப்பட்ட படங்கள்

Source: 1.Current Science 2.National Institute of Oceanography

விடாது கணக்கு

2011-03-15T22:34:00.006+05:30

எனக்கும், சுப்ரமண்ய பாரதிக்கும் ஒரு விஷயத்தில் பொருத்தம். இருவருக்குமே, கணக்கு பிடிக்காத பாடம். கணக்கு, பிணக்கு ஆமணக்கு என்று பாரதி எழுதியதைப் பள்ளியில் படித்ததும் கணக்கு எனக்கு வராமல் இருப்பதை ஒரு பெருமையாகவே எண்ணத் தொடங்கினேன். எனக்கும்,கணக்குக்கும் ஏழரை என்றெல்லாம் சொல்லக் கூடாது.ஏழாயிரத்து எழுநூற்று எழுபத்து ஏழரை என்று தான் சொல்லவேண்டும்.அவ்வளவு தொலைவில் நான் கணக்கை வைத்திருந்தேன்.

பூஜ்யத்தைக் கண்டுபிடித்தது இந்தியர்கள் என்று தெரிந்ததும் நம் மீதே எனக்குக் கோபம் வந்த்து. அரேபியர்கள் அல்ஜிப்ராவையும்,கிரேக்கர்கள் ஜியோமெட்ரிக்கையும் கண்டுபிடித்திருந்தாலும் அவர்கள் மீது எனக்கு எந்தக் கோபமும் இல்லை.எனக்கு சுத்தமாகப் புரியாத விஷயங்களைப் பற்றி நான் ஏன் கண்டுகொள்ள வேண்டும்? பள்ளிக்கூடத்தில் சக மாணவர்களோடு சண்டை போடும் போது மட்டும்தான் நான் ஜியாமெட்ரிக் பாக்ஸைத் திறந்திருக்கிறேன்-அந்தக் கூரான இரண்டு ஆயுதங்களுக்காக.

எப்படியோ பத்தாம் வகுப்பில் கணக்குக் கண்டத்தைக் கடந்து, பதினொன்று,பன்னிரண்டாம் வகுப்புகளில்,கணக்கு இல்லாத வொகேஷனல் குரூப்பை எடுத்து ஹாயாகப் பாஸ் பண்ணி வந்து விட்டேன். பி.வி.எஸ்.சியிலும்,எம்.பி.ஏவிலும் கணிதம் வரும் பாடங்களில் பரீட்சைக்கு முன் கம்பைன் ஸ்டடியோ, பரீட்சைகளில் (!!) கம்பைன் டிஸ்கஷனோ (!!) நட்த்தி ஒருமாதிரி ஒப்பேத்தி விட்டிருந்தேன்.

கணக்கைப் பற்றி இனி நினைத்துக் கூடப் பார்க்கத் தேவையில்லை என்று வசந்தமாகப் போய்க் கொண்டிருந்த என் வாழ்வில் போனமாதம் புயல் வீசியது. மார்க்கெட்டிங் துறை சீனியர்களுக்கான பகுதி நேரமாக ஒரு வருட அட்வான்ஸ்டு ப்ரோக்ராம் ஒன்றைப் பயில ஐ.ஐ.எம் கல்கத்தா வில் விண்ணப்பித்திருந்தேன். அதற்காகப் பெங்களூர் சென்டரில் போய் ரிஜிஸ்ட்ரேசன் ஃபீஸ் கட்டி விட்டு வரும்போதுதான் நுழைவுத் தேர்வைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். அகில இந்திய அளவிலான நுழைவுத் தேர்வு ஒன்று வைக்கப்படும். அதில் வெற்றி பெற்றால் தான் உங்களை சேர்த்துக் கொள்வோம்.இல்லையென்றால் நீங்கள் முன்பணமாக்க் கட்டிய பன்னிரண்டாயிரத்தில் அப்ளிகேஷன் தொகையான ஆயிரத்தை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டு மீதியைத் திரும்பக் கொடுத்து விடுவோம் என்றார்கள். நான், வடை போச்சே என்று ஃபீல் பண்ணும் வடிவேலுவைப் போல என்னை உணர்ந்தேன். இதில் புயல் எங்கு வந்ததென்றால் அந்தப் பரீட்சையில் பெரும்பகுதி கணக்குக் கேள்விகள் என்பதுதான்.

வீட்டுக்கு வந்து என் மனைவியிடம் விபரம் சொன்னதும், சட்டென்று, ப்ரியாகிட்ட ஹெல்ப் கேக்கலாம் என்றாள். ப்ரியா, என் மனைவியின் பத்து வருடத்தோழி.கணக்கில் புலி. எவ்வளவு கடினமான கணக்கையும், சும்மா இடது கையாலேயே அநாயாசமாகப் போட்டு ஊதித் தள்ளி விடுவார் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.ப்ரியாவின் வீட்டுக்கு சென்றோம்.முன்கூட்டியே போன் செய்திருந்ததால், தயாராகவே இருந்தார்.டிவியில் டிஸ்கவரி சேனல் ஓடிக் கொண்டிருந்த்து. வால்யூமைக் கொஞ்சம் குறைத்தார், அவர் கணவர்.

சாம்பிள் கொஸ்சன் பேப்பரை வாங்கிப் பார்த்தவர் கேட் எக்சாம் மாடல்ல இருக்கே. நெகடிவ் மார்க்கெல்லாம் இருக்குமே என்று பீதியைக் கெளப்பினார். வாழ்க்கையில் முதன் முதலாக மைனஸில் மார்க் ரிசல்ட் வாங்கும் கோரக் காட்சி என் கண்முன்னால் விரிந்தது. கால்குலேட்டர் எல்லாம் அலவ் பண்ண மாட்டாங்களே! என்று அநியாயத்திற்குக் கவலைப்பட்டார்.அலவ் பண்ணினாலும் பெரிதாக ஒன்றும் நான் கிழித்து விடப்போவதில்லை என்பது வேறு விஷயம்.

க்வாண்டிடேடிவ் ஆப்டிடியூடுக்கு அகர்வால் தான் பெஸ்ட், ஆனா, அது இப்ப இல்லையே என்று அங்கலாய்த்தார்.டி.வி.யில் டிஸ்கவரி சேனலில் மான் ஒன்றைப் புலி கணக்குப் பண்ணிக் கொண்டிருந்த்து.பின்,அதனாலென்ன, ”கேட்” எக்ஸாமுக்காகப் பிரிப்பேர் பண்ற கைட்ஸ் இருக்குது. இது ஹெல்ப் பண்ணும் என்று சொல்லி, ஷெல்ஃபில் இருந்து ஒரு ஐந்தாறு புத்தகங்களை என்னிடம் கொடுத்தார்.

சாம்பிள் பேப்பரில் இருந்த ஒரு சில கணக்குகளை எனக்கு சொல்லித்தர ஆரம்பித்தார். உங்களுக்கு எல்.சி.எம் தெரியும்ல!என்றதும், மி.சி.ம.தானே, தெரியும் என்றேன்.(நான் பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரை தமிழ் மீடியம்) என் மனைவி முறைத்து, தமிழ் மீனிங் தெரியுமான்னு கேக்கல, எல்.சி.எம் போடத்தெரியாமானு கேக்குறா என்றாள். இல்லங்க.. மறந்து போச்சு என்றதும், மட மடவென்று ஒரு நோட்டில் மி.சி.ம. போடுவது எப்படி என்று விளக்கினார்.எல்.சி.எம் முடித்துப் பார்க்கையில் ஜோடி ஜோடியாக எண்கள் ஒன்றன் கீழ் ஒன்றான ஊஞ்சலில் ஆடி நின்றதாய் எனக்குத் தோன்றியது. அவர் போட்ட வேகத்துக்கு இவர் இடது கையால் அல்ல,இடது காலால் கூட கணக்கை அநாயாசமாகப் போடுவார் என்று தோன்றியது.

அடுத்த கணக்கைப் போட்டவர், இதுக்கு வெக்டார் யூஸ் பண்ணிப் போடுங்க என்றார். வெக்டார்— என் பள்ளியில் அதைத் தமிழில் என்ன சொன்னார்கள் என்று யோசித்தேன். வெண் திரையில் ஒன்றுமே ஓடவில்லை.

அடுத்ததாக வந்த ஒரு புரியவே புரியாத ஒரு கணக்குக்கு, இத x னு வச்சிக்குங்க. இத Y னு வச்சிக்குங்க என்று வலப்புறமும் இடப்புறமுமாக எண்களைப் பந்தாடிக் கொண்டிருந்தார். கடைசியில் விடை வந்ததும் புரிந்தது போலவும், புரியாதது போலவும் குழப்பமாக இருந்தது. புரியலன்னா, கேளுங்க என்றார். கணக்கு தானே சொல்லிக் குடுக்குறீங்க, அதுல எதுக்கு ஏ,பி,சி, எக்ஸ்,ஒய் எல்லாம் வருது என்று கேட்க நினைத்து, பின் புரியுது என்று தலையை ஆட்டினேன்.என் மனைவியின் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் என் கன்னம் இருந்ததும் ஒரு காரணம்.கல்யாணமாகி இந்த ஒன்றரை வருடத்தில் சேஃப்டி ஃபர்ஸ்ட் என்பது பசுமரத்தாணியாக ஆழ்மனதில் நன்றாகப் பதிந்து விட்டிருந்த்து.

இரண்டு மூன்று கணக்குகளை மட மட வென்று போட்டவர், அதற்கடுத்து நான்காவது, ஐந்தாவது செல்கையில், கொஞ்சம் யோசித்து,இது ரொம்ப அட்வான்ஸ்டு லெவலா இருக்கு,எனக்கே எப்பிடி சால்வ் பண்றதுன்னு தெரியல என்று தலையை சொறிந்தார். .அடுத்தடுத்த பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்து விட்டு, ஏமாற்றமாய் உதட்டைப் பிதுக்கி, இதெல்லாம் மேத்ஸ்ல பி.ஜி. பண்ணவங்க தான் தொடவே முடியும் என்று நிராயுதபாணியாக அல்கொய்தா குரூப்புடன் சண்டையிடப் போகிறவனைப் பார்ப்பது போல் என்னைப் பரிதாபமாகப் பார்த்தார்.

சரி விடுங்க! சாய்ஸ்ல விட்டுர்றேன் என்றேன்.டிவியில் மானைக் கெளவிப் பிடித்தது புலி.

கணக்குகள் எல்லாம் கஷ்டமாக இருப்பதைப் பார்த்து என்னை விட ப்ரியா அதிகம் டென்ஷன் ஆனார். பரீட்சை எழுதப் போவது நானா, இல்லை அவரா என்று ஒரு கணம் எனக்கு சந்தேகம் வந்தது. எனது ஐஸ் கூல் ஆட்டிடியூடைக் கண்டு என் மனைவியும் டென்ஷன் ஆனார். நாளைக்குப் பரீட்சை இருக்கேனு கொஞ்சம் கூட கவலையே இல்லாம எப்பிடி இருக்கார் பாரு என்று ஆற்றமாட்டாமல் சொன்னாள்.நான் டென்ஷனாய் முகத்தை மாற்றிக் கொள்ள முயன்று அந்த மானைப் போல தோற்றுக் கொண்டிருந்தேன்.

சட்டென்று ஞாபகம் வந்தவராய்,ஹே, நம்ம சந்திரப்பிரபா எம்.எஸ்ஸி ஸ்டாடிஸ்டிக்ஸ். அவங்களப் பிடிச்சா போதும். ஒரு ஒன்னவர் டூ அவர்ஸ்ல கோச்சிங் குடுத்துருவாங்க என்று எக்ஸாம் கொஷ்சன் பேப்பரே அவுட் ஆனது போல குதூகலித்தார்.ஆனா, அவங்க நம்பர் என்கிட்ட இல்லையே... என்றவர், இரு .சிவநாதன்கிட்ட இருந்து வாங்குறேன் என்று அவருக்கு ஃபோன் செய்தார்.நம்பர் வாங்கி, சந்திரப்பிரபா லைனில் கிடைத்து அவரிடம் கேட்ட போது, மறு நாள் காலை அவருக்கு முக்கிய வேலைகள் இருப்பதால் தன்னால் சொல்லித்தர முடியாதென வருந்தினார்.என் களிமண் மூளை ஒரே நாளில் ராமானுஜனின் கணித மூளையாக உருமாறும் பரிணாமச் சங்கிலியின் தொடர்ச்சி, விட்டுப் போனதாய் உணர்ந்தேன்.

அதற்கப்புறம் தோழிகள் இருவரும் யார் யாருக்கோ ஃபோன் செய்து, என் மண்டையில் கணக்குக்காக எமர்ஜென்ஸி பூஸ்டர் பொருத்த, செய்த முயற்சிகள் எதுவும் வெற்றிபெறவில்லை.ஒரு அருமையான ஞாயிறு காலைப்பொழுதை கணக்குத் தெரியாதவனிடம் போராடிக் கழிப்பதற்கு யாருக்குத்தான் மனமிருக்கும்?

இப்படி அலுவலக நண்பர்கள், அவர்களுக்குத் தெரிந்த நண்பர்கள் என ஃபோன் மேல் ஃபோன் செய்ததில் இந்நேரம் பெங்களூரில் முக்கால்வாசிப் பேருக்கு நான் கணக்கில் கையாலாகாதவன் என்று தெரிந்து போயிருக்கும். இவள் ஏன் இப்படிப் பண்ணுகிறாள்? கழுதை பாஸோ ஃபெயிலோ, காதும் காதும் வச்ச மாதிரி பரீட்சையை எழுதிட்டு நாம பாட்டுக்க இருக்கலாம்னா, அது முடியாது போலருக்கே என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

இதில் பாதிப் பேராவது ஞாபகம் வைத்திருந்து கேட்பார்கள்- “என்ன ஆச்சு உங்க ஹஸ்பெண்ட் எழுதின எக்ஸாம்?” என்று. எனக்கென்ன? கேவலப்படப்போவது நானில்லையே! கொஞ்ச நாளைக்கு ஃபுட்வேர்ல்ட்,ரிலையன்ஸ் ஃபிரஷ் போன்ற, அவர்கள் எல்லோரும் வந்து போகும் பொது இடங்களுக்குப் போகாமலிருந்தால் இதைப் பற்றி மறந்து போக வாய்ப்பு இருக்கிறது.

சரி.நான் கணக்கு தவிர மத்த போர்ஷனுக்கு பிரிப்பேர் பண்றேன் என்றேன்.

எவ்வளவு ஃபீஸ் கட்டினீங்க?

பன்னண்டாயிரம். செலக்ட் ஆகலன்னா, ஆயிரம் ரூபா போக மீதியத் திரும்பக் குடுத்துருவாங்க என்றேன்.ஆயிரம் ரூபாயை காந்திக் கணக்கில் கட்டிய மனநிலை என் மனைவியின் முகத்தில் தென்பட்ட்து.

மறுநாள் காலை வழக்கத்தை விட தாமதமாக எழுந்தேன். குளித்து, சாப்பிட்டு விட்டு ஒரு மூன்று மணிநேரம் எல்லாப் புத்தகங்களையும் புரட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போதுதான் தெரிந்த்து இந்த மாதிரித் தேர்வுக்கெல்லாம் ஒரு ஒருமாத காலத்திற்காவது பயிற்சி செய்திருக்க வேண்டுமென்று.

மதிய சாப்பாட்டின் போது, எக்ஸாம் எழுதிட்டு வர நைட்டு 10 மணிக்கு மேல ஆகும். அதனால நல்லா சாப்பிடுங்க என்று அன்புத் தொல்லையில் ஒன்றரை மடங்கு சாப்பாடு உள்ளே சென்றது.சாப்பிட்டு விட்டு சோஃபாவில் சாய்ந்து படித்துக் கொண்டிருந்தவன் எப்போது தூங்கினேன் என்று தெரியவில்லை. என் மொபைல் ஒலித்ததும் முழித்துக் கொண்டு எடுத்தேன். என் தோழி கவிதா, ஆல் த பெஸ்ட் சொல்லி விட்டு, ராகு காலத்துக்கு முன்னாலயே கெளம்பிரு என்றாள்.

ஃபுட்வேர்ல்ட் போய்விட்டுத் திரும்பிய என் மனைவி, என்ன, நல்லாப் பிரிப்பேர் பண்ணீங்களா என்றவள், என் முகத்தைப் பார்த்ததும்,தூங்கினீங்களா? என்று அதிர்ச்சியானாள்.இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் பரீட்சைக்குக் கிளம்ப இருக்கையில் எனக்குத் தூக்கம் வந்ததை அவளால் ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை.இல்ல..கொஞ்ச நேரம் மூளைக்கு ஓய்வு குடுத்தா, பரீட்சை எழுதறப்ப ஃப்ரஷ்ஷா யோசிக்க முடியும் என்கிற என் பதில் திருப்தி அளிக்கவில்லை போலும். நல்ல வேளையாக, போன ஞாயிற்றுக் கிழமைதான் ஹாலை சுத்தம் செய்திருந்தோம். அதனால் கைக்கு வசதியாக சிக்கக் கூடிய பல பொருள்கள் பரணில் போயிருந்தன.தவிரவும் நான் மண்டையில் கட்டுப் போட்டுக் கொண்டு பரீட்சை எழுதுவதை என் மனைவியே விரும்பவில்லை போலும். இன்றைக்கு ராசிபலனில் என் ராசிக்கு கிரேட் எஸ்கேப் என்று போட்டிருக்கும் போல.

ஊரெல்லாம் சந்தோஷமாக இருக்கும் ஒரு ஞாயிறு மாலையில் நான் மட்டும் பரீட்சை எழுதச் சென்றேன்.இந்தாங்க என்று பேனா,இரண்டு மூன்று பென்சில்கள்,ஷார்ப்னர்,அழிரப்பர் என்று ஒரு ஸ்டேசனரி மூட்டையையே என்னிடம் கொடுத்தாள்.அறுக்க மாட்டாதவனுக்கு எதுக்கு அம்பத்தெட்டு அரிவாள்கள் என்று என்னையே நான் கேட்டுக் கொண்டேன்.

மணி நாலேகால் என்பது எனக்கு எண்களாகத் தெரியாமல் பின்னத்தில் தெரிந்தது.சாலையில் செல்கையில் பார்க்கின்ற வாகனங்களின் ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் எண்கள் கூட நான்கு இலக்கக் கணித எண்களாகவே தோன்றின.ஆறரை மணி பரீட்சைக்கு ஐந்தரைக்கே போய் விட்டிருந்தேன்.நான் தான் முதல் பலியாடு.ஒரு ஹாலில் பத்துப் பதினைந்து மேஜைகள்.ஒவ்வொரு மேஜையிலும் உடல் மெலிந்ததாய் திசைக்கொன்றாய் நான்கு கம்ப்யூட்டர்கள்.நான் இருப்பதிலேயே ஓரமாக இருந்த ஒரு கம்ப்யூட்டரைத் தேர்ந்தெடுத்து உட்கார்ந்தேன்.பின்னே! யாரும் என்னைப் பார்த்து, காப்பி அடிக்கக் கூடாதல்லவா!

லாக் இன் பண்ணி எழுத ஆரம்பிங்க என்றார்கள்.எப்போது ஆரம்பிக்கிறோமோ, அதிலிருந்து தொண்ணூறு நிமிடங்கள் பரீட்சை நேரம். சீக்கிரம் ஆரம்பித்தால் சீக்கிரம் வீட்டுக்குத் திரும்பி விடலாம் என்றெண்ணிக் கொண்டேன்.ஐந்து நாற்பதுக்கே, சரியான ராகு காலத்தில் நான் என் பரீட்சையை எழுத ஆரம்பித்தேன்.

நெகடிவ் மார்க் இருக்கா? என்கிற மில்லியன் டாலர் கேள்வியைக் கேட்டேன்.இல்லை என்று பதில் வந்ததும், என் கால் நடுக்கம் நின்றதை உணர்ந்தேன்.

சுண்டக்கா கால்பணம்,சுமை கூலி முக்கால் பணம் என்பது போல, கேள்விகள் ஆறேழு வரிகளிலும், அதற்கான இன்ஸ்ட்ரக்ஸன்ஸ் பத்துப் பனிரெண்டு வரிகளிலும் இருந்தன.

கொஞ்சமே கொஞ்சமாக இருக்கும் என் மூளைத் திறனை முதலிலேயே கணிதக் கேள்விகளுக்கு செலவழித்து வீணாக்க விரும்பாத நான் முதலில் மற்ற பகுதிகளை விடையளிக்க ஆரம்பித்தேன். வெர்பல் எபிலிட்டி,அனலிட்டிகல் எபிலிட்டி,ரீடிங் காம்ப்ரிஹென்ஷன் என்று ஒவ்வொன்றாக விடையளித்தேன்.அவையும் கணக்குக்குக் கொஞ்சமும் சளைக்காமல் இருந்தன.

மாதிரிக்கு ஒன்று...

நவீன தலைமைப் பண்புக் கோட்பாட்டின் படி கீழ்கண்ட எந்த செயல் மிகவும் மோசமானது?

ஒரு பணியாளர் வேலைக்கு வராமல் ஆப்சென்ட் ஆனால்

a)அவரை அநாகரீகமாகத் திட்டுவது

b)அவரைப் பணியில் இருந்து நீக்குவது

c)அவர் மீது வன்முறையைப் பிரயோகிப்பது

d)அவரை சக பணியாளர்கள் முன்பு அவமானப் படுத்துவது

மேலும் இதைப் போலவே கேள்வியும், நான்கு ஆப்சன்களும் கொடுத்து அதற்கடுத்து மேற்கண்ட செயல்களை எந்த வரிசைப் படி செய்வாய் என்று

1)adcb

2)bcad

3)dacb

4)dcab

என்றும் கேட்டு திக்கு முக்காட வைத்தனர். இவைகளை எல்லாம் முடித்து விட்டு,ஒரு வழியாகக் கடைசியில் கணிதத்திற்கு வந்தேன்.முதல்முறை படித்தாலே புரியும்படி எத்தனை கேள்விகள் இருக்கின்றன என்று பார்த்தேன். விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம் போல.ஒவ்வொரு கேள்வியும் அதில் இருந்த நான்கு ஆப்சன்களும் என்னைப் பார்த்து சிரித்தன. எந்தக் கேள்விக்கு எந்த மெத்தட் பயன்படுத்தி விடைகளைக் கண்டறிவது என்று கூடத் தெரியவில்லை. அடுத்தமுறை அதையும் ஃபார்முலா போல மனப்பாடம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டேன்.நேரமாகிக் கொண்டிருந்தது.நெகடிவ் மார்க் இல்லையென்பதால்,எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் விடையளித்து விட வேண்டும்.நம்ம அதிர்ஷ்ட்த்திற்கு ஒன்றிரண்டு சரியாக இருக்கும் என்று, கன்னா,பின்னாவென்று மெளஸை நகர்த்தி கடைசியில் கர்சர் எந்த விடையில் நிற்கிறதோ அதைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.பூவா, தலையா போட்டுக் கூட விடையைக் கணிக்க முடியாது-ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் நான்கு ஆப்சன்கள் கொடுத்திருந்தார்கள்.

ஆறரை மணிக்கு அந்த ஹாலில் பத்துப் பன்னிரெண்டு பேர் அமர்ந்திருந்தோம்.வந்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்களின் முகம் பேயறைந்ததைப் போல இருந்தது. சிலர் முகத்தில் கேள்விக்குறிகளும் அதிர்ச்சி ஸ்மைலிகளும் தாண்டவமாடின.சிலரைப் பார்த்தாலே தெளிவாகத் தெரிந்தது- ட்ரிக்னாமெட்ரி,அல்ஜிப்ரா,வெக்டார்களை எல்லாம் சைட் டிஷ்ஷாக சாப்பிட்டு வந்திருந்தவர்கள் போல இருந்தார்கள்...மானிட்டரைப் பார்ப்பதும், ரஃப்ஷீட்டில்,கணக்கைப் போடுவதும், தகுந்த விடையைக் கிளிக் செய்தும், அடுத்தடுத்த பக்கங்களுக்குப் போய்க்கொண்டும் பிசியாக இருந்தார்கள்.. அறுபது கேள்விகளுக்கு, தொண்ணூறு நிமிடங்களில் விடையளித்தாக வேண்டும்.

கொடுக்கப் பட்டிருந்த ரஃப் ஷீட்டில் எல்லோரும் கணக்கு செய்து விடையை வருவித்துக் கொண்டிருக்க என் ரஃப் ஷீட் மட்டும் புத்தம் புதியதாய், ஒரு புள்ளி கூட இல்லாமல் வெறுமையாய் இருந்தது.மானிட்டரின் ஒரு மூலையில் டைம் பாம்-இன் டிக் டிக் போல இறங்கு வரிசையில் மீதமிருந்த நிமிடங்கள் குறைந்து கொண்டே வந்தன.எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் விடையளித்து விட்டு, மீண்டும் முதலில் இருந்து விடைகளை சரிபார்க்கத் துவங்கினேன்.ஒரு சில கேள்விகளுக்கு வேறு பதில்களைத் தேர்வு செய்யலாமோ என்கிற குழப்பம் வந்ததால், வேண்டாம் என்று அப்படியே விட்டு விட்டேன்.

சரியாக மூன்று நிமிடங்கள் இருக்கையில் சப்மிட் பட்டனை அழுத்தினேன்.

மானிட்டரில், நீங்கள் வெற்றிகரமாக உங்கள் பரீட்சையை முடித்து விட்டீர்கள் வாழ்த்துகள் என்று வந்தது.எல்லோரும் பரீட்சையில் மும்முரமாக இருந்தனர். பயத்தை மறைத்தபடி, எப்போது ரிசல்ட் வரும் என்று கேட்டேன். மார்ச் முதல் வாரத்தில் வரும். ஐஐஎம் மில் இருந்து அவர்களே உங்களைத் தொடர்பு கொள்வர் என்றார் மைய உதவியாளர்.

சீக்கிரமே வீடு திரும்பின என்னைப் பார்த்து என் மனைவி,எக்ஸாமுக்குப் போனீங்களா போகலையா? என்று கிட்ட்த்தட்ட அலறினாள்.நான் நடந்ததை சொன்னேன்.சரி,அதுவும் நல்லதுக்குத் தான் சீக்கிரமே எழுதி, சீக்கிரமே வந்துட்டீங்களே என்றாள்.எப்பிடிப் பண்ணினீங்க என்ற கேள்விக்கு, கணக்கு மட்டும் கொஞ்சம் டஃப்பா இருந்தது. மத்ததெல்லாம் நல்லா இருந்துச்சு. ஆனா நிறைய கேள்விக்கு நாலு ஆப்சனுமே சரியா பொருந்தற மாதிரியே இருந்தது என்று மழுப்பலாக மையமாக ஒரு பதில் சொன்னேன். ரிசல்ட் எப்படி வந்தாலும் நான்தான் அன்னிக்கே சொன்னேனே என்று சொல்லித் தப்பித்துக் கொள்வதற்காக!

ஒரு சோம்பேறித் தனமான சனிக்கிழமை மாலையில் என் மொபைலுக்கு ஒரு எஸ் எம் எஸ் வந்த்து.உங்கள் தேர்வு முடிவுகளை வெளியிட்டு விட்டோம். எங்கள் வலைத் தளத்தில் வந்து பாருங்கள் என்று. சரிதான்! டிஜிட்டல் ஆப்பு நமக்கு என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.வலைத் தளம் போனால் என் ஐடி எண்ணைக் கேட்டது. எனக்குத் தான் எண்கள் என்றாலே பிடிக்காதே. அதெல்லாம் யார் நினைவில் வைத்திருந்தார்கள். எனது ஏ.டி.எம் பாஸ்வேர்டைக் கூட நான் ஒவ்வொரு முறையும் என் மனைவியிடமோ, அல்லது கால் சென்டருக்கோதான் போன் செய்து கேட்பேன். :) எவ்வளவு ஞாபகப் படுத்தினாலும் என் மொபைல் நம்பரையே நானே மறந்து விடுவதால் நான்கே நான்கு டிஜிட் எண்களும்,மீதி ஆறு டிஜிட்டுக்கு பூஜ்யங்களும் இருக்குமாறு ஒரு மொபைல் நம்பர் வைத்திருக்கிறேன்.(பார்ப்பவர்களுக்குப் படா ஃபேன்ஷியாகத் தெரியும் இந்த நம்பருக்குள் இத்தனை ஓட்டைகள் இருப்பது எனக்குத் தான் தெரியும்) அப்படியிருக்கையில் இந்த ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் எண்ணை எல்லாம் நான் எதற்காக நினைவு வைத்திருக்கிறேன்? சென்டருக்கு போன் செய்து ரிசல்ட் வந்து விட்டதாமே என்றேன். அதற்கு , நீங்கள் பாஸாகி விட்டீர்கள் தானே என்று என்னிடமே கேட்டார். இல்லை. என் நம்பர் மறந்து விட்ட்து, என்றவுடன் இருங்கள்! என்னிடம் இருக்கிறது , நான் பார்த்துச் சொல்கிறேன் என்றார். கொஞ்ச நேரம் கனத்த மெளனம். ”ஸாரி சார், நீங்க செலக்ட் ஆகவில்லை” என்கிற பதிலை எதிர்பார்த்து, அதற்கு எப்படி பதிலளிப்பது என்று பதட்டமாக நான் வார்த்தைகளைத் தேடிக் கொண்டிருந்தேன். கங்கிராஜுலேஷன்ஸ் நீங்க செலக்ட் ஆயிட்டீங்க என்றார். சரி. ஐடி நம்பரை மாற்றிப் போட்டு விட்டாரோ என்று நினைத்து, கொஞ்சம் கன்ஃபர்ம் பண்ணுங்க என்றேன். சரியாகத் தான் போட்டிருக்கிறேன். நீங்க பிரகாஷ் ராஜகோபால் தானே என்றார். ஆமாம் என்று அதிசயித்தேன்.அடுத்த வாரத்திற்குள் வந்து அடுத்த தவணையான ஐம்பதாயிரத்தைக் கட்டிவிடுங்கள் என்று நன்றி சொல்லி விட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தார்.

நான் சந்தோஷத்துடன் என் மனைவிக்கு ஃபோன் செய்தேன். நான் செலக்ட் ஆன விபரத்தை சொன்னவுடன், அடப்பாவமே என்றாள். அவளாலும் நம்பமுடியவில்லை.ப்ரியாவிற்கு போன் செய்து சொல்லி அவருக்கு நன்றி சொன்னபோது, அவரும் ,நம்பவே முடியல, நீங்க என்னவோ சுமாரா பண்ணியிருக்கிங்கன்னு சொன்னீங்க ஆனா, செலக்ட் ஆகிட்டிங்க என்றார்.மறுநாள் சென்டருக்கு நேரில் சென்று ஆஃபர் லெட்டரைக் கைகளில் வாங்கிப் படித்ததும் தான் எனக்கு நூறு சதவீதம் நம்பிக்கை வந்தது.

Go down deep enough into anything and you will find mathematics என்று எங்கோ படித்திருக்கிறேன்.

கணக்கை இனிமேலாவது ஒழுங்காகக் கற்க வேண்டும் என்று ஆழமாக நினைத்துக் கொண்டேன்.

படங்கள் : இணைய தளத்திலிருந்து...

லிபாக்‌ஷி-உயிர்த்தெழும் கற்சிலைகள்

2011-03-07T19:33:00.001+05:30

நாளை காலை லிபாக்‌ஷி போறேன் என்றார் ராகா என்கிற ராகவேந்திரன். நானும் வருகிறேன் என்றேன்.ராகா என் மச்சினர்.அழகான இயற்கைப் பிரதேசங்களுக்குப் பயணம் செய்வது,அற்புதமாகப் புகைப்படங்கள் எடுப்பது போக, மீதி இருக்கும் நேரங்களில் ஐ.பி.எம்.மில் பணிபுரிபவர்J

வீரபத்ரர் கோவில் நுழைவு வாயில்

சென்ற ஞாயிற்றுக் கிழமை காலை நான்கு மணிக்கு எழுந்து,குளித்துத் தயாராகி, காஃபி குடித்து விட்டு,பல்சரை ஸ்டார்ட் செய்தோம். லிபாக்‌ஷி இருப்பது ஆந்திராவின் அனந்தப்பூர் மாவட்டத்தில்.நாங்கள் வசிக்கும் ஒயிட்ஃபீல்டிலிருந்து தேவனஹள்ளி, சிக்பல்லாப்பூர் வழியாக ஹைதராபாத் நெடுஞ்சாலையில்,கர்நாடகா-ஆந்திரா செக்போஸ்டைக் கடந்தவுடன் இடதுபக்கம் திரும்பி, பதினைந்து கிலோ மீட்டர் பயணித்தால் வருவது லிபாக்ஸி

மலையுடன் இணைந்திருக்கும் கற்கோவில்

தேவனஹள்ளி வரை,இருட்டில் எதிர் வரும் லாரிகளின் ராட்சச விளக்கொளியில் ப்ரூஸ்லீ கண்களுடன் வண்டியை மெதுவாகத்தான் ஓட்ட முடிந்தது.. தேவனஹள்ளி தாண்டி, அகலச்சாலை வந்தவுடன், புலர்ந்து கொண்டிருக்கும் பொழுதில் வாகனங்கள் ஒன்றிரண்டே இருந்த அரவமற்ற சாலையில், பயணிப்பது அருமையாக இருந்தது,. விடியலுடன் வண்டியின் வேகமும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு சென்றது.இருபுறமும் இருந்த வயல்வெளிகளும்,கூட்டை விட்டுக் கிளம்பும் பறவைகளும்,அவைகளின் காலைக் கூவலும், சிவப்புப் பழமாய் உயர்ந்தெழும் சூரியனும் அதிகாலை ஐந்தேகால் மணிக்குக் கிளம்பியதைப் பெரிதும் நியாயப்படுத்தின. எங்கும் நிற்காமல் வெண்ணையாய் வழுக்கிச் சென்ற சாலையில் வேகமாய் சென்று லிபாக்‌ஷி சேரும்போது 130 கி.மீ. கடந்திருந்தோம். மணி ஏழு ஐம்பது.

லிபாக்‌ஷி கிராமத்தில் வீரபத்ரரரின் அந்தக் கோவிலே பிரதானம். 16ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட இந்தக் கோயில் விஜயநகர கட்டடக் கலையின் பாணியில் அமைந்துள்ளது.மிகவும் குறைவான மக்கள் தொகையுடன், ஒரு நிமிட பைக் பயணத்தில் ஊர் சட்டென்று முடிந்து விடுகிறது.

சிவா,விஷ்ணு மற்றும் சிவனின் உக்கிர அவதாரமாகிய வீரபத்ரசுவாமி துர்காதேவி ஆகியோர் பிரதானமாக இருக்கும் கோவில் இது.

வீரபத்ர கோவிலை அகஸ்தியரே கட்டியதாக புராணத் தகவல். எனினும்,தற்போது இருக்கும் கோவில் 1558 ஆம் ஆண்டு விஜயநகர அரசர் அச்சுதராயர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட்து.அச்சுதேவராயரின் கருவூல அதிகாரியான விருபன்னா, தமது குலதெய்வமான வீரபத்ரருக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட கோவில் கட்ட எண்ணினார்.அரசர் அச்சுதேவராயர் ஊரில் இல்லாத நேரத்தில் கோவிலின் பெரும்பாலான பகுதிகள் கட்டிமுடிக்கப் பட்டு விட்டன.வெளியூர் சென்று திரும்பி வந்த அரசன், தான் வருவதற்குள் கோவிலைக் கட்டுவதற்காக கஜானாவைக் காலி செய்த விருபன்னாவின் மேல் அளவில்லாத கோபம் கொண்டான். ஆத்திரத்தில்,விருபன்னாவின் கண்களைப் பிடுங்கி எறியுமாறு தண்டனை வழங்கினான். (அந்தக் காலத்தில் அரச கருவூலத்தில் பணம் எடுப்பவர்களுக்கு அதுதான் தண்டனையாம்) இதைக் கேள்விப்பட்ட விருபன்னா, தானாகவே ஓடிச் சென்று, கோவில் மண்டபத்தின் பாறையில் கண்களை மோதிக் குருடாக்கிக் கொண்டாராம்.இப்போதும், அந்த மண்டபச் சுவற்றில் கண்களின் ரத்தக் கறை போன்ற இரு கறைகள் தெரிவதை எல்லா கைடுகளும் கிளிப் பிள்ளையாய் ஒப்பிக்கின்றனர்.எனவே அந்த கிராமத்திற்கு லிபாக்‌க்ஷி என்று பெயர் வந்த்து. லிபாக்க்ஷி என்றால் குருடரின் கிராமம் என்று பொருள்.

லிபாக்‌ஷி (லி-பக்‌ஷி? பக்‌ஷி என்றால் பறவை என்று படித்திருக்கிறேன்) என்றால் ”எழு பறவையே” என்கிற அர்த்தத்தில் இன்னொரு பெயர்க்காரணமும் சொல்லப்படுகிறது.இந்த இடத்தில்தான் ராவணன் சீதையைத் தூக்கிச் செல்கையில் ஜடாயு பறவை அவனை எதிர்த்துச் சண்டையிட்டு, ராவணனால், தன் சிறகுகள் வெட்டப்பட்டுக் கீழே விழுந்து கிடந்ததாம்.ராம லட்சுமணர்கள் சீதையைத் தேடி வரும் வேளையில், அவர்களுக்கு ராவணன் சீதையைக் கட்த்திக் கொண்டு தென்திசை நோக்கிச் சென்ற செய்தியை சொல்லி உயிர் விட்டது. வருத்தமுற்ற ராமர் ”எழு பறவையே” என்று சொன்னதால் லிபாக்‌ஷி என்கிற பெயர் வந்ததாகவும் ஒரு நம்பிக்கை.

முக்த மண்டபம்,அர்த்த மண்டபம், கர்ப்பக்ருஹம் என்று மூன்று மண்டபங்கள் உள்ளன. கோவிலின் நாட்டிய மண்டபத்தின் தூண்களில் வாத்தியம் இசைக்கும் பிரம்மா, ஆனந்த தாண்டவமாடும் சிவன், தும்புரு,நாரதர்,நடனமாடும் ரம்பை,நர்த்தன கணபதி,நந்தி ஆகியோரது சிலைகள் உள்ளன.பிரகாரக் கூரையில் வரையப் பட்டுள்ள ஓவியங்கள் தங்களின் அந்திமக் காலத்தில் இருந்தன.

மலையுடன் சேர்த்துக் கட்டப்பட்டுள்ள இந்தக் கோவிலில்,ஒரே கல்லிலான ஏழுதலைகள் கொண்ட நாகலிங்கமும்,பெரிய விநாயகர் சிலையும் கண்களையும், மனதையும் கொள்ளை கொள்கின்றன. இந்தியாவிலேயே ஒற்றைப் பாறையில் அமைந்த இவ்வளவு பெரிய நாகலிங்கம் இருப்பது இங்கு மட்டுமே.மலைப்பாறையில் காளஹஸ்தி ஸ்தலப் புராணம்,மற்றும் பல தெய்வீக நிகழ்வுகள் சிற்பங்களாக வடிக்கப் பட்டுள்ளன.

வீரபத்ரர்

.வெளிப்புறம் உள்ள முக்கால்வாசி முடிக்கப்பட்டு,கூரை ஏதும் இல்லாத கல்யாண மண்டபத்தின் (சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் இந்த இடத்தில் தான் திருமணம் நடக்க இருந்ததாம்) இதன் ஒவ்வொரு தூணிலும்,அழகிய வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய டிசைன்கள் அற்புதமாக வரையப் பட்டுள்ளன.இந்த டிசைன்கள் இலைகள்,பூக்கள், பறவைகளின் உருவங்களுடன் நேர்த்தியாகவும், ஒன்றுக்கொன்று வித்தியாசமாகவும் உள்ளன.இன்றைக்கும் இந்தியாவெங்கும் லிபாக்க்ஷி சேலை டிசைன்கள்,எம்பிராய்டரி வேலைப்பாடுகள் பிரபலம். இவை தவிர பெண்கள் நெற்றிப் பொட்டை எப்படி சரியாக இட்டுக் கொள்வது என்பதை விளக்கும் சிற்பமும், ஒரே உடலில் மூன்று தலைகள் கொண்ட காளை,எளிமையான நட்சத்திரக் கோலம் போட்ட சிற்பம்,புதிர்க் கோடுகள் போட்ட சிற்பம்,தரையில் பிடிமானம் இல்லாது அந்தரத்தில் தொங்கும் தூண் (ஒரு பேப்பர் செல்லுமளவு தரைக்கும்,தூணின் அடிப்பாகத்திற்கும் இடம் உண்டு) என்று நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்த ஏராளமாக இருக்கின்றன.

ஊருக்குள் நுழையும் முன்பே,கோவிலுக்கு சற்று முன்பாகவே, கோவில் இருக்கும் திசையை நோக்கி அமர்ந்த வண்ணம் இருக்கும் நநதியை நீங்கள் பார்க்கலாம். ஒரே கல்லிலான பிரம்மாண்டமான இந்த நந்தியே இந்தியாவின் (உலகின்??) மிகப்பெரிய நந்தி.அதன் கழுத்தின் மணிகள், ரத்த நாளங்கள் தெரிய செதுக்கப் பட்டிருக்கும் பெரிய காது மடல்கள் எல்லாமே தத்ரூபம்.

பிரம்மாண்ட நந்தி

நாகலிங்கம்

சீதாம்மா பாதம்

ராகா

இவ்வளவு சிறப்புகள் அமைந்திருந்தாலும், ஞாயிறு அன்று கூட மக்கள் கூட்டம் அதிகம் இல்லை. சுற்றுலாவாக வந்திருந்த நான்கைந்து குழுக்கள், ஏழெட்டுக் குடும்பங்கள் ஒன்றிரண்டு கைடுகள், ஏழெட்டுப் பிச்சைக்காரர்கள் என்று மொத்தமே ஐம்பது அறுபது பேருக்கு மேல் இல்லை.

மூன்று மணி நேரம் கடந்ததே தெரியவில்லை. ஒரு வித ஆச்சரியம் கலந்த அசதியுடன் மெதுவாகக் கோவிலை விட்டு வெளியே வந்தோம். புல்வெளியில் குரங்குகள் ஒன்றுக்கொன்று சண்டையிட்டும், துரத்திக் கொண்டும் இருந்த்தை ஒரு ஐந்து நிமிடங்கள் புகைப்படங்கள் எடுத்தோம்.

ஊருக்குள் சென்று ஹோட்டல் ஏதாவது இருக்கிறதா என்று தேடினோம்.உடுப்பி ஹோட்டல் என்கிற போர்டுடன் சிறியதாக ஒரு மெஸ் போல ஒன்று இருந்த்து.முன்புறம் பெட்டிக் கடை, உள்ளே மெஸ் என்று இருந்த அந்த கிராமத்து பொட்டிக் ஹோட்டலில் இரண்டையும் ஒருவரே கவனித்துக் கொண்டு ஆல்-இன் ஆல் அழகுராஜாவாக்க் கலக்கிக் கொண்டிருந்தார்.மணி பதினோன்றுக்கு மேல் ஆகியிருந்தது.என்ன இருக்கிறது என்று கேட்டு,இட்லி, உப்புமா, சாப்பிட்டோம்.

ஒவ்வொரு பதார்த்தம் பரிமாறும் போதும் ஓம் சாய்ராம் என்று சொல்லியபடியே பரிமாறினார்.நாங்கள் உப்புமாவை முடித்துக் கொண்டிருக்கையில்,இரண்டு குடும்பங்கள் அங்கு வந்து அமர்ந்தன. அதில் ஒருவர்,ஆல் இன் ஆலைப் பார்த்து, உங்களுக்கு எந்த ஊர்? என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், பரமபதலோகம்- நான் மட்டுமல்ல- நாம் எல்லோருமே அங்கிருந்து தான் வந்திருக்கிறோம்-அங்கே தான் திரும்பவும் போகப் போகிறோம்-இப்போதைக்கு இங்கு இருக்கிறோம் என்று தத்துவமாய் தெய்வீகச் சிரிப்புடன் பதில் சொன்னார். கேள்வி கேட்டவருக்கு அதற்கு எப்படி ரீயாக்ட் செய்வது என்று தெரியவில்லை. அவரது மனைவி, அசதியாய் அவரை ஒரு பார்வை பார்த்தார். அதில் தொள்ளாயிரத்துத் தொண்ணூற்று ஒன்பது அர்த்தங்கள்.(ஆயிரம் அர்த்தங்கள்னு தான் சொல்லணுமா என்ன?) :)

லிபாக்‌ஷிக்கு வருபவர்கள் சிக்பல்லாபூரிலேயே நல்ல ஹோட்டலாகப் பார்த்து உணவருந்தி வரலாம்.வரும் வழியில் காமத் ஹோட்டல் ஒன்று இருக்கிறது என்று சொன்னார்கள்.இல்லையென்றால் உடுப்பி மெஸ்ஸிற்கே செல்லலாம்- வயிற்றுக்கும், செவிக்கும் சுவையான உணவு கியாரண்டி. :)

டிஃபன் முடித்து, வரும் வழியில்,நந்தியையும்,சூரியகாந்தி மலர்களையும் புகைப்படம் எடுத்து விட்டு எங்கும் நிற்காமல், வீடு வந்து சேர்ந்த போது மணி மதியம் 2.15.

வெயில் குறைந்த ஒரு விடுமுறை நாளில் லிபாக்‌ஷிக்கு சென்று வாருங்கள்.காலம் கடந்து இன்னும்,உயிர்ப்புடன் நிற்கும் கற்சிலைகளை கண்டு ரசியுங்கள்.

புகைப்படங்கள்: ராகா

ஸ்கூலுக்குப் போயிருந்தேன்

2011-01-11T23:42:00.009+05:30

நிறைய வருடங்களுக்குப் பிறகு, நான் படித்த காந்தி நிகேதன் பள்ளிக்கு செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.-அதுவும் குடும்பத்துடன். காந்தி நிகேதன் என்றால் “காந்தி வாழும் இடம்” என்று பொருள்.

1940 இல், கோ.வேங்கடாஜலபதி என்னும் சுதந்திரப் போராட்ட்த் தியாகியால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட எங்கள் காந்தி நிகேதன் ஆசிரமத்தில் குட்டி ஒண்ணாப்பு முதல் டிப்ளமா வரை உள்ளது. உணவு,கதராடை அணிதல்,கூட்டுப் பிரார்த்தனை, தங்களது இட்த்தைத் தாங்களே துப்பரவு செய்வது,தும்முவது,இருமுவது என்று சகலமும் காந்தியம் தான்.ஆனால் இந்த காந்தியம்,அகிம்சை எல்லாம் மாணவர்களைக் கண்டிப்பதில் கடைப்பிடிக்கப்பட மாட்டாது.பிரம்படி,காதைக் கிள்ளுதல் முடியைப் பிடித்து ஆட்டி, கன்னத்தில் அறைதல் என்று ஒவ்வொரு ஐயா,அக்காவுக்கும் அவரவர் ஸ்டைல் வேறுபடும். ஆசிரியர்களை ஐயா,ஆசிரியைகளை அக்கா என்று கூப்பிடுவதுதான் எங்கள் பள்ளி வழக்கம்-அதில் ஐம்பது வயதான லில்லி ஜாய்ஸ் அவர்களும் எங்களுக்கு “அக்கா” தான்.

ஐம்பொன் காந்தி சிலை

காந்தியுடன் தற்போது கோ.வே.யின் சிலையும்

காந்தியின் கையெழுத்து

நாலாம் வகுப்பு வரை மதுரை கோ.புதூரில் ஆர்.சி ஸ்கூலில் படித்து விட்டு, என் அப்பா காலமானதால், பாட்டி ஊரான கல்லுப்பட்டியில் பிடுங்கி வைக்கப் பட்ட நாற்றாக காந்தி நிகேதனில் சேர்ந்தேன்.
கிராமிய சூழ்நிலையும்,வெள்ளந்தியான மாணவர்களும் மிகவும் பிடித்துப் போயின. அதை விட சந்தோஷமான விஷயம், “இங்க ஒழுக்கந்தான் முக்கியம்.நீ படிக்காமக் கூட இரு ,ஆனா,ஒழுக்கமா இருக்கணும்” என்று ஒவ்வொரு மீட்டிங்கிலும் தலைமை ஆசிரியர் சொல்லும் போதும், ஆஹா! அப்ப படிக்கவே வேணாம், ஒழுங்கா அமைதியா இருந்தாப் போதும் என்று நெஞ்சுக்கு நிம்மதியாக இருந்தது.ஆனாலும்,அவ்வப்போது மார்க்குகள் குறைந்தால் அடி வெளுத்து வாங்கியதால்,தப்பிக்க என்ன வழி என்று யோசித்த்தில், எங்கள் ஊரிலிருக்கும் கவர்ன்மெண்ட் ஸ்கூலில் சேர்ந்து படிக்கலாம் என்று தோன்றியது. விசாரித்துப் பார்த்த்தில், பாதி நாள்கள் வாத்தியார்கள் பள்ளிக்கே வரமாட்டார்கள், வேற எங்கேயும் சேர்க்க முடியாத தறுதலைப் பசங்கள தான் அங்க போய் சேர்ப்பாங்க என்கிற செவிவழிச் செய்திகளைக் கேட்ட்தும், அதுக்கு இது எவ்வளவோ மேல் என்று அடங்கி விட்டேன். அடி வாங்கினால் கையில் வலிக்காமலிருக்க எண்ணெய் தடவிக் கொள்வது, பரீட்சைக்கு முதல் நாளிரவில் அக்குளில் வெங்காயம் வைத்து செயற்கையாகக் காய்ச்சல் வரவழைத்துக் கொள்வது போன்ற முயற்சிகள் எல்லாம் அவ்வளவாக பலனளிக்காமல் போக, சரி,படித்துத் தொலைப்போம் என்று படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அந்தக் காலத்தில் என் அம்மாவும்,பெரியம்மாவும் பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்தது காந்தி நிகேதனில் தான்.

எங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஆறு குழந்தைகளும் மூன்றாம் வகுப்பு முதல் ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை ஆளுக்கொரு வகுப்பில் அங்கேயே படித்துக் கொண்டிருந்ததால், எல்லா ஐயாக்களுக்கும் எங்கள் குடும்பத்தை நன்கு தெரியும்.ராஜேஸ்வரி மகந்தானடா நீ? ஒழுங்காப் படிக்க மாட்டியா என்று ராஜேஸ்வரி மகனாகப் பிறந்ததற்காகவே கூடுதல் சிறப்பு அடிகள் விழும்.

ராஜேந்திரப் பிரசாத் கேட் வழியே நுழைந்து கொடிமர மைதானத்தைக் கடந்தோம்.(அன்றைய ஜனாதிபதி ராஜேந்திரப் பிரசாத் வந்து திறந்து வைத்த வாயில் அது). ஒவ்வொரு திங்கள்கிழமை காலையும் கொடிவணக்கத்தில் (அன்றைக்கு மட்டும் “இன்” செய்த சட்டை) யாராவது ஒரு ஐயாவோ, அக்காவோ சுதந்திரப் போராட்ட்த் தியாகிகளைப் பற்றி ஒரு குட்டி சொற்பொழிவாற்றுவர். மண்டையைப் பிளக்கும் வெயிலில் தண்டி யாத்திரையில் பிரிட்டிஷ் காவலர்களிடம் அடிபட்டுக் கீழே விழும் தியாகிகள் போல ஒன்றிரண்டு மாணவர்கள் வெயிலில் மயங்கி கீழே விழுவர்.

கொடிமரத்தை அடுத்து காந்தி மண்டபத்திற்கு சென்றோம்.

வெறும் கூரையுடன் இருந்த காந்தி மண்டபம்,தற்போது முழுமையாகக் கட்டப்பட்டு, எல்.சி.டி.புரொஜக்டர் வசதியுடன்,கூடவே நிறுவனரான கோ.வே. அவர்களது சிலையுடன் அழகாக,விஸ்தாரமாகக் கட்டப்பட்டுள்ளது. உள்ளே,பல சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகளின் புகைப்படங்கள்-எங்கள் ஆசிரமத்தில் தன் கடைசிக் காலத்தைக் கழித்த ஜே.சி.குமரப்பா,குருசாமி ஐயா அவர்கள் உள்பட.

காந்தி மண்டபத்தில் ஐம்பொன்னால் செய்யப்பட்ட,காந்தியின் மார்பளவு இருக்கும் சிலை உண்டு. அதற்கு ஒரு பெருமை என்னவென்றால், அது காந்தி கையெழுத்திட்ட சிலை.வழக்கம் போல கதர் மாலையுடன் ,ஓட்டைக் கண்ணாடியுடன் ஊழல்கள் மலிந்து விட்ட இந்தியாவில் கஷ்டப்பட்டு சிரிக்கும் முயற்சியில் இருந்தார் காந்தி.

லாங் பெல்

பாட்டுக் குழுவினரின் தம்புரா

பிரார்த்தனையில் பயன்படுத்தப் படும் அரிக்கேன் விளக்கு

மண்டபத்தை விட்டு வெளியே வந்தால்,அதனருகிலேயே, லாங் பெல் (ஆராய்ச்சி மணி போல இருக்கும் மணி) முன்பை விட இன்னும் சற்று உயரமாக்கப் பட்டிருந்தது..காலை ஐந்து மணிக்கு ஆசிரம ஹாஸ்டலான நேரு இல்லத்தில் இருக்கும் மாணவர்களை எழுப்பி வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிக் கொள்வது இந்த மணி தான்.மேலும், காலை , மாலை பிரார்த்தனை நேரங்கள் தவிர மற்ற அசாதாராண நேரங்களில் இந்த மணி அபாயமறிவிக்கும் மணியாகவும் இருந்திருந்தது. ஒருமுறை இரவு பதினோரு மணிக்கு பேப்பர் செக்‌ஷனில் தீப்பிடித்து எரிகையில் இந்த மணியை விடாது அடித்த்தும், ஊர்மக்களில் சிலர் விரைந்து வந்து தீயை அணைக்க உதவினர்.

ஃபேஷன் பெக்னாலஜி

தேன்செக்‌ஷன்,பேக்கரி செக்‌ஷன்,ஃபேஷன் டிசைனிங் (டெய்லரிங்கைத் தான் அப்படி எழுதி வச்சிருக்காங்க) எல்லாம் தாண்டி,பிள்லையார் கோவிலருகே சென்றேன்.கோடை விடுமுறையில் ஒன்றிரண்டு வாரங்கள் தேன் செக்‌ஷனில் லேபிள் ஒட்டும் வேலைக்கு செல்வோம்.காலையும்,மாலையும்,இலவசமாக சுத்தமான தேன் கலந்த ஜீஸும்,மாத இறுதியில் பத்தோ,இருபதோ ரூபாயும் கிடைக்கும்.அரசமரத்தடியில் சிறியதாக இருந்த பிள்ளையார் கோவில் சில வருடங்களுக்கு முன் பெரிதாகக் கட்டப்பட்டு கும்பாபிஷேகமும் நடைபெற்றுள்ளது.மார்கழி மாதம் முழுவதும் சுடச்சுட பொங்கல் பிரசாதம் சாப்பிட்டது நினைவுக்கு வந்த்து.ஒவ்வொரு பரீட்சைக்கு முன்பும் பிள்ளையாரிடம் வந்து வேண்டிக் கொள்வது வழக்கம். “நீ நல்லாப் படிக்காம பரீட்சையில மட்டும் எப்படியாவது பாஸ் பண்ண வச்சிருனு வேண்டுறது எந்த வகையில நியாயம்?” என்று அவர் கேட்டது எங்கள் ஒருவர் காதிலும் விழாது.

கோ.வே.சமாதி

10 ஆம் வகுப்பு ஓடுகள் வரைந்த மழைக் கோட்டுச் சித்திரம்

பரீட்சையில் பாஸாக்கும் பிள்ளையார்

நேரு ஹாஸ்டல்,காதி வித்யாலயா,ஆசிரம நிறுவனர் கோ.வேங்கடாஜலபதி சமாதி,குமரப்பா குடில் என்று எல்லா இடங்களிலும் மரங்களின் எண்ணிக்கை கூடியிருந்த்து.நாங்கள் செல்வதற்கு முன் சில நாள்களாக தொடர்ந்து பெய்த மழையினால்,எப்போதுமே பச்சைப் பசேலென இருக்கும் எங்கள் பள்ளி,இன்னும் பசுமையாக இருந்தது.பெயர் தெரியாத புதுப் புது மலர்கள் பூத்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தன.வித விதமான செடி கொடிகள் வளர்ந்து கொண்டிருந்தன.நாங்கள் படிக்கையில் மெயின் ரோடின் இருபுறங்களிலும் இருந்த பன்னீர் மரங்கள் இப்போது ஒன்று கூட இல்லை.அதிகாலை வேளையில் வழியெங்கும் உதிர்ந்து கிடக்கும் பன்னீர் பூக்களினூடே நடப்பது ஒரு அற்புதமான அனுபவம்.

ஆறாப்பு,ஏழாப்பு

உலக மேப்

ஆசிரியர் குடியிருப்பு வழியாக எட்டாம் வகுப்புகள் இருக்கும் இடம் வந்தோம். சண்முகநாதன் ஐயா கம்பைன் கிளாஸ் எடுக்கும் மரத்தடி சிமெண்ட் பெஞ்ச் அவர் அவ்வப்போது அடிக்கும் ஜோக்குகளை நினைவூட்டியது. (What is the name of your class teacher? னு கேட்டா, Jamukku Nathan னு எழுதியிருக்கான்)எட்டாம் வகுப்பின் வெளிப்புறச் சுவரில் இருக்கும் உலக வரைபடம்தான் எனக்கு மற்ற நாடுகளையும், கண்டங்களையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தது. விடுமுறைகளில் அங்கு அடிக்கடி வந்து, மேப்பின் எல்லா இடங்களையும் ஞாபகமாக மனதில் ஏற்றிக் கொள்வேன்.யாருடனாவது செல்கையில் ஏதாவது ஒரு இடத்தைக் கேட்க வைத்து விநாடிகளில், அந்த இட்த்தை மேப்பில் காட்டி சந்தோஷமடைவேன்.

இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட நினைவுத் தூண்

திரு.அரியநாயகம்,திரு.ஜே.சி.குமரப்பா,திரு.ரா.குருசாமி

லக லக பாய்ஸ்

பெயர் தெரியாத பூ

ஒன்பது,பத்து வகுப்பறைகள் சின்னச் சின்ன மாற்றங்களுடன் இருந்தன.நான் ஒன்பதாவது படித்த கூரை வகுப்பு இருந்த இடம் காலியாக இருந்த்து. பதினோராம் வகுப்பு எங்களுக்கு முக்கால்வாசி மரத்தடியில் தான் நடந்தது.கொஞ்ச நாள் ஆடிடோரியத்தில் நடந்தது.ஆடிட்டோரியம் அருப்புக் கோட்டை ஜெயவிலாஸ் பஸ் ஓனர் கொடுத்த இருபதாயிரத்தில் துவக்கப்பட்டு,அவ்வப்போது கிடைக்கும் நன்கொடைகளால், மின்விசிறிகள், மணல் தரையிலிருந்து சிமெண்ட் தரை என்று படிப்படியாக முன்னேறிய கட்டிடம்.அது வெறும் கட்டிடம் மட்டுமல்ல, வகுப்பறைக்கு சம்மாக நாங்கள் அதிக நேரம் இருந்த இடமும் அதுவே.ஆடிட்டோரியம் மிக முக்கியமான இடம்.கூட்டுப் பிரார்த்தனை,க்விஸ் புரொக்ராம், பேச்சு,பாட்டு,கவிதைப் போட்டிகள் போன்ற கலைநிகழ்ச்சிகள் மற்றும் எல்லாவிதமான கூட்டங்களும் ஏன் ப்ப்ளிக் பரீட்சைகளும் நடைபெறும் இடம். நிறைய மாணவர்களுக்கு அது குட்டித் தூக்கம் போடும் இடமும் கூட. .(மீட்டிங்கின் போது)

ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் கூட்டுப் பிரார்த்தனை.காலையில் முதல் பீரியட் கட். எங்கள் பள்ளி ஒரு மியூசியம் மாதிரி; அடிக்கடி அதை யாரேனும் வந்து பார்த்துக் கொண்டேயிருப்பர். சமயத்திற்கேற்றார்ப் போல, ராமகிருஷ்ண மடத்திலிருந்தோ, காந்தி கிராமத்திலிருந்தோ,அல்லது தேசிய அளவில் புகழ் பெற்ற பாபா ஆம்தே போன்ற சமூக ஆர்வலர்கள், சிலசமயம் வெளிநாட்டிலிருந்தும் கூட வந்து பார்த்துப் போவர்.. அப்போதுதான் ரைம்ஸ் சொல்லக் கற்றுக் கொண்ட குழந்தையை ஒவ்வொரு விருந்தினர் வருகையிலும் திரும்பத் திரும்ப அதே ரைம்ஸை சொல்ல வைத்துப் புளகாங்கிதமடையும் பெற்றோர் போல, ஒவ்வொரு விருந்தினர் வரும் நாளும்,எங்களது கூட்டுப்பிரார்த்த்னையில் அவர்களைப் பங்கேற்க வைத்துப் புளகாங்கிதமடைவார் எங்கள் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர்.
வருகிற விருந்தினர்களும்,எங்களது அடக்கத்தையும்,குருபக்தியையும் பார்த்து விட்டு,இது போன்ற மாணவர்களை நான் என் வாழ்நாளில் எங்குமே பார்த்த்தில்லை; இனி பார்க்கப் போவதுமில்லை.உங்களையெல்லாம் பார்க்கையில் வருங்கால இந்தியாவைப் பற்றி எந்தக் கவலையும் எங்களுக்கு இராது என்கிற ரேஞ்சுக்கு எங்களைப் பாராட்டி விட்டுப் போவர். எங்கள் மனமெல்லாம், ஐயா,இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷம் பேசிக்கிட்டே இருங்க அப்பதான்,செகண்ட் பீரியட் வச்சிருக்கிற டெஸ்ட் கட்டாகும் என்று வேண்டுவதிலேயே இருக்கும்.

ஒருநாள் காலை முதல் பீரியட் பாட்டனி ஐயா பரீட்சை வைத்திருக்க, ஒரு கண்டெசா கார் வந்து இருந்ததைப் பார்த்து, யாரோ பிரமுகர் வந்துள்ளார், இன்னிக்குக் கூட்டுப் பிரார்த்தனை தான், பரீட்சை கட்டாகி விடும் என்று நாங்கள் சந்தோசத்தில் திளைத்திருக்க, அன்று கூ.பி.நடைபெறவில்லை. பெருத்த ஏமாற்றத்தில் வந்த எங்களை, பாட்டனி ஐயா க்ளாஸ் டெஸ்ட் வைத்து,உடனடியாக திருத்திக் கொடுத்து உடனடியாக வெளுத்தும் வாங்கினார்.கூ.பி. நடக்காத சதி பற்றி விசாரித்துப் பார்த்த்தில்,நல்லி சில்க்ஸ் முதலாளி குப்புசாமி வந்து முதல்வரைப் பார்த்து விட்டு,ஆசிரமத்திற்கு ஏதோ நன்கொடை கொடுத்துவிட்டு,உடனே சென்று இருக்கிறார்.

ஜனவரி முதல் டிசம்பர் வரை குடியரசு தினம் முதல் கிருஸ்துமஸ் வரை வரும் எல்லா தலைவர்களின்,பிறந்த,வளர்ந்த நாள்கள் ஒன்றையும் விடாது கொண்டாடுவோம்.சிலசம்யம்,புதிது புதிதாக தீர ர் சத்தியமூர்த்தி, சரோஜினி நாயுடு என்று வருடா வருடம் நாங்கள் கொண்டாடும் தலைவர்கள் என்ணிக்கை கூடிக் கொண்டேயிருக்கும்.சுதந்திர தினம்,குடியரசு தினம்,காந்தி ஜெயந்தி தினத்தில் மட்டும் ஊரெல்லாம் சுற்றி, வரிசையாக கோஷமிட்டு ஊர்வலம் வருவோம். மற்ற கொண்டாட்டங்களுக்கு கூட்டுப் பிரார்த்தனை, பின்னர், பேச்சுப் போட்டி,பாட்டுப் போட்டி, கட்டுரைப் போட்டி என்று அடக்கமாக எங்களுக்குள்ளேயே கொண்டாடுவோம். மாணவர்களின் நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பின் தலைமை ஆசிரியர் பால்ராஜ் பேசுவார். சில சமயம் குருசாமி ஐயாவும் சிறப்புரை ஆற்றுவார்..அவர் பேச ஆரம்பித்தால் போதும். அன்றைக்குக் காலை வகுப்புகள் அத்தனையும் கோவிந்தாதான்.இரண்டு மணி நேரப் பேச்சில் ஒன்றே முக்கால் மணி நேரம் பக்கிஸ்தான் பக்கிஸ்தான் என்று பாகிஸ்தானைத் தாக்கிப் பேசுவார். இடையிடையே விடுதலைப் போராட்ட வரலாறு சமகால அரசியல் எல்லாம் தொட்டுக் கொள்வார்.ஒரு கிழட்டு சிங்கத்தின் கர்ஜனை போல இருக்கும் அவர் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கலாம்.

ஆண்டு விழா வருகையில்,அதற்கென நடைபெறும் முன்னேற்பாடுகளில் ஒரு இரண்டு வாரம் ஹோகயா தான். மீட்டிங் போட்டு, ஊர் வாரியாக ஒவ்வொரு மாணவரிடமும், அழைப்பிதழ்களைக் கொடுத்து, அந்தந்த ஊரில் இருக்கும் சுதந்திரப் போராட்ட்த் தியாகிகள்,ஊர்ப்பெரியவர்,ஆசிரமத்திற்கு நன்கொடை அல்லது ஏதேனும் உதவி செய்தோர், இப்படி,ஒருவர் விடாது எல்லோருக்கும் அழைப்பிதழ் அனுப்பி ஆண்டுவிழாவிற்குப் பங்கேற்க அழைப்போம். பெரிசுகள் எல்லாம் வந்தால், சுதந்திரப் போராட்ட நினைவுகளை அசைபோட்டுப் பெருமூச்செரிய இரண்டு நாள்களாகும். ஆண்டு விழாவிற்கு ஒருமுறை, எல்லா ஆசிரியர்களும் சேர்ந்து,வாரக் கணக்கில் பயிற்சி செய்து,மிகப் பிரம்மாண்டமாக,சம்பூர்ண ராமாயணம் நாடகம் போட்டார்கள். செட்டிங்,உடைகள், வேடப் பொருத்தம், வசனம், காலச்சக்கரத்தின் மிரட்டும் குரல்,இசை என்று அச்சு அசலாக ராமாயண நிகழ்வுகளைக் கண்முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்தியதை ஊரே ரசித்து மகிழ்ந்த்து..எங்களுக்கெல்லாம் ஒரு மாத்த்திற்கு பரீட்சை,வீட்டுப்பாடத் தொந்தரவுகளில் இருந்து விடுதலை.

ஆடிட்டோரியத்திற்கு எதிரே நாங்களே மூன்றடி அகலம்,மூன்றடி ஆழத்திற்குக் குழி வெட்டி, நட்டு வைத்த வேப்பங்கன்றுகள் இன்று,பரந்து விரிந்து பெரிய மரங்களாக வளர்ந்திருந்ததைப் பார்க்கையில் மனதுக்கு நிறைவாகவும், முற்றிலும் புதுவிதமான உணர்வாகவும் இருந்தது. ஆசிரமத்தில்,இப்போது எப்படியும் ஒரு இரண்டாயிரம் மரங்களாவது தேறும்.

காந்திய நெறிப்படி, பொய்சொல்லாமை,நேர்மை போன்ற குணங்களை மாணவர்களிடம் வளர்ப்பதில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்த எங்கள் பள்ளி, ஒரு வித்தியாசமான முயற்சியில் இறங்கியது.அதாவது, அரையாண்டு, முழு ஆண்டுத் தேர்வுகளில், கண்காணிப்பாளர்கள் ஒருவரும் இல்லாமல், தேர்வுகளை நட்த்துவது என்பதுதான்.துணைத்தாள்கள் எனப்படும் அடிஷனல் ஷீட்கள் தேவைப்படுவோர், மேஜையில் வைக்கப்பட்டுள்ள உண்டியல் போன்ற டப்பாவில் அதற்குரிய பத்துக் காசுகளைப் போட்டு விட்டு எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்றும் அறிவிக்கப் பட்ட்து.வினாத்தாள்களைக் கொடுத்து விட்டு,கண்காணிப்பாளர் வெளியேறியதும் எல்லோரும் சற்று சிரிப்புடனே,பரீட்சை எழுத ஆரம்பித்தோம்.

முதல் சில நிமிடங்கள் எங்கேயிருந்தாவது யாராவது பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்களோ என்று பயந்து யாரும் யாருடனும் ஒற்றை வார்த்தைக்கு மேல் பேசவில்லை.கொஞ்சநேரம் கழித்து சிலருக்கு தில் வந்து நீண்ட நீண்ட சம்பாஷணைகளுடன் விடைகளைப் பரிமாற ஆரம்பித்தனர்.எனக்கு முன்னால் அமர்ந்திருந்த பெண் என்னிடம் கேட்டுப் பார்த்து, நான் தர மறுத்ததால், என் கிராஃப் ஷீட்டை என்னிடமிருந்து பிடுங்கிக் கொண்டு, அதைக் காப்பியடித்து விட்டு, அப்படியே சர்குலேஷனுக்கு விட்டு விட்டாள்.மணியடிக்க சற்று நேரம் இருக்கையில், கண்காணிப்பாளர் பழனிச்சாமி ஐயா (இவர் பரம சாது, அப்பாவி) வந்து எல்லாரும் நூலைக் கட்டி, பேப்பரைக் குடுங்க என்று அறிவிக்கையில், நான் அப்பாவியாக எழுந்து நின்றேன். “மணியடிக்கப் போகுது,பேப்பர் வேணுமா? என்று கேட்டவரிடம், ஐயா, என்னோட கிராஃப் ஷீட்டைக் காணோம்யா என்று முறையிட்டேன். “யாருப்பா, இவனோட கிராஃப் ஷீட்டை வச்சிருக்கிறது?” என்று கெஞ்சிக் கூத்தாடி, மூன்றாம் வரிசையில் இன்னொருவனிடம் இருந்த என் கிராஃப் ஷீட்டை வாங்கிக் கொடுத்தபடியால்,காணாமல் போக இருந்த என் 20 மார்க் கைக்கு வந்தது.கொஞ்ச காலத்திற்கு நடைமுறையில் இருந்த இந்த கண்காணிப்பாளரில்லாத் தேர்வு முறை மெல்ல மெல்ல ஊத்தி மூடப்பட்ட்து.ஆனாலும்,பரீட்சைக்கு அடுத்து நடைபெற்ற கூட்டுப் பிரார்த்தனை மீட்டிங்கில்,எல்லா தேர்வறைகளில் இருந்தும் வந்த துணைத்தாள் காசுக் கணக்கு மிகச்சரியாக இருந்ததென்று தலைமையாசிரியர் மிகவும் சிலாகித்துக் கொண்டார்.

காந்தி நிகேதன் படிப்பு மட்டுமல்லாது,வாழ்க்கையில் பல விஷயங்களை கற்றுக் கொள்வதற்கும் வாய்ப்பு அளித்தது.

அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையுடன் இணைந்து எங்கள் பள்ளி நிறைய கண்மருத்துவ முகாம்களை நட்த்தியுள்ளது.

என்.எஸ்.எஸ் மாணவர்கள் பத்து நாட்கள் முகாமிட்டு, அருகிலுள்ள தேவன்குறிச்சி என்னும் மலைக்கும், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் போகும் வழியிலுள்ள கோபால்சாமி கோவிலுக்கும் மலைப் பாதை அமைத்தோம்.

அவ்வப்போது, அருகிலுள்ள குக்கிராமங்களுக்கு சென்று நாடகம், கலைநிகழ்ச்சிகளை நடத்தி, கல்வி,சுகாதாரம்,பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தினோம்.இப்படி,தலைமைப் பண்பு,கலையுணர்வை வெளிப்படுத்தும் திறன், மற்றும் பல நல்ல பழக்க வழக்கங்கள் கிட்டின.

நேரமாகிவிட்டதால்,மெதுவாக, பள்ளியை விட்டு வெளியே நடந்தோம்.
வெளியே வருகையில் கண்ணில் தென்பட்ட அம்மாபட்டி பசங்களை அவர்கள் அணிந்திருந்த “லக லக பாய்ஸ்” க்காக புகைப்படம் எடுத்தோம்.

என் மனைவிக்கு இந்தப் பள்ளி மிகவும் பிடித்திருந்த்து என திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். நான் செமத்தியாக அடி வாங்கிப் படித்ததாலோ என்னவோ!

“ஏ!அப்பா! நம்மப் பள்ளிக்கூடம் எவ்வளவோ மாறிப்போச்சு” என்று 50 வருடங்களுக்கு முன்னால் படித்த, எங்கள் பள்ளியின் பழைய மாணவியான என் பெரியம்மா மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டார். அவருக்கு, பள்ளியை சுற்றிப் பார்த்த்து மிகவும் மனதிருப்தி அளித்தது.

எங்கள் பள்ளியில் படித்து எத்தனையோ மருத்துவர்கள், கால்நடை மருத்துவர்கள்,பொறியியல் வல்லுநர்கள்,ஆராய்ச்சியாளர்கள் உலகமெங்கும் இருக்கிறார்கள்.இதில் ஒரு பத்துப் பதினைந்து பேராவது பள்ளியுடன் தொடர்பில் இருந்து தங்களால் ஆன உதவியை செய்தும் வருகிறார்கள்.எங்கள் பள்ளியில் படித்து,அங்கேயே ஆசிரியர்களாக இருக்கும் பேறு பெற்றவர்களும் இருக்கிறார்கள்.பள்ளியில் பழைய மாணவர்கள் சந்திப்பு ஒன்றை, பெரிய அளவில் ஏற்பாடு செய்யத் திட்டமிட்டு,அதற்கான முயற்சியை செய்து வருகிறார்கள்.விடுமுறை நாளில் சென்ற படியால்,ஆசிரியர்கள் யாரையும் பார்க்க முடியவில்லை.இப்போதைய காந்தி நிகேதன் மாணவர்கள் நிச்சயம் எங்களைப் போல இருக்க மாட்டார்கள்.தலைமுறை இடைவெளி.

அடுத்தமுறை பள்ளிக்கு செல்கையில் மாணவர்களோடு கலந்துரையாடல் செய்ய வேண்டும்.ஆசிரியர்களை எல்லாம் சந்தித்து இன்னமும் அடித்து தான் படிக்க வைக்கிறீர்களா என்று கேட்கவும் ஆசை :))

புகைப்படங்கள்:ராகா

பலகைகள் சொல்லும் சேதி

2010-12-26T04:49:00.000+05:30

உடுப்பி,சிருங்கேரி,கொல்லூர் கோவில் பயணம்

2010-12-26T03:00:00.006+05:30

சிருங்கேரிக்கு செல்லும் வழியில் ஆகும்பே என்னும் மலைப்பகுதியில்,சன்செட் பாயிண்ட் என்னும் இடத்திலிருந்து இயற்கையை வெகுவாக ரசித்தோம். 12 கொண்டை ஊசி வளைவுகளைக் கடந்து செல்கையில், பரந்து கிடந்த வனப்பகுதியும், பெரும் பாறைகளைக் கொண்ட மலையையும் ஆனந்தமாக ரசித்துச் சென்றோம்.

தென்னிந்தியாவின் சிரபுஞ்சி என்றழைக்கப் படும் ஆகும்பேயில் இன்னொரு ஆச்சரியம் எங்களுக்குக் காத்திருந்தது.தொட்ட மனே (பெரிய வீடு) என்றழைக்கப்படும் கஸ்தூரி அக்காவின் வீடு பல யாத்ரீகர்களுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம். பெரிய பங்களா போன்ற அந்தக் காலத்து வீட்டில் இன்றும் கஸ்தூரி அக்காவும் (அவர் பாட்டியாக இருந்தாலும் அனைவராலும் அப்படித்தான் அழைக்கப் படுகிறார்:)) அவரது குடும்பத்தினரும், அங்கு வரும் பிரயாணிகளுக்கு சொற்ப பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு, அருமையான உணவையும், அமைதியான தங்குமிடத்தையும் வழங்குகின்றனர்.

எங்களுடன் வந்திருந்த ராகா சென்ற செப்டம்பரில் தான் ஆகும்பே சென்று விட்டு வந்த படியால், பார்த்தவுடனே முகப் பரிச்சயித்து விருந்தோம்பல் செய்தார்.வேண்டாமென்றும் கேட்காமல் உடனே 27 மூலிகை சமாச்சாரங்கள் அடங்கிய கஷாயத்தைப் போட்டுக் கொடுத்தார். கசக்காமல், இருமலை ஏர்படுத்தாமல் கஷாயம் மென்மையாக இருந்தது.அந்தப் புராதன பங்களாவை சுற்றிப் பார்த்து வியந்தோம்.நான்கு ச்மையலறைகள்,பூஜையறை, பாத்திரங்கள் அடுக்கி வைக்க அதற்கென மர பீரோ,இன்னும் பலவித வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய மரக்கதவுகள், மர அடுக்குகள்,இரண்டு மூன்று கிணறுகள், அதில் நீர் சேந்தி ஊற்றினால், அவை நேரடியாக பாத்ரூமுக்கு வந்து சேர இருந்த இணைப்புகள், அடுப்பின் மேல் நிரந்தரமாக பூசி வைக்கப் பட்ட வெந்நீர் அண்டாக்கள் ,ஆண்,பெண்களுக்கு இருந்த தனித் தனி குளியலறைகள் இரண்டு அடுக்கு மாடி,பின்புறமிருந்த பசுவின் தொழுவம்,வைக்கோற்போர் சேமிக்க இருந்த தனி இடம், என்று அந்தப் பெரிய வீடு பழமையுடன் இருக்க, கஸ்தூரி அக்கா ஆங்கிலத்தில் பேசி அசத்துகிறார். கன்னடம்,கொங்கணி,மராட்டி, ஹிந்தியில் சரளமாய் பேசுகிறார்.

சிருங்கேரி ,ஆகும்பே செல்பவர்கள் அவசியம் ஒருமுறை சென்று,உணவருந்தி வரலாம்.போவதற்கு முன் கஸ்தூரி அக்காவை 08181233075 என்கிற தொலைபேசி எண்ணில் அழைத்து, எத்தனை பேருக்கு உணவு தயாரிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டு சென்றால் ருசியான உணவு தயார். கஸ்தூரி அக்காவின் இந்த பங்களாவில் தான் ஆர்.கே.நாராயணன் எழுதிய தொலைக்காட்சித் தொடரான மால்குடி டேஸ் சூட்டிங் செய்யப்பட்டது என்பது விஷேசமான செய்தி.

(தொட்ட மனே பற்றி மேலும் அறிய கூகுளில் தேடவும் அல்லது இந்த பிளாக்கையும் வாசிக்கலாம்.http://deponti.wordpress.com/2008/12/05/agumbedodda-mane/)

கஸ்தூரி அக்கா அவரது தாயாருடன்

சன்செட் பாயிண்டிலிருந்து மலைப் பிரதேசத்தின் அழகு

ஹேர்ப்பின் வளைவில் நெளிகின்ற பேருந்து

தொட்ட மனே (பெரிய வீடு)

பிரயாணிகள் ஓய்வெடுக்க அந்தக் காலத்துக் கட்டில்கள்

நிரந்தரமாக அமைக்கப்பட்ட வெந்நீர் அண்டாக்கள்

துளசி மாடம்-கல்லால் ஆனது

சிருங்கேரி கோவில்

.
பொதுவாக எல்லா கோவில்களிலும் கடவுளின் சிலை வாயில் பக்கம் நோக்கியே அமைக்கப் பட்டிருக்கும்.ஆனால் வாயிலுக்கு முதுகுப் பக்கத்தைக் காட்டி நிற்கும் கடவுள் உடுப்பியில் மட்டும் தான். ஆம்.16 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தாழ்ந்த வகுப்பினரைச் சேர்ந்த கனகதாசர் என்ற கிருஷ்ண பக்தருக்கு முன்வாயிலில் நுழைய அனுமதி கிடைக்காததால்,ஒன்பது துவாரங்கள் உள்ள சாளரம் வழியே கிருஷ்ணனை வணங்கினார்.பக்தருக்கு தரிசனம் தர கிருஷ்ணர் சாளரம் நோக்கித் திரும்பி நின்றபடியால் அன்று முதல் எல்லா பக்தர்களும் அந்த சாளரம் வழியாகத் தான் கிருஷ்ணனை தரிசிக்க முடியும் என்றானது.கனகனகிண்டி என்று கன்னடத்தில் அழைக்கப்படும் அந்த சாளரத்தில் விஷ்ணுவின் தசாவதாரக் காட்சிகள் பொறிக்கப் பட்டுள்ளன

உடுப்பிக்கு அருகே மால்பே என்னும் கடல்பகுதியைக் கடக்கையில் புயலில் சிக்கிக் கொண்ட கப்பல் ஒன்றை மத்வர் தன் ஞானதிருஷ்டியால் அறிந்து,அதைத் தம் இறைபக்தியால் கடலில் மூழ்காமல் காப்பாற்றுகிறார்.
நன்றியுடன் அந்த கப்பல் தலைவன் கைம்மாறு என்ன செய்ய? என்று கேட்க, மத்வரோ, அந்தக் கப்பலில் இருக்கும் கோபிச் சந்தனப் பாறையைக் கேட்கிறார்.
இவ்வளவு பெரிய உதவிக்கு ஒரு சாதாரண பாறையைக் கேட்கிறீர்களே என்று குழப்பமாய் அதை மத்வரிடம் சமர்ப்பிக்கிறான்.ஆனால், அந்த கோபிச்சந்தனக் கல்லுக்குள் இன்று நாம் உடுப்பியில் வழிபடும் சாலிக்கிராம சிலை மறைந்திருந்தது.அதை எடுத்து மத்வர் உடுப்பியில் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டதாய் வரலாறு உண்டு.இதே விக்ரகம் துவாபர யுகத்தில் ருக்மிணியால் வழிபாடு செய்யப் பட்ட்தாகவும் மத்வவிஜயம் என்னும் நூலில் உள்ளது.

துங்கா நதியின் பெரிய பெரிய மீன்கள்

அடுக்கி வைக்கப்பட்ட உணவுத் தட்டுகள்-சிருங்கேரி

நிதானமான உணவு

யானைக்கும் தயாராக உணவு

பிரேக் ஃபெயிலியர்

மத்வர்

மூகாம்பிகைக்கு வைரக் கைகள் காணிக்கை

இந்துக்களின் புனித தலங்களில் மிக முக்கியமான ஒன்று சிருங்கேரி ஸ்ரீ சாரதாம்பாள் பீடம். பல்வேறு காரணங்களால் நலிவுற்றிருந்த இந்து தர்மத்திற்குப் புத்துயிர் ஊட்டி, வேத உபநிஷதங்களுக்கு விளக்கங்கள் கூறி,இந்து தர்மத்தையும்,அத்வைத சித்தாந்தத்தையும் இந்தியா முழுவதும் போற்றிப் பாதுகாக்க இமயம் முதல் குமரி வரை முக்கியமான இடங்களில் பீடங்களை அமைத்து, தேர்ந்தெடுத்த சீடர்களிடம் அப்பொறுப்பை ஒப்படைத்தார். அந்தப் பீடங்களில் ஸ்ரீ சாரதா பீடம் மிகப் பழமையும், பெருமையும் வாய்ந்தது. துங்கா நதிக் கரையில் அமைந்துள்ள இந்தப் பீடத்தில்
அம்பாளை பிரதிஷ்டை செய்த ஆதிசங்கரர், சிவபெருமான் அருளிய ஸ்படிகலிங்கமான சந்திரமௌலீஸ்வரரையும், ரத்தினகர்ப்ப கணபதியையும், சிருங்கேரி பீடத்தின் முதல் பீடாதிபதி சுரேஷ்வராச்சார்யரிடம் கொடுத்து பூஜை செய்யக் கூறினாராம். இந்த ஸ்படிகலிங்கத்துக்கே, இன்றுவரை உள்ள பீடாதிபதிகள் பூஜை செய்து வருகின்றனராம்.

விஜயநகர கட்டடக் கலையின் கம்பீரத்தைக் காட்டி நிற்கும் கற்கோயில். அருகில் கோபுரத்துடன் அம்பாள் சரஸ்வதியின் அம்சமான ஸ்ரீசாரதாம்பாள் கோயில். எதிர்ப்புறத்தில் ஸ்ரீநரசிம்மபாரதி யாக மண்டபம்; அழகான அமைப்பு; வேதகோஷங்கள் முழங்கிய வண்ணமாக மாணவர்கள்,கண்ணையும்,கருத்தையும் கவரும் அழகான சிற்பங்கள் என்று அந்த சுற்று வட்டாரமே ரம்மியமாக இருந்தது.துங்கா நதியில் துள்ளி விளையாடும்பெரிதான, கன்னங்கரேலென இருக்கும் மீன்கள் நம்மை வெகுவாகக் கவர்கின்றன.

மதியமும், இரவும் சிருங்கேரி மடத்தில் பக்தர்களுக்கு இலவச உணவு வழங்கப் படுகிறது.தர்மஸ்தலா போன்றே நூற்றுக் கணக்கில் பக்தர்களது பசியாற்றுகின்றனர். ஆனால் இங்கு, சற்று நிதானமாகப் பரிமாறுவதால், பொறுமையாக உண்ண முடிகிறது.கழுவி,அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள நூற்றுக்கணக்கான தட்டுக்களைக் காண்பதற்கு ஒரு புதிய காட்சியாய் இருந்தது.

சிருங்கேரியிலிருந்து கொல்லூருக்கு செல்கையில் எங்களது டிரைவர் காரை அவசரமாக நிறுத்தி காருக்கடியில் சென்று சோதித்து விட்டு, பிரேக் ஃபெயிலியர் என்றார்.அன்றோ, ஞாயிற்றுக் கிழமை. கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை ஒரு ஊரும் தென்படவில்லை.என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் முழித்துக் கொண்டிருக்கையில்,அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த ராகு என்கிற ஐயப்ப பக்தரான ஒரு ஆட்டோ டிரைவர், எங்களிடம் வந்து என்ன பிரச்ச்னை என்று கேட்டறிந்து,அவரே நான்கைந்து மெக்கானிக்களுக்கு போன் செய்து கடைசியில் ஒரு மெக்கானிக் வர ஏற்பாடு செய்தார். மூன்று கிலோமீட்ட்ருக்கு அப்புறம் உள்ள ஒரு ஊரிலிருந்து மெக்கானிக் வந்து முதற்கட்ட முதலுதவியை வண்டிக்கு செய்து விட்டு, பின்னர் மெக்கானி கடைக்கே, வண்டியை விட்டு, ரிப்பேர் செய்து முடிக்க ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலானது.

நடு வழியில் நாங்கள் நின்று கொண்டிருக்கையில், எங்களைக் கடந்து சென்ற, அநேகமாக அத்தனை வண்டிகளும் சற்று நிறுத்தி, என்ன ஆயிற்று? ஏதேனும் உதவி வேண்டுமா? என்று கேட்டது மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.இந்தக் காலத்திலும் தானாக முன் வந்து உதவும் ஆட்களும் இருக்கிறார்கள்.

வண்டி பழுதானதால் கொல்லூர் மூகாம்பிகை கோவிலுக்கு செல்வதற்குள் இருட்ட ஆரம்பித்து விட்டது.அதனால் கொல்லூரில் புகைப்படங்கள் எடுக்க முடியவில்லை.பரசுராமரால் உருவாக்கப் பட்ட ஏழு முக்தி ஸ்தலங்களில் கொல்லூர் முக்கியமானது.பார்வதி தேவிக்கு என இருக்கும் தனி ஸ்தலம் இது.குந்தாப்பூர் தாலுகாவில், செளபர்ணிகா நதிக்கரையில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையால் சூழப்பட்ட இடத்தில் கொல்லூர் மூகாம்பிகை கோவில் அமைந்துள்ளது.கர்நாடகத்தில் இருந்தாலும் கோவிலில், மலையாளம் பேசுபவர்கள் அதிகம் காணப்படுகின்றனர்.சிறிதளவே கூட்டமிருந்ததால் இரண்டு முறை அம்மனை நன்றாக தரிசிக்க முடிந்தது. சுயம்பு லிங்கமும், அதில் சுவர்ண ரேகையாக சக்தியும் இருப்பதால் சிவசக்தியாக ஐக்கிய தரிசனம் செய்கிறோம்.சில வருடங்களுக்கு முன்பு,கொல்லூர் மூகாம்பிகை அம்மனுக்கு வைரத்தினால் செய்யப்பட்ட கைகளை இளையராஜா காணிக்கை அளித்தார் என்பது கூடுதல் தகவல்.

புகைப்படங்கள்: ராகா

குக்கேசுப்ரமண்யா,தர்மஸ்தலா கோவில் பயணம்

2010-12-25T22:09:00.005+05:30

குக்கே சுப்ரமண்யா கோவில்

குகை

வருடமுடிவு என்பதால்,இருக்கும் விடுமுறையை உருப்படியாகக் கழிக்கத் திட்டமிட்டு தர்மஸ்தலா,சிருங்கேரி,கொல்லூர்,உடுப்பி போன்ற கோவில்களுக்கு செல்லத் திட்டமிட்டோம்.மங்களூரை மையமாகக் கொண்டு மேற்கண்ட எல்லா இடங்களுக்கும் செல்லலாம் என எண்ணி,ரயிலில் பிரயாணித்தோம். கடைசி நேரத்தில் மங்களூருக்கு முன்பாகவே,குக்கே சுப்ரமண்யர் கோவிலையும் பார்த்து விட்டு செல்லலாம் என்று,குக்கே சுப்ரமண்யா ரோடு என்கிற ஸ்டேஷனில் இறங்கினோம்.அந்த சிறிய ரயில் நிலையம்,விடிகாலை ஆறு மணிக்கே கூட்டம் கூட்டமாய் ட்ரக்கிங் போவோர்,கோவிலுக்கு செல்பவர்கள் என பிஸியாக இருந்தது. ஷேர் ஜீப் அல்லது பிரைவேட் ஜீப்பில் 13 கி.மீ பயணித்து சுப்ரமண்யா ஊரில் ஒரு தங்குமிடம் சென்றோம்.கோவில் தேவஸ்தானத்திற்கு சொந்தமான நான்கைந்து ஹோட்டல்களில் தொடர்ந்து “இடமில்லை” என்ற பதில்தான்.

கோல அச்சுக்கள்

குக்கே சுப்ரமண்யா கோவில் தாரா நதித்தீரத்தில்,காடு,மலைகளிடையே அருமையான இயற்கை சூழலில் அமைந்திருக்கிறது.அந்த நதியின் கரையில் வீடு கட்ட நேர்ந்து கொள்வோர் அடுக்கி வைத்திருந்த கற்கள் அந்த நதிக்கு ஒரு புது அழகை சேர்த்தன.
கோவிலில் சுப்ரமண்யரே பிரதான தெய்வம்.வாசுகி,சேஷம்,காலபைரவர் ஆகியோர்களது சிலைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப் படுகின்றன.ஆண்கள் மேல்சட்டை இன்றிதான் அனுமதிக்கப் படுகிறார்கள்.(இங்கு மட்டுமல்ல-தர்மஸ்தலா,கொல்லூர்,உடுப்பி என்று எல்லா கோவில்களிலும் இந்த ரூல் உண்டு.)
கோவில் தவிர வேறு சுற்றிப்பார்க்க வேறெந்த இடம் என்று ஆட்டோ டிரைவரைக் கேட்டதற்கு,ஐந்து தலை நாகசிலை இருக்கும் ஒரு சிறிய குகைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
தரைக்குக் கீழே தவழ்ந்து மட்டுமே செல்லக் கூடிய குகையில் மழை பெய்து சேற்று நீர் தேங்கியிருந்ததால்,நான்கைந்து மீட்டருக்கு மேல் செல்ல முடியவில்லை.மேலேறி வந்து தரைக்கு மேல் நடந்து குகையின் இன்னொரு முடிவுப்பக்க வாயிலை அடைந்தோம்.பாம்பைக் கொத்த வரும் கருடனைத் தடுக்கும் முனிவர் சிலையுடன் பார்ப்பதற்குத் தத்ரூபமாக இருந்தது அந்த இடம்.

பாம்பைக் காக்க கருடனைத் தடுக்கும் முனிவர்

கருடனுக்கு பயந்து, குகைக்குள் நாகம்

குக்கே சுப்ரமண்யாவிலிருந்து பஸ்சில் தர்மஸ்தலா சென்றோம்.
72 கிலோமீட்டர் மோசமான சாலைப் பயணம்.தர்மஸ்தலம் என்பது மிகச்சரியாக 'தர்மா' என்ற சொல்லின் ஒரு வடிவமாகும்.
தர்மஸ்தலம் மத ஒற்றுமைக்கு இடமாக விளங்குகிறது, இங்கு புனிதப் பயணம் செய்பவர்களின் ஜாதி, கொள்கைகள் மற்றும் நம்பிக்கை போன்றவை இங்கு தடையாக இருப்பதில்லை. இயற்கை தெய்வங்கள் மற்றும் மஞ்சுநாதா (சிவன்) தெய்வங்களுக்கு இணையாக ஜெயின் தீர்தங்காராவும் இங்கு வழிபடப்படுகிறார். வைஷ்ணவிதே பிராமணர்கள் குருக்களாகவும், சமண மதத்தவரான ஒரு ஹெக்கடே கோவிலின் பாதுகாவலராகவும் உள்ளனர். அனைவரும் ஒன்றிணைந்து எல்லாம் வல்ல இறையின் நம்பிக்கையில் ஒருங்கிணையும்படியான பல நம்பிக்கைகளின் சங்கமத்தை உருவாக்குகின்றனர்.

நீதிக்காக இங்கு வருகிறவர்களுக்கு வழக்கறிஞரின் சொற்திறமைக்கு சாய்ந்துவிடாத நீதி வழங்கும் இடமாக தர்மஸ்தலா உள்ளது. எந்தவித சட்டப்பூர்வ முறைகளும் விவாதங்களும் இல்லாமல் ஹெக்டே குடும்பத்தின் பாரம்பரிய மூதாதையரின் வழியில் கட்டுப்படுத்தும் தெய்வங்களின் இடத்திலிருந்து ஹெக்கடே நீதி வழங்குகிறார்.ஹெக்டேவம்சத்தினர் மத மற்றும் இன ஒற்றுமைக்காக தருமம், நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் தன்மை மற்றும் இந்தக் கோவிலைக் கட்டமைத்ததற்கான நோக்கத்திலான ஒருமைத்தன்மை ஆகியவற்றை 800 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கட்டிக்காத்துவருகின்றனர்.
(விக்கிபீடியாவிலிருந்து).

ஜெட் வேகத்தில் பரிமாற்றப் படும் உணவு

சுகாதாரம்

எங்களுக்கு முந்தின பந்தியில் பள்ளி மாணவர்கள்

நேத்ராவதி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள தர்மஸ்தலா கோவிலில் நாங்கள் சென்ற அன்று, கூட்டம் சிறிது குறைவாக இருந்தது. திருப்பதி கோவிலைப் போலவே இங்கேயும் கம்பிகளால் அடைக்கப்பட்ட பாதையில் பக்தர்கள் வரிசை காத்திருந்து,பின் தரிசனம்.

அன்னபூர்ணா என்கிற இலவச சாப்பாடுக் கூடத்திற்கு ஓட்டமும் நடையுமாக வந்தோம்.ஒரு பிரம்மாண்டமான ஹாலில் நூற்றுக்கணக்கான (ஆயிரக்கணக்கான?) பக்தர்களுக்கு உணவு படைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 10,000 பக்தர்களுக்கு உணவு பரிமாறப்படுகிறது.அதற்காகவே எந்திரமயமாக்கப்பட்ட சமையற்கூடம்,ஏராளமான பணியாளர்கள் தயார் நிலையில்.
ஒரு பெரிய தள்ளுவண்டியில் வரும் தட்டுகளும்,அண்டாக்களில் வரும் சாதம்,குழம்பு ,ரசம்,பொரியல் போன்றவைகளும் ஆச்சரியமூட்டின.அதைவிட ஆச்சரியம் உணவு பரிமாறுபவர்களின் டிஜிட்டல் வேகம்.சாதம் போட்டு, ரசம் ஊற்றி சரியாக இரண்டாவது நிமிடத்தில் அடுத்த முறை சாதம்,பின்பு சாம்பார் என்று எல்லாமே ஜெட் வேகத்தில்.(முதலில் ரசம் சாதம்,அதன் பின்னரே சாம்பார் சாதம்)கொஞ்சம் வாயைப் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிலர் சாம்பார் சாதத்தையோ,மோர் சாதத்தையோ தவற விட்டனர்..ஒருவேளை, இன்னும் வரும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களுக்கு இடம் வேண்டுமே என்று அவசர அவசரமாகக் கிளப்பி விடுகின்றனர் என்று நினைக்கிறேன்.

வீடு கட்ட நேர்ந்து, அடுக்கி வைக்கப் பட்ட கற்கள்

சாப்பாடு முடிந்து (!) மஞ்சுநாதரை தரிசித்தோம்.(நாங்கள் அங்கு போய்ச் சேர்கையில் உணவு வேளை வந்து விட்டிருந்தது. :) )

தர்மஸ்தலாவிலிருந்து உடுப்பிக்கு சென்றோம்.110 கிலோமீட்டர் பயணம்.இந்த சாலையும் அவ்வளவு சரியில்லை.சுமார் 3 மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பின்னர் எங்கடா போய் ஓய்வெடுக்கலாம் என்று அசதி கண்ணைக் கட்டியது.முன்பே பதிவு செய்யாததால், இரண்டு ,மூன்று ஹோட்டல்களில் விசாரித்து , பின்னர் அரைமணி நேரம் காத்திருந்து சித்தார்த் என்னும் ஹோட்டலில் அறைகள் கிடைத்தன.அதன் தரைத் தளத்திலேயே இருந்த சாந்தி சாகர் ஹோட்டலில் அருமையான உணவு. உடுப்பியில் என்ன ஸ்பெசல் உணவு என்று விசாரித்து,நீர் தோசையை ஆர்டர் செய்து சாப்பிட்டோம்.நம்ம ஊர் ரவா தோசையை விட இன்னமும் மெல்லியதாக தகடாக மொறு மொறுவென நன்றாக சுவையாக இருந்தது.

இங்கிருந்து உடுப்பி கிருஷ்ணர் கோவில்,சிருங்கேரி சாரதா பீடம்,கொல்லூர் முகாம்பிகா கோவில் எல்லாம் சென்று வந்ததைப் பற்றியும்,12 ஹேர்ப்பின் வளைவுகளைக் கடந்து, மலைப் பாதைகளைத் தாண்டி கொல்லூர் செல்லும் வழியில் எங்கள் கார் பிரேக் ஃபெயிலியர்.
அதையெல்லாம் பற்றி அடுத்த பதிவில்...

புகைப்படங்கள்: ராகா

முத்தாலம்மன் பொங்கல்

2010-12-25T15:39:00.006+05:30

எங்கள் ஊரான டி.கல்லுப்பட்டியில் இரண்டு வருடத்திற்கு ஒருமுறை நடைபெறும் முத்தாலம்மன் பொங்கல் சென்ற நவம்பரில் வெகு சிறப்பாகக் கொண்டாடப் பட்டது. மொத்தம் ஏழு கிராமங்கள் சேர்ந்து (கல்லுப்பட்டி,தேவன்குறிச்சி,வன்னிவேலம்பட்டி,அம்மாபட்டி,
காடனேரி,கிளாங்குளம்,சத்திரப்பட்டி)ஆறு சப்பரங்கள் செய்து முத்தாலம்மனை அம்மாபட்டியிலிருந்து அவரவர் ஊருக்கு அழைத்துச் சென்று வழிபடுவர்.பொங்கலுக்கு இரு நாட்களுக்கு முன்பே சென்று விட்டதால், முந்தின இரவு, சுத்துப் பட்டி கிராமங்களுக்கு சென்று அவர்கள் சப்பரம் செய்வதையெல்லாம் பார்த்து விட்டு வந்தோம்.

கல்லுப்பட்டி சப்பரம் வழக்கம்போல அளவில் பெரியதாக இருந்தது.
அமைப்பிலும்,அழகியல் வேலைப்பாடுகளிலும் வன்னிவேலம்பட்டி சப்பரம் மிக நன்றாக இருந்தது.மற்ற சப்பரங்களை மிக சிரமப்பட்டுத் தூக்கிச் செல்கையில், வன்னிவேலம்பட்டி சப்பரந்தூக்கிகள் அனாயாசமாகத் தூக்கிக் கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாக சென்றனர்.
தேவன்குறிச்சி சப்பரம் ஏறக்குறைய முக்கால் பங்கு ஒருபுறம் கீழே சாய்ந்து, மீண்டும் நேர் நிலைக்கு வந்த அந்த சில நொடிகள் நெஞ்சுக்குள் பக் பக்.

இந்த முறை , கையில் காப்புக் கயிறு கட்டிக் கொண்டு விரதமிருந்தவர்கள் மட்டுமே சப்பரந்தூக்க அனுமதிக்கப் பட்டார்களாம்.
அம்மனை தரிசிக்க வழக்கம்போல முண்டியடிக்கும் கூட்டத்தில்,இரண்டு மணிநேரம் காத்திருக்காமல் ஐந்து நிமிடத்திலேயே தரிசனம் செய்யமுடிந்தது. விடாது வந்த மழைக்கும், மறுநாளைய தீபாவளிக்கும் தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

அம்மாபட்டிக்கு சென்று அவரவர் கிராம முத்தாலம்மனை அழைத்து வந்து அன்று முழுவதும் வழிபட்டனர். அன்றிரவே அம்மனை சிறப்பு வழிபாடுகள் செய்து, சோறு ஊட்டி, ஊருக்குத் தொலைவில் இருக்கும் ஓடைக்கரையில் சுக்கு நூறாக உடைத்துக் கரைத்தனர். எப்போதும் போல, அம்மன் உடைப்பு நிகழ்வு நடக்க ஆரம்பிக்கையிலேயே சொல்லி வைத்தாற் போல மழை பெய்ய ஆரம்பித்தது அற்புத நிகழ்வாக இருந்தது.

இந்த முறை பொங்கல் வைக்கும் நாள் முடிவுசெய்யக் குறி கேட்கையில் அம்மனின் உத்தரவுகள் அவ்வளவு தெளிவாகக் கிடைக்கவில்லையாம். இருந்தாலும் சமரசங்களுடன் பொங்கல் தினத்தை முடிவு செய்து,ஏற்பாடுகளைத் தொடர ஆரம்பித்தனர். அதனால் தானோ என்னவோ, இந்த முறை சில சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன.
கல்லுப்பட்டி சப்பரம் நிலையிலிருந்து வெளியே வந்தவுடன் அதைத் தாங்கிப் பிடிக்க வைக்கப் படும் தண்டக் கம்புகள் உடைந்து விட, அது சரி செய்யப் பட்டு, ஒரு மணி நேரத் தாமதத்தில் அம்மாபட்டி பயணத்துக்குக் கிளம்பியது.
வயற்காட்டில் முழங்கால் அளவு சேற்றில் தூக்கிக் கொண்டு வரப்படும் சத்திரப்பட்டி சப்பரத்திற்கும் இதே போன்ற பிரச்சனை ஏற்பட்டது.
அம்மாபட்டியிலிருந்து அம்மனை வெளியே தூக்கிக் கொண்டு வருகையில் ஒரு அம்மனின் சிம்ம வாகனமும்,திருவாச்சியும் உடைந்து விட, அதை சரி செய்துவிட்டு அம்மனைத் தூக்கிச் சென்றனர்.

இத்தனை பிரச்னைகளுக்கும் இடையேயும் யாருக்கும் பெரிதாக எந்த சேதமும் இல்லாமல் அம்மன் அருளால் முத்தாலம்மன் பொங்கல் இனிதே நிறைவடைந்தது.பின்னர் பரிகார பூஜைகள் செய்து அம்மனை வழிபட்டு நிவர்த்தி செய்தனர்.

இனி அடுத்த முத்தாலம்மன் பொங்கல் நவம்பர் 2012 இல்.

முத்தாலம்மன் பொங்கல் குறித்த மேலதிக விபரங்களுக்கு அதற்கென்றே துவக்கப்பட்டுள்ள கீழ்கண்ட இணையதளத்தை பார்க்கவும்.
http://www.muthalammanpongal.blogspot.com/

புகைப்படங்கள்: ராகா.

பறவைகளுடன் ஒரு பொழுது...

2010-02-21T17:24:00.003+05:30

நூற்றுக் கணக்கான அழகான பறவைகள் புடைசூழ இருந்த அனுபவம் உங்களுக்கு கிடைத்திருக்கிறதா?போன வாரம் ரங்கன் திட்டு பறவைகள் சரணாலயம் சென்றபோது இதை அனுபவித்தேன்.
அழகழகாய்,குச்சிக் குச்சிக் கால்களுடன் விதவிதமான வண்ணங்களை தங்கள் இறக்கைகளிலும்,பின்புறத்திலும் பூசிக் கொண்ட சில...
ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வருமளவும் வாடி நிற்கப் பொறுமையின்றி ஸ்பூன் போன்ற நீண்ட அலகுடன், மீன்களை கவ்விப்பிடிப்பதில் பிஸியாய் சில..
மரங்களில் அமர்ந்து தம் இறகுகளை அலகால் குடைந்து சீவிக்கொண்டு சில...

அருகிலிருக்கும் தம் இணையின் அலகில் தன் அலகால் உரசி கொஞ்சிகுலேசனில் சில..
வெள்ளைப் பஞ்சுமிட்டாயை பின்னால் செருகி கொண்டவை போல புஸு
புஸுன்றிருந்த வெள்ளை வால் இறக்கைகளுடன் சில.

திடீரென்று ஏதோ தோன்றியது போல மெல்ல விர்ரிட்டு,தண்ணீர் மட்டத்திற்கு சற்று மேலே, சிலசமயம் கால்கள் தண்ணீரைக் கிழித்துக் கொண்டு உயரப் பறக்கும் சில (நாங்களும் தவளை விடுவோம்ல!)

நம் கேமராவிற்கு போஸ் கொடுத்துக் கொண்டு வண்ணமயமான அகன்ற இறக்கைகளை அழகாகக் காண்பித்த வண்ணம் சில.. (காசா பணமா,இந்தா இன்னொன்னு எடுத்துக்க!)
நம் இருப்பையே கவனிக்காத மாதிரி அவைகளுக்குள் பேசிக்கொண்டு சில..(ஏய். அந்த ஏரியால நிறைய மீன்கள் இருக்கு)

கடந்து செல்லும் எங்களை அனிச்சையாய்த்திரும்பிப் பார்த்து, மீண்டும் தன் வேலையை மும்முரமாய்த் தொடரும் சில..(வந்துட்டாங்கய்யா!)
ரங்கன் திட்டு பறவைகள் சரணாலயம் மைசூருக்கு செல்லும் வழியில் ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்துக்கு வடக்கே 10கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.
0.65 ச.கி.மீ சுற்றளவே உள்ள இந்தக் குட்டி சரணாலயம் ஆறு சின்னஞ்சிறு தீவுகளால் ஆனது.

காவிரியில் அணை கட்டும் போது உருவான இந்தத் தீவுகள் பறவைகள் வந்தமரும் அருமையான வாசஸ்தலமாக இருந்த்தைப் பார்த்த உலகப்புகழ் பெற்ற பறவையியல் நிபுணர் டாக்டர்.சலீம் அலி 1940 –இல்,அன்றைய மைசூர் மகாராஜாவிடம் இதைப் பறவைகள் சரணாலயமாக பிரகடனப்படுத்திப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார்.

அப்போது முதல், நூற்றுக்கணக்கில் cormorants, darters, white ibis, spoon billed storks, open billed storks, painted storks, white necked storks, egrets, herons, terns, swallows, kingfishers, sandpiper போன்ற பறவை இனங்களின் வாசஸ்தலமாக ஆனது ரங்கன் திட்டு.
நாங்கள் குடும்ப சகிதமாய் அதிகாலை 4.30 மணிக்கு பெங்களூரிலிருந்து கிளம்பி 7.30 மணிக்கு ஸ்ரீரங்கப் பட்டணம் போய்ச்சேர்ந்தோம்.ஸ்ரீரங்கநாதரை தரிசித்து விட்டு, ரங்கன்திட்டு செல்கையில் 10 மணி ஆகிவிட்ட்து.(இடையில் அங்கே இருந்த ஒரே ஹோட்டலில் இட்லியும் தோசையும் சாப்பிட்டோம்.(ஒரு பட்டிமன்றமே வைக்கலாம் –அதில் எது அதிகக் கொடுமையானது என்று.)- இந்த ஏரியாவில இதுக்கு மேல ஒண்ணும் எதிர்பார்க்காதீங்க என்றார் என் மைத்துனர் பாலாஜி.
(அவருக்கு இதுபோன்ற இடங்களெல்லாம் தண்ணி பட்ட பாடு. சனி ஞாயிறு என்றால், தனது எஸ்.எல்.ஆர் கேமராவைத் தூக்கிக் கொண்டு மலை, ஆறு, சுற்றுலா இடங்கள் என்று கிளம்பி விடுவார்.)
தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்திருந்த ஒரு பெண்கள் கல்லூரி ஆசிரியை அங்கிருந்த மாணவிகளை “ம் சீக்கிரம் சீக்கிரம்.. இன்னும் நிறைய இடத்துக்குப் போகணும்” என்று விரட்டிக் கொண்டிருந்தார்.இட்லியை முழுங்கவும் முடியாமல், பசியால் பாதியில் எழவும் முடியாமல் பாவம்...மாட்டிக்கொண்ட மாணவிகள்.

பச்சைப்பசேலென்ற நெல் வயல்கள்,நாற்று நட்டுக்கொண்டிருக்கும் விவசாயிகள், வீட்டுக்கு இரண்டாய் மரங்களில் கட்டப்பட்ட காளை மாடுகள் எல்லாவற்றையும் கடந்து பத்து நிமிட்த்திற்குள் ரங்கன் திட்டு சென்று விட்டோம்.

சுற்றிலும் மூங்கில்,அகேசியா, யூகலிப்டஸ் மற்றும் பல்வகை மரங்கள் புல்வெளிகளுடன் மிக அழகான இடமாக இருந்த்து ரங்கன்திட்டு. பூங்காவில் இருந்த நீர்த் தேக்கங்களில் மலர்ந்து,செக்கச்செவேலென்று இருந்த அல்லிப் பூக்கள் கொள்ளை அழகு.

ரங்கந்திட்டில் பறவைகளை அருகில் சென்று ரசிக்க படகு சவாரி அருமையான வழி
ஒவ்வொருவர் ஏறியபோதும் பாரத்தால் இருபுறமும் அலைக்கழிந்தது படகு.
வெயில் அதிகமாக இருந்தபடியால் கைகளை ஆற்றுநீரில் அழாவிக் கொண்டிருக்கையில், ”கைய உள்ள விடாதீங்க, முதலைங்க இருக்குது” என்று பீதியைக் கிளப்பினார் பாலாஜி.

சிறிது தூரப் பயணத்திலேயே அவர் சொன்னது போல காவிரியில் வளமாகக் கிடைக்கும் மீன்களைத் தின்று கொழுத்த முதலைகள் பாறையோரம் அசையாது கிடந்தன.அதனருகிலும் பாதுகாப்பான இடைவெளியில் பறவைகள் நின்று கொண்டு.
கூட்டம் கூட்டமாய்ப் பறவைகள்,மரம் முழுவதும் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் வௌவால்கள்,குறுக்கும் நெடுக்குமாய் காற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு கடந்து செல்லும் பறவைகள் என்று எல்லாவற்றையும் ரசித்தோம்.
பதினைந்து நிமிடங்களில் கரைக்குத் திரும்பியபோது இன்னொருமுறை போகவேண்டும் என்கிற ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

10 மணிக்கு மேல் ஆனபடியால், அந்த சனிக்கிழமை காலை சுற்றுலாப் பயணிகளின் வரவு அதிகமாக இருந்தது.

பறவைகளை மனமின்றிப் பிரிந்து,திப்பு சுல்தான் கோடைகாலத்தில் தங்க உருவாக்கியிருந்த ஓய்வு மாளிகையை சுற்றிப்பார்த்தோம்.அவ்ர் பயன்படுத்தியிருந்த ஆடைகள், வாள்கள்,துப்பாக்கிகள் (பிஸ்டல் சைசில் இருந்து பின்லேடனை இங்கிருந்தே குறிபார்த்து சுடுமளவு நீ....ளமான துப்பாக்கிகள் வரை) ஆஜானுபாகுவாய் முப்பரிமாணத்தில் வரையப்பட்ட திப்புவின் ஓவியத்தை அந்த மண்டபத்தில் நாம் எங்கிருந்து எந்தக் கோணத்தில் பார்த்தாலும், திப்புவின் விழிகள் நம்மையே முறைப்பது கொஞ்சம் திகிலாகத் தான் இருந்தது.

பிப்ரவரியிலேயே ஆரம்பித்து விட்ட வெயிலை அங்கலாய்த்துக் கொண்டே, அருகிலுள்ள பல்மூரி அணைக்கு வந்து ஒருமணி நேரம் அருமையான நீச்சல் குளியல் போட்டோம்.

அங்கே,எட்டடி நீளக் கூந்தலை அவிழ்த்து, காவேரியில் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த ஒரு சாமியாருடன் ஒரு போட்டோ செஷன்.

புகைப்படங்கள் எடுத்ததும் போஸ் கொடுப்பதும் ராகா (எ) பாலாஜி

பின்,நிமிஷாம்பாள் கோவிலுக்கு சென்று வழிபட்டுவிட்டு மைசூருக்கு வந்து, அரண்மனையின் முன் சம்பிரதாயப் போட்டோக்கள் எடுத்து விட்டு,சாமுண்டி கோவில் சென்று விட்டு, வரும்வழியில்,மரபை மீறமுடியாமல்,சில ஊசி,பாசிக் கடைகளுக்கு சென்று வாங்கி விட்டு பெங்களூருக்கு வண்டியைத் திருப்பினோம்.
அடுத்தமுறை ரங்கன் திட்டுக்குப் போகும்போது விடியற்காலையில் அங்கே இருந்தால் பறவைகள் தூங்கி சோம்பல் முறிக்கும் அழகில் இருந்து எல்லாவற்றையும் அமைதியாகக் கண்டு ரசிக்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டேன்.அப்புறம் இன்னொன்று-மறக்காமல் கட்டுசாதம் எடுத்து செல்லவேண்டும்.

பிள்ளையாருக்கு ஓகே. நமக்கு?

2010-02-16T20:59:00.001+05:30

ஒன்றரை மணி நேரத்திற்கு முன்பு, அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு வரும் வழியில்,ஹெப்பால் மேம்பாலத்திற்கு சற்று முன்பு எம்.இ.எஸ்.சாலையில் ஒரு விபத்து.மோட்டார்சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருந்த வாலிபர்,இண்டிகாவால் மோதப்பட்டு கீழே விழுந்து கிடந்தார்.

அவ்ரது தலையில் இருந்து கசியத் தொடங்கிய ரத்தம் விபத்து நடந்து இன்னும் முழுதாக ஒரு நிமிடம் கூட ஆகவில்லை என்பதை உணர்த்தியது.எனது பைக்கை நிறுத்தி அருகில் செல்கையில், வலியில் முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்த அவரது வாயில் இருவர் பாட்டிலில் நீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தனர்.
மற்ற வாகனங்கள் சாலையின் ஓரமாக அந்த இடத்தைக் கடந்து கொண்டிருக்கையில் ஆட்டோ, ஆட்டோ என்று அனைவரும் சத்தமிட்டு, அந்தப் பக்கம் சென்ற ஒரு ஆட்டோவை நிறுத்தினோம். மனிதாபிமானம் மிக்க ஒருவர், அவரை அப்படியே அள்ளித் தூக்கிக் கொண்டு ஆட்டோவில் ஏறி மருத்துவமனைக்கு விரைந்தார். விபத்து நடந்த இடத்தைப் பார்த்தேன். அவர் அணிந்திருந்த ஹெல்மெட் பத்தடி தூரம் தள்ளி கீழே விழுந்து கிடந்தது.
அது சைக்கிளில் செல்பவர்கள் உபயோகிக்கும் சாதாரண லேசான ஹெல்மெட். (பார்க்க: படம்)

பெங்களூர் சாலைகளில் இதை அணிந்து மோட்டார் சைக்கிள் ஓட்டுபவர்களை நீங்கள் அடிக்கடி பார்க்கலாம். இதுபோன்ற ஹெல்மெட் ,விபத்து நேரிட்டால், தலையில் விழும் அடியை அது எந்த விதத்திலும் தடுக்காது.
அவர் பிழைத்தாரா, இல்லையா என்கிற கேள்விக்கு பதில் தெரியாமல், இதை எழுதும் இந்த நேரத்தில் ,ரத்த இழப்பு அதிகமாகி அவர் உயிர் பிரிந்திருப்பின், அதற்கு முழுக்காரணமும், அவரது தலையில் ஏற்பட்டிருந்த பலமான அடியும், அதைத் தடுக்கமுடியாத அந்த லேசான ஹெல்மெட்டுமே காரணம்.

ஒரு ஆய்வின் படி,

ஹெல்மெட் அணியாதவர்கள் ஹெல்மெட் அணிபவர்களை விட 14 மடங்கு அதிகம் உயிர்போகும் விபத்துக்கு ஆளாகிறார்கள்.

80-85 சதவீத அபாயகரமான தலை மற்றும் மூளைக் காயங்களை ஹெல்மெட் அணிவதால் தடுக்கலாம்.

90 சதவீத மோட்டார் சைக்கிள் விபத்து சாவுகள் ஹெல்மெட் அணியாததால் தான் ஏற்படுகின்றன.

சரி. யாரை ஏமாற்ற இந்த மாதிரி ஹெல்மெட்டை அணிகிறோம்?
ஏமாறுவது என்னவோ நாம் தான்.
ஐ.எஸ்.ஓ தரச்சான்று உள்ள ,ஃபைபர் அல்லது பாலிகார்பனால் செய்யப்பட்ட நல்ல தரமான ஹெல்மெட்டாய் வாங்கவும். அதுதான் விபத்து ஏதேனும் நடந்தால் நம் தலையை பாதுகாத்து நம் உயிர் காக்கும்.சாலையோரம் விற்கும் மலிவு விலை பிளாஸ்டிக் ஹெல்மெட்கள்,விபத்தின்போது உடைந்துபோவதுடன்,முகத்தில் குத்தி, காயத்தை மேலும் அதிகமாக்கும்.

ஹெல்மெட் அணிவதின் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் இந்த விளம்பரம் மிகவும் பொறுத்தமானதே.

அதிக ஆயுளுக்கு அளவான கலோரி

2010-02-10T00:27:00.002+05:30

மரணத்தைத் தள்ளிப்போடவும், இளமையை நீட்டிப்பதற்குமான மனிதனின் தேடலும்,அதற்கான முயற்சிகளும் பலநூறு ஆண்டுகளாகத் தொடர்கிறது.அதற்கு விடையாக ஏதேனும் அற்புத மூலிகையையோ, அலாவுதீன் விளக்கையோக் கண்டறியும் வரை,நமக்குத் தெரிந்த,அறிவியல்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட சில வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கலாம்.

அளவான கலோரி உட்கொள்வதன் மூலம், வயதாவதைத் தள்ளிப் போடுவதும், நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவதும் சாத்தியம் என்று ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. 1930 முதலே கலோரிக் குறைப்புக்கும் ஆயுள் அதிகரிப்பு மற்றும் நீண்டகால இளமைக்கும் உள்ள தொடர்பை விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.சிலந்தி, எலி, குரங்குகளுக்கு மேற்கூறிய வகையில் அளவான கலோரி உணவை (சமச்சீரான சத்துப் பொருள்களுடன் கூடிய) கொடுத்துப் பார்த்த்தில் அவைகளின் ஆயுட்காலம் 30-40% அதிகமாகின்றதாம் (சந்தேகமிருப்பின் மேற்கண்ட கிராஃபை இன்னொரு முறை கவனமாகப் பார்க்கவும் :)) ).

ஆனால் இது எவ்விதம் செயலாற்றி ஆயுளை அதிகப்படுத்துகிறது என்பது விஞ்ஞானிகளுக்கு இதுவரை புரியாத புதிராக உள்ளது.

குறைந்த கலோரி உணவு உட்கொள்வதால்,இன்சுலின் மற்றும் கொலஸ்ட்ராலின் அளவு குறைந்து,இதய சம்பந்தப்பட்ட நோய்கள்,சர்க்கரை நோய், போன்றவைகளையும் தவிர்க்கலாம். அதுமட்டுமல்லாது ஞாபகசக்தியையும் இது அதிகப்படுத்துகிறதாம்

எச்சரிக்கை:

கலோரியைக் குறைக்கிறேன் பேர்வழி என்று உடலுக்கு அவசியம் தேவையான சமச்சீரான சத்துள்ள உணவை மிகவும் குறைத்தோ, போதுமான அளவு சாப்பிடாமலோ இருந்தால், சீக்கிரமே சொர்க்கத்திற்குப் போய் இந்த ப்ளாகைப் படிப்பீர்கள்.

மனித உடலுக்கு ஒரு நாளைக்கு 2000 கலோரி அவசியம்.

அதில்15% புரதம், 35% கொழுப்பு,55% மாவுச்சத்து எனப்படும் கார்போஹைட்ரேட்டில் இருந்து பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும்.

கீழ்கண்ட அட்டவணை எந்தெந்த உணவு வகைகளை சேர்த்துக்கொள்வது , எதை எதைக் குறைப்பது என்று உங்களுக்கு ஒரு ஐடியா கொடுக்கும்.

கலோரி குறைவான உணவு வகைகள் (சேர்க்க வேண்டியன)	கலோரி அதிகமான உணவு வகைகள் (தவிர்க்க வேண்டியன)
வேகவைத்த காய்கறிகள்	ஐஸ்க்ரீம்
சாலட்,வெள்ளரி ராய்த்தா	பக்கோடா, வறுத்தமுந்திரி
இட்லி முதலான வேக வைத்த உணவு வகைகள்	சிக்கன் கறி, மட்டன் கட்லெட், பொறித்த மீன்
கொழுப்பு நீக்கப் பட்ட பால், தயிர்	ப்ரென்ச் ஃபிரை,நான்,பூரி, நெய்ரோஸ்ட்
எண்ணைய் குறைவான சப்பாத்தி	புலவ்,பிரியானி,வடை,சமோசா
சாதம்,வேகவைத்த உருளைக்கிழங்கு	தேங்காய் எண்ணெயில் தயாரிக்கப்பட்ட பதார்த்தங்கள்
கிளியர் சூப்,உப்புமா	ஜிலேபி,குலோப்ஜாமூன்
வெஜிடபிள் சாண்ட்விச்	மசாலா தோசை,நெய்ரோஸ்ட்
வேகவைத்த நூடுல்ஸ்	ரவா ஹல்வா,கேரட் ஹல்வா
ஆலு போஹா,தயிர்சாதம்	ஒயின்,பியர்

எல்லாம் சரிதான்.ஆனா, சாப்பிட ஆரம்பிச்ச உடனே மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியலயே என்பதுதான் பெரும்பாலோரின் ஆதங்கம்.

பஃபே உணவு சமயங்களில் மெயின் கோர்ஸை லேசாகக் கொறித்து விட்டு, அங்கிருக்கும் பச்சைக் காய்கறிகள், ஃப்ரூட்சாலட், ராய்த்தா போன்றவைகளையே அதிகம் ருசிப்பேன் நான்.(அப்புறமா இதையெல்லாம் ஸ்வீட்லயும்,ஐஸ்க்ரீம்லயும் காம்ப்பன்சேட் பண்ணிருவோம்ல!)

எனவே, அளவான கலோரி சாப்பிட்டீங்கன்னா, அதிக வருடங்கள் உயிர்வாழ்வது மட்டுமில்லாம, வயதாவதையும் தள்ளிப்போடலாம்.

“பியர் எல்லாம் குடிக்காம என்ன “டேசு”க்கு ரொம்ப வருஷம் உயிர்வாழனும்?” என்று கேட்கிறவர்களுக்கும் இந்தக் கட்டுரைக்கும் ரொம்ப தூ.........ரம்!

மீண்டும்...

2010-01-10T17:45:00.000+05:30

கடைசியாக, கல்யாணமும் கயாஸ் தியரியும் என்ற பதிவை எழுதிய பின்னர் இந்தப் பக்கமே வரவில்லை.
கயாஸ் தியரியோ, கடவுளின் அருளோ கல்யாணம் ஆகி நல்லபடியாக இருக்கிறோம். “ஏகப்பட்ட வேலைப்பளு, அதனால் தான் எதுவுமே எழுத நேரமில்லை”என்றெல்லாம் ரீல் சுற்ற மாட்டேன். சோம்பேறித்தனமும், முக்கியத்துவம் தராததுமே என் சும்மா இருத்தலுக்குக் காரணம்.
நியூ இயர் ரிசல்யூசன்களில் ஒன்றான, ப்ளாகை அடிக்கடி வந்து எட்டிப்பார்த்து விட்டு, எதையாவது உருப்படியாக எழுதவேண்டும் என்பதை செயல்படுத்த ஆரம்பித்ததால் ,இந்த மீண்டும்...
இனிமேல் உங்க பாடு திண்டாட்டம்தான். :))

கல்யாணமும் கயாஸ் தியரியும்

2008-06-29T18:00:00.006+05:30

"வயசாயிட்டே இருக்கு. சீக்கிரம் ஒரு நல்ல பொண்ணா பாத்துக் கல்யாணம் பண்ணிக்க" என்று என்னிடம் சொல்பவர்களின் எண்ணிக்கை
அதிகமாகிக் கொண்டே இருந்ததாலும்,எனக்கே கொஞ்சம் லேட்டாக உறைக்க ஆரம்பித்ததாலும் என் கல்யாணத்திற்குப் பெண் தேடும்
முயற்சியில் இறங்கினேன்.
"பொண்ணா கிடைக்கலே! பையன்கள் கிடைக்குறதுதான் குதிரக் கொம்பா இருக்கு" என்கிறவர்களின் பேச்சால் சீக்கிரம் பெண் கிடைத்து விடுவாள்
என்று அசாத்திய நம்பிக்கையுடன் இருந்தேன்.சில மாதங்கள் கழித்தே என் நம்பிக்கை "குருடு" என்பது தெரிய வந்தது.
என் வீட்டில் ஜோதிடத்தின் மேல் அவ்வளவு எல்லாம் நம்பிக்கை கிடையாது.இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே எங்கள் ஜாதகங்களை
எங்கள் ஆஸ்தான ஜோதிடரும்,உறவினருமான திரு.கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களிடம் காண்பித்துப் பலன் கேட்பர்.
மற்றபடிக்கு,வாரத்துக்கு இரண்டு முறை ஏதேனும் தம்ளர் அல்லது பாத்திரங்கள் இடம் மாறி வைத்துக் காணோம் என்றால்
அது கிடைக்குமா,கிடக்காதா? அது வீட்டிற்கு உள்ளேயே இருக்கிறதா? எந்தத் திசையில் இருக்கிறது? என்றும்,அவ்வப்போது வரும் முழங்கால் வலி ஏன் வருகிறது? அது
முழுவதுமாக எப்போது குணமாகும் என்பதற்கு மட்டும் ஜாதகம் பார்ப்பார்கள்.

ஏழுகடல் தாண்டி,ஏழு மலைதாண்டி என்று சின்ன வயதில் படித்திருப்பீர்களே! கல்யாணம் என்பது அது போல.
எனக்கு ஏற்ற மணப்பெண் கன்னட மாத்வ குலத்தில்,காசியப கோத்திரம் அல்லாத வேறு கோத்திரத்தில் பிறந்தவளாகவும்,என் நட்சத்திரத்திற்குப் பொருந்தக்கூடிய 12 நட்சத்திரங்களில் ஏதேனும் ஒன்றில் பிறந்திருப்பவளாகவும்,
அதையெல்லாம் தாண்டி,ஜாதகப் பொருத்தத்தில் பத்துக்கு ஏழு பொருத்தமேனும் உள்ளவளாகவும் இருக்க வேண்டும்.(குறிப்பாக நான் மிகவும் வலியுறுத்தும் "தமிழ் தெரிந்த" பெண்ணாக இருத்தல் மிக அவசியம்)அப்போது தான் அடுத்த கட்டமாக பெண்ணின் போட்டோவைக் கேட்டு,அது பரஸ்பரம்
பிடித்திருந்தால் நேரில் சென்று பெண்பார்க்க முடியும்.

தினமலர் மணமாலைப் பகுதியில் இலவச விளம்பரம் வெளியிட்டதில் ஒன்றிரண்டு ஜாதகங்கள் வந்தன.
இனி மளமள வென்று எல்லாம் நடந்தேறி விடும் என்றிருந்தேன்.ஆனால், ஜாதகப் பொருத்தம் என்னும் விஷயத்தால் இதோ அதோ என்று
இழுத்தடித்துக் கொண்டே போனது.வீட்டில் பெரியவர்கள் முயற்சிப்பது ஒரு புறம் தொடருட்டும்:
நாமும் முயற்சிக்கலாம் என்று இண்டர்நெட்டில் புற்றீசல்கள் போல முளைத்திருக்கும் கல்யாணத்தளங்களான சாதீ.காம்,பாரத்மேட்ரிமோனி.காம்,
ஜீவன்சாதி.காம்,கே.எம்.மேட்ரிமோனி.காம்,பரிவர்த்தன்.காம் என்று எல்லா தளங்களிலும் என் ப்ரொஃபைலை இட்டேன்.
இவைகளில் உள்ளாடை சைஸ் தவிர மீதி என்னைப் பற்றின அத்தனை விபரங்களையும் கேட்கிறார்கள்.
எப்படியாவது கல்யாணம் நடந்தால் சரி என்று என்னைப் பற்றின அத்தனை விபரங்களையும் கொடுத்தேன் - போட்டோ உட்பட.
அதே தளங்களில் என்னைப் போன்று இட்டிருந்த பெண்களின் ப்ரொஃபைல்களுல் எனக்குப் பிடித்ததைத் தேடி என் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தேன்.

கொஞ்ச நாட்களாகியும் ஒன்றும் பதில் வரக்காணோமே என்று மீண்டும் என் ப்ரொஃபைலை சரி பார்த்ததில் "பார்ட்னர் ப்ரிஃபரன்ஸ்" என்றிருந்த,
என் வருங்கால மனைவி பற்றிய என் எதிர்பார்ப்பை நான் பூர்த்தி செய்யாமல் விட்டிருந்தது தெரிய வந்தது.சரி என்று அதையும் முடித்து வைத்தேன்.
குருவி உட்காரப் பனம்பழம் விழுந்த கதையாய் சில பதில்களும்,புதிய விருப்பங்களும் என் இன்பாக்ஸிற்கு வர ஆரம்பித்தன.லவ்லி ரோஸ்,மீட்ரூபி,
நேச்சுரல்பியூட்டி,ஸ்வீட்டி இவைகள் எல்லாம் எனக்கு விருப்பம் தெரிவித்திருந்த பெண்களின் ப்ரொஃபைல் பெயர்களில் ஒரு சில.
நான் விருப்பம் தெரிவித்திருந்த பெண்கள் சிலபேர் என் விருப்பத்தை ஏற்றுக் கொண்டிருந்தனர்.சரி அவர்களைத் தொடர்பு கொள்ளலாம் என்று பார்த்தால்
சந்தா கட்டியிருப்பவர்கள் மட்டுமே அடுத்தவரது முகவரியையோ,தொலைபேசி எண்ணையோ பார்க்க முடியும் என்கிற விஷயம் தெரிய வந்தது.
அவர்களாவது என் விலாசம் பார்த்து என்னைத் தொடர்பு கொள்வார்கள் என்று சில வாரங்கள் காத்திருந்தேன். ம்ஹூம். என்னைப் போன்றே
அவர்களும் இலவச சந்தாதாரர்களாய் விருப்பம் தெரிவித்த எதிர்பாலினத்தவரின் போட்டோவையும்,மானிட்டரையும் வெறுமனே பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள் போலும்.
போனால் போகிறது என்று ஆறு மாத சந்தாவிற்கு என்று இரண்டு தளங்களுக்கு பணம் செலுத்தி என்னை அப்கிரேடு செய்து கொண்டேன்.
அதன் பின் எல்லோரது முகவரியையும் பார்த்து தகுந்த பெண்ணைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம் என்றிருந்தவன் நினைப்பில் விழுந்தது மண்.
நிறையப் பெண்கள் தங்களது போட்டோ,தொடர்பு விபரங்களைப் பாஸ்வேர்டு கொடுத்துத் திண்டுக்கல்பூட்டு போட்டுப் பூட்டி வத்திருந்தார்கள்.
அவர்களது விருப்பம் இருந்தால் தான் நான் அவைகளைப் பார்க்க முடியும் என்கிற நிலை.

ஒரு ஞாயிறு காலையில் உமா என்ற பெண்ணிடம் இருந்து பாஸ்வேர்டு எனக்கு வந்திருந்தது.பாஸ்வேர்டை உபயோகித்து
அவரது போட்டோவைப் பார்த்து அதிர்ந்து போனேன். மானிட்டர் கொள்ளாத அளவு ஃபோட்டோவில் பெரிய உடல்வாகு.என்னை விட இருபது கிலோ எடை கூட.
சுமோ என்று பெயரிருந்திருந்தால் பொருத்தமாக இருக்கும்.
சரி அந்த லவ்லி ரோஸ் என்னவாயிற்று என்று போய்ப் பார்த்தால் அந்தப் ப்ரொஃபைல் நீக்கப்பட்டிருந்தது.நான் பார்த்து வைத்திருந்த ரோஸை
யாரோ பறித்துச்சென்று விட்டார்கள்.கல்யாணம் ஆகி விட்டிருக்கும் போல.

பரிவர்த்தன்.காம் இல் ஒரு நூற்றைம்பது பெண்களின் விபரங்களை அலசி,அதில் பொருத்தமாக உள்ள ஐந்தாறுக்கு என் விபரங்களை அனுப்பி வைத்தேன்.
ஜாதகம் இணைக்கப் பட்டிருந்த ஒரு பெண்ணின் முழுவிபரங்களை பிரிண்ட் எடுத்துக் கொண்டு,ஜோதிடம் தெரிந்த என் உறவினர் ஒருவரிடம் அப் பெண்ணின்
ஜாதகதைக் காட்டியதில்,இது எனக்கு மிகச்சரியாகப் பொருந்துகிறது என்றார்.
பெண்வீட்டாரை ஃபோனில் அழைத்து ஜாதகப் பொருத்தம் பற்றி எடுத்துக் கூறிய போது, அப்பெண்ணிற்குத் திருமணமாகி ஆறு மாதங்களாகி விட்டதாகவும்,
தற்போது முழுகாமல் இருப்பதாகவும் தெரிவித்ததாகக் கூறினார்.

மற்ற பெண்களின் விபரங்களை வைத்துத் தொடர்பு கொண்டதில்,வத்றாயிருப்பில் உள்ள ஒரு பெண்ணின் தந்தை இப்படி ஆரம்பிக்கிறார்.
"என் பெண்ணிற்கு நான் - ட்ரான்ஸ்ஃபரபிள் டீச்சிங் ஜாப்.உங்கள் பையன் இந்தப்பக்கம் ட்ரான்ஸ்ஃபர் வாங்கிக் கொண்டு வருவாரா?"
துரதிர்ஷ்டவசமாக நான் பணியிலிருக்கும் மும்பை பயோ-டெக் கம்பெனிக்கு வத்றாயிருப்பிலோ,அதற்கருகிலோ கிளைகள் ஏதுமில்லாததால்,வத்றாயிருப்புப் பெண்ணைக் கல்யாணம்
செய்து கொண்டு அருகிலிருக்கும் பிளவக்கல் அணை மற்றும் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைகளை வாழ்க்கை முழுவதும் ரசிக்கும் பாக்கியம் எனக்கு ப்ராப்தியாகவில்லை.

என் கஸின் ஒருவரது வற்புறுத்தலின் பேரில் த ஹிந்து நாளிதழில் ஞாயிறு அன்று வெளியாகும் வரிவிளம்பரத்தில் நான்கு வாரங்களுக்கு விளம்பரம் செய்ததில்
நிறைய பெண்வீட்டாரிடமிருந்து ஃபோன்களும்,இ-மெயில்களும் வந்திருந்தாலும்,எல்லாம் ஜாதகப் பொறுத்த டகாஸிஸ் கேஸ்சிலில் அடிபட்டு விழுந்தன.விளம்பரத்தின் சைடு எஃபெக்டாக
ஏகப்பட்ட தனியார் திருமண ஏஜென்சிகளிடமிருந்தும் மெயில்பாக்ஸ் கொள்ளாத அளவுக்கு மெயில்கள்.அவர்களிடம் உறுப்பினராகச் சேரச் சொல்லி வற்புறுத்தி.

இருந்தாலும் அவ்வப்போது சாதியிலோ,ஜீவன் சாதியிலோ,கன்னட மேட்ரிமோனியிலோ தினசரி விருப்பம் தெரிவித்த, பதில் கேட்டு மெயில்கள் பல வந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன.
எனக்கு ஒரு ஃபார்வர்டு மெயில் வந்தது.உலகில் 99.5 சதவீத பெண்கள் அழகானவர்கள்;மீதமுள்ள 0.5 சதவீத பெண்கள் என் க்ளாஸ் மேட்ஸ் என்று. அது போல, எனக்கு எல்லா விதங்களிலும்
பொருத்தமுள்ளதாக, நன்கு லட்சணமாக இருக்கும் அநேகமாக எல்லாப் பெண்களும் நான் பிறந்த அதே காசியப கோத்திரத்தில் பிறந்து(த் தொலைத்து) என் பாச மலர்களாகி விட்டார்கள்.வேறு கோத்திரத்தில் பிறந்து
நிறையப் பொருந்தி வரும் சில பெண்களிடமிருந்தும் எனக்கு விருப்பம் தெரிவித்து வந்திருந்தன.
சாம்பிளுக்கு சில.

32 வயதாகும் பி.எச்.டி.படிக்கும் ஒரு பெண் விருப்பம் தெரிவித்திருந்தார்.அவரைப் பற்றி மேலும் தகவலறிய அவர் ப்ரொஃபைலைப் படித்ததில்,ஒரு நாளைக்கு 15 மணி நேரம்
ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுவாராம்.ஆராய்ச்சி பற்றிய இன்ன பிற விபரங்கள்... அவர் வசிக்கும் அந்தச் சின்ன டெஸ்ட் ட்யூபுக்குள் நான் ஒண்டி வாழ்வது கஷ்டம் என்று நாசூக்காக மறுத்து விட்டேன்.

மும்பையில் இருந்து இன்னோரு பெண்...29 வயது.அட்வர்டைசிங் துறையில் பணி.சரி.பரவாயில்லை என்று முழுக்கப் படித்ததில் "ட்ரிங்" என்கிற கட்டத்துக்கு அருகில் "எப்போதாவது"
என்று பூர்த்தி செய்திருந்தார்.எனக்குப் பின் புலத்தில் பழைய பாட்டான "குடி மகனே.... ஹே ஹே ஹே. பெருங்குடிமகனே...நான் கொடுக்கட்டுமா அதை உனக்கு...
கொடுத்து எடுக்கட்டுமா கொஞ்சம் எனக்கு...ஓடியது."

28 வயதாகும் மைசூர்ப் பெண்,சைன் டிஸ்ட்,குரூப் -ஏ பணியிலிருப்பவர்கள் மட்டும் தொடர்பு கொள்க -மற்றவர்கள் தங்கள் நேரத்தை வீணடிக்க வேண்டாம் என்று எழுதியிருந்தார்.

இது போக டாக்டர் பெண்கள் எல்லோரும் "டாக்டர்கள் மட்டும் விண்ணப்பிக்க" என்று சிரிஞ்சோடு எழுதியிருந்தார்கள்.(சொந்தமாக க்ளினிக் வைத்திருந்தால் சாலச்சிறந்தது என்றும் பின்குறிப்புகள்)
நானும் டாக்டர் தான்,ஆனால் மாட்டு டாக்டர் என்று எழுதி வாங்கிக் கட்டிக்கொள்ள மனம் வரவில்லை.(பின்னால் க்ளினிக் வைத்து மாடு,மனிதர் இருவரையும் ஒரே க்ளினிக்கில்
மருத்துவத்திற்கு வரவழைப்பதில் சில ப்ராக்டிகல் டிஃபிக்கல்ட்டீஸ் உள்ளன)

மேற்கண்ட முயற்சிகள் தவிர தனியாக இது போன்று திருமண அரேஞ்மெண்ட் செய்பவர்களாக ,ஜாதகப் பரிவர்த்தணை செய்யும் சிலரிடம்
(நங்க நல்லூர்,வியாசர்பாடி,நுங்கம்பாக்கம்,ஸ்ரீரங்கம்,மதுரை) தலா முன்னூறு ரூபாய் கொடுத்து என் விபரங்களையும் ஜாதகத்தையும் பதிந்து உள்ளேன்.
அவர்களிடமிருந்தும் அவ்வப்போது தகவல்கள் வரும்.
ஆனால் ஜாதகப் பொறுத்த முதலை வாயில் கஜேந்திர கதி மோட்சம் தான்.

பொருந்தி இருந்த ஒரே ஒரு பெண் ஜாதகத்தை வேறு ஒரு ஜோதிடரிடம் காண்பிக்கப் போய்,அதற்கு அவர்,"இதில் ஒன்று சுத்த ஜாதகம்,
இன்னொன்று,தோஷம் வந்து நிவர்த்தியான ஜாதகம்.இவைகளை சேர்த்தால் சண்டை சச்சரவுகள் வரும்:அதிகபட்சம் ஆளையே காலி பண்ணி விடும்" என்று
ஆட்டோ அனுப்பாத குறையாய் அச்சுறுத்தினார்.

இது இப்படியிருக்க, சமீபத்தில் கயாஸ் தியரி பற்றிக் கால்வாசிப் (பார்த்துப்)புரிந்து கொண்டு எதைச் செய்தால் அதனுடைய பின் விளைவாக என் திருமணத்திற்குத் தக்க பெண் கிடைப்பாள்
என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
மும்பையில் பட்டாம்பூச்சிகள் கிடைக்கவில்லை என்பதால் அடுத்து சென்னை வரும்போது மொத்தமாகப் பட்டாம் பூச்சிகள் வாங்கி செலக்டிவ்வாக
நங்கநல்லூர், மயிலாப்பூர்,மாம்பழம் திருவல்லிக்கேணி போன்ற இடங்களில் பறக்க விடத் திட்டமிட்டுள்ளேன்.அவைகள் பறந்து அந்த ஏரியாக்களில் இருக்கும் எனக்கேற்ற பெண்களை/அவர்களின் பெற்றோர்களை
என் இன்பாக்ஸிற்கு மெயில் அனுப்ப வைக்கும் என்று கயாஸ் தியரியின் படி திடமாக நம்புகிறேன்.அதுவரை என் அறையில் இருக்கும் டேபிள்,டி.வி.போன்ற பொருட்களை இடம் மாற்றி வைத்துக் கொண்டு
அதனால்,ஏதேனும் குறுகிய கால கயாஸ் விளைவுகள் நிகழலாமோ என்கிற எண்ணத்தில் பொழுது போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

இப்படிக்கு
கயாஸ் தியரியால் கல்யாணம் நடக்கக் காத்திருப்பவன்.

கலை உண(ர்)வு

2008-03-25T17:22:00.003+05:30

சமீபத்தில் டெல்லிக்கு சென்றபோது உணவு சம்பந்தமான AAHAR-2008 பன்னாட்டுக் கண்காட்சியில் எடுக்கப்பட்ட சில செல்படங்கள்

முசுடு சங்கரலிங்கமும்,புக்ஃபியஸ்டாவும்

2008-03-22T23:24:00.008+05:30

உலகின் கடைசி மனிதனாக தனியே வாழத் தயாரா? என்று என்னிடம் யாராவது கேட்டால்,
"-என்னுடன் புத்தகங்களும் இருக்கும் பட்சத்தில்-சரி" என்று சொல்வேன்.அந்த அளவுக்கு, புத்தகங்கள் என் வாழ்க்கையோடு ஒன்றிவிட்டன..
சின்ன வயதில் கோடை விடுமுறைகளில் பாட்டி சொல்லும் ராஜா கதைகளில் லயித்த மனம் வருடம் முழுவதற்கும் அதற்காக ஏங்கி ரத்னபாலா, அம்புலிமாமாக்களை இரண்டாம் வகுப்புப் படிக்கையிலேயே எழுத்துக்கூட்ட ஆரம்பித்திருந்தேன்.

வீட்டில் எல்லோரும் சினிமாவிற்கு சென்று திரையின் காட்சிகளில் தங்களை மறந்திருக்கையில் எனக்கு மட்டும் ஆபரேட்டர் அறை ஓட்டை வழியே வரும் வண்ணப்புகை மாறிக்கொண்டே இருப்பதைப் பார்க்கப் பிடிக்கும்.(முழுசா ஒரு ரூபா குடுத்து இவன படத்துக்குக் கூட்டிட்டு வந்தது வேஸ்ட் என்று எனது மூத்த அக்கா திட்டுவாள்)
அதற்கடுத்த சமயங்களில் என் டிக்கட் காசு காமிக்ஸ் புத்தகங்களாகிப் போனது(விஷ ஊசி வேங்கப்பா, ஸ்பைடர்மேன்,இரும்புக்கை மாயாவி)

கொஞ்சம் வளர்ந்து நான்காம், ஐந்தாம் வகுப்புப் படிக்கையில் முழுப்பரீட்சை விடுமுறையில் வீட்டில் உக்கிரான அறை என்னால் தலைகீழாகக் கவிழ்க்கப்பட்டு,கொலு வைப்பதற்கென்று பாட்டி பத்திரப்படுத்தியிருந்த பொம்மைகளை (ஆதிசேஷன் நாகம், மச்ச அவதாரம், ஆந்தை, குப்புறப்படுத்திருக்கும் சீனப்பாப்பாக்கள்)வெளியே விளையாடக் கொண்டு போவதைப் பொறுக்க முடியாத பாட்டி, கோபத்துடன்"வாசகசாலைக்குப் போடா" என்று கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ளுவார்.வேறு வழியின்றி தே.கல்லுப்பட்டி நூலகம் அடைக்கப்படும் வரை அங்கேயே கிடந்து மஞ்சரி,அ.மாமா என்று எதையாவது வாசித்துக்கொண்டிருப்பேன்.
எட்டாம் வகுப்புப் படிக்கையில் கஷ்டப்பட்டு நூலகத்தில் உறுப்பினரானேன்.அதற்கு ஹெட்மாஸ்டரிடமெல்லாம் கையெழுத்து வாங்க வேண்டியிருந்தது.

அப்போதைய லைப்ரரியன் முசுடு சங்கரலிங்கம் (பட்டம்-உபயம்: நானும் என் நண்பன்ஜெயக்குமாரும்)லைப்ரரியை ஒரு மியூசியம் போலப் பாதுகாத்து வந்தார்.(புத்தகங்கள் படிப்பதற்கு அல்ல-பாதுகாப்பதற்கே என்பது அவர் பாலிசி)
அதிலும் நான் புத்தகம் எடுக்க வந்தால் என் மீதே கண்கொத்திப் பாம்பாய் இருப்பார்.
அவருக்கு சவால் விடும் வகையில் காலையில் டிஃபன் சாப்பிட்டுவிட்டு எட்டரைக்கு உள்ளே நுழைந்து தேட ஆரம்பித்தால்,பதினொன்றரைக்கு நூலக நேரம் முடிந்து அவர் என்னைக் குறிப்பாக முறைத்துக் கொண்டே,மேசைமணியை கடுப்பாக அழுத்தும் வரை
நிதானமாகத் தேடி விட்டு போனால் போகட்டும் என்று ஒரு புத்தகத்தை அவரிடம் நீட்டுவேன்.(சி.ஐ.டி.சங்கர்லால்,ராஜேஷ்குமார்,ராஜேந்திரகுமார்)
"வெலைக்கா வாங்கப் போற? ஏதாவது ஒண்ண எடுத்துட்டுப் போய்ட்டு, நல்லா இல்லாட்டி நாளைக்கு வந்து மாத்திக்க வேண்டியதுதான" என்று முணுமுணுப்பார்.அதையும் நான் மதியமே படித்து விட்டு சாயங்காலம் போய் வேறு புத்தகம் கேட்டு அவரால் திருப்பி அனுப்பப் பட்டிருக்கிறேன்."நாளைக்குத் தான் புத்தகத்தை மாத்த முடியும்" என்பது ரூல்.
மு.ச இல்லாத நாட்களில் உதவி நூலகர் விவேகானந்தனிடம் (இவர் மிகவும் சாது: எங்களுக்கு கருணை காட்டுபவர்)சொல்லிவிட்டு அன்அக்கவுண்டில் ஐந்து புத்தகங்களை எடுத்துச்செல்வேன்.வருடாந்திர ஆடிட்டிங்கில் கல்லுப்பட்டி நூலகத்திலிருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்களை எண்வரிசைப்படி அடுக்கி வைக்க என் உதவி தேவைப்பட்டதால் சில மாதங்களிலேயே மு.ச. என் வழிக்கு இறங்கி வந்தார்.
விடுமுறைகளில் சாப்பிடுவது, தூங்குவது,பாத்ரூம் போகும் நேரம் தவிர மீதி எல்லா நேரங்களிலும் நூலகத்திலேயே பழியாய்க் கிடந்ததால் இரண்டு வருடங்களில் பைண்டிங் அட்டையை வைத்தே அது என்ன புத்தகம் என்று சொல்லுமளவுக்குத் தேறியிருந்தேன்.
மு.ச கூட குறிப்பாய் ஏதேனும் புத்தகம் தேட என்னிடம்தான் கேட்கும் நிலை வந்தது.

எவ்வளவு நாளைக்குத் தான் இரவல் புத்தகங்களைப் படிப்பது?நமக்கென்று சொந்தமாக (அ.மாமா, காமிக்ஸ் தவிர) புத்தகங்கள் வேண்டாமா? என்று ஏங்க ஆரம்பித்தேன்.ராணியில் வந்த விளம்பரம் ஒன்றைப்பார்த்து,வி.பி.பி.யில் அனுப்பச் சொல்லி கார்டில் எழுதிப்போட்டு, முதன்முதலாக நான் வாங்கிய நவமணியின்"வெளிநாட்டுக்குப் போவது எப்படி?" எனக்கு வந்த போது எனக்குக் கிடைத்த சந்தோஷத்திற்கு அளவே இல்லை.(நீங்கள் வாங்கிய முதல் புத்தகம் எது என்று உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?)

அப்போதெல்லாம் கிருஷ்ணா காஃபி, வெண்ணெய் இன்னும் சில சாமான்கள் வாங்க நாற்பது கிலோமீட்டர் தொலைவிலிருக்கும் மதுரைக்கு மாதம் ஒருமுறை செல்லவேண்டியிருக்கும்
வீட்டுக்கு வேண்டிய சாமான்களை வாங்கிவிட்டு,காவேரி மஹாலுக்கு எதிரில் இருக்கும் வெண்ணெய்க் கடையில் நான்கு கிளாஸ் மோர் குடித்துவிட்டு மாடர்ன்ரெஸ்டாரண்டில் மதியம் சாப்பிட வீட்டில் கொடுத்த பணத்தையும் கால்சியம் சாண்டோஸ் நாய்பொம்மை உண்டியலில் இருந்து எடுத்த என் சிறுசேமிப்பையும் சர்வோதய இலக்கியப்பண்ணை, நியூசெஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், காலேஜ்ஹவுஸ் புக் ஷாப் என்று சுற்றி எனக்குப் பிடித்த புத்தகங்களை வாங்குவேன்.

இப்படியாகத் தொடர்ந்த பழக்கம் இப்போதும் சம்பளத்தில் ஐந்து சதவீதம் புத்தகங்களுக்காக செலவிடும் வரை நீடித்திருக்கிறது.
இதை ஒரு மூலதனம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.இருப்பினும், ஹார்வர்டு பிஸினஸ் ரிவ்யூ போன்ற விலையுயர்ந்த மாத இதழ்களையெல்லாம் எப்படியாவது (இலவசமாக)படிக்க முடியாதா என்னும் தேடலுடன் அலைந்த நான் ஒரு நாள் இணையத்தில் கூகுள் அருளால் தற்செயலாக புக்ஃபியஸ்டா என்னும் தளத்திற்கு விஜயம் செய்தேன்.அறிவியல் முதல் ஆன்மிகம் வரை, ஆங்கில மொழித் தேர்ச்சி முதல் மேலாண்மை, தலைமைப் பண்பு, புகழ் பெற்ற நூலாசிரியர்கள் எழுதிய சுய முன்னேற்றப் புத்தகங்கள் என்று இன்னும் ஏராளமான தலைப்புகளில் நூற்றுக்கணக்கான புத்தகங்களை இலவசமாகக் கொடுக்கும் இணையதளம் அது.
ஸ்டீஃபன் கோவி போன்ற புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களின் ஆடியோ புத்தகங்கள் கூட உண்டு
சில நிமிடங்களிலேயே உங்களுக்குப் பிடித்தமான புத்தகத்தைத் தரவிறக்கம் செய்துகொண்டு,
நேரம் கிடைக்கும் போது படிக்கலாம்.முதலில் ப்ளாக்ஸ்பாட்டாக இருந்த இத்தளம் இப்போது அதிக வசதி மற்றும் சிறப்புகளுடன் www.bookfiesta4u.com மாக வளர்ந்துள்ளது.
வெறும் வதந்திகளையும், இந்த மெயிலை ஒன்பது பேருக்கு ஃபார்வர்டு செய்யாவிடில் ஒன்பது நாட்களுக்குள் ரத்தம் கக்கிச் செத்து விடுவீர்கள் என்பது போன்ற மிரட்டல் மெயில்களையும் அனுப்பாமல் புக்ஃபியஸ்டா போன்ற நல்ல பயனுள்ள இணையதளம் பற்றி எல்லோரிடமும் பகிர்ந்து அவர்களது அறிவை வளர்க்கவும் நேரத்தையும், பணத்தையும் சேமிக்கவும் உதவுங்கள்.

பஸ்ஸில் பறிபோன இருபதாயிரம் ரூபாய்

2008-02-04T23:17:00.000+05:30

அலுவலக வேலை காரணமாக மூன்று நாட்கள் பெங்களூருக்கு சென்றிருந்தேன்.போன சனிக்கிழமை மாலை,பீன்யாவிலிருக்கும் என் அலுவலகத்திலிருந்து மெஜஸ்டிக் வந்து என் நண்பர்கள் இருக்கும் திப்சந்திரா செல்ல BEML Gate போகும் வண்டி (ஒன்றுக்கு இருமுறை விசாரித்து விட்டுத்தான்) ஏறினேன்.முன்பு ஒருமுறை BEML போகுமா என்று கேட்டு
ஏறி, கொஞ்ச நேரம் கழித்து வண்டி பழக்கப்படாத ரூட்டில் போவதை கவனித்து (அடடா! ஒரு மாசத்துல பெங்களூரு எவ்வளவு மாறிப் போயிருச்சு என்று பராக்குப் பார்த்து)பின் தாமதமாக முழித்து, அருகில் இருப்பவரிடம் இது திப்சந்திரா BEML Gate போகுமா? என்று கேட்டேன்.அவர் என்னை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு"கேட்டு ஏர்றதில்லையா? இது அந்த BEML போகாதுங்க, இந்த ஊர்ல அஞ்சு BEML இருக்கு என்று என்னை அசரவைத்தார்.மீண்டும் மெஜஸ்டிக் வந்து நண்பர்கள் வீடுபோவதற்குள் மொத்தமாக 3 மணிநேரம் ஸ்வாகா.
சரி.விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.கடைசி சீட் கிடைத்து "அப்பாடா! இனி பெங்களூரு ட்ராஃபிக்கில் பஸ் ஆமை மாதிரியோ நத்தை மாதிரியோ எப்படி வேணும்னாலும் போகட்டும், "ஏதோ!உட்கார இடம் கிடைத்ததே புண்ணியம்" என்று பாதியில் விட்டிருந்த
துக்ளக்கைத் தொடர்ந்து படிக்க ஆரம்பித்தேன்.கூட்டம் நெருக்கிக் கொண்டு வண்டியில் நிற்பதற்குக் கூட இடமில்லை.வண்டி நகரத்துவங்கி கொஞ்ச நேரம் கழித்து முன்பக்கமிருந்து யாரோ ஒரு பெண்மணி சத்தம் போட ஆரம்பித்தார்.அவர் வைத்திருந்த இருபதாயிரம் ரூபாயைக் காணவில்லையென்றும் வண்டியை நிறுத்தி உடனடியாக எல்லாரையும்
செக் பண்ணவேண்டும் என்றும் சத்தமாய் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.பஸ்ஸில் இருக்கும் எல்லோரும் தங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களை எல்லாம் சந்தேகக்கண்ணோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.கோடு போட்ட கருப்பு பனியன், ஏற்றிக் கட்டப்பட்ட லுங்கி சகிதமாக திருட்டுக் களையுடன் யாராவது ஏறினார்களா என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
வண்டியை மெதுவாக ஓரம் கட்டி அசோகா நகர் போலிஸ் ஸ்டேசன் முன்பு நிறுத்தி போலிசார் வந்து ஒவ்வொருவரையாய் சட்டை,பேண்ட் பாக்கட், உள்பாக்கெட் பின் பாக்கெட் எல்லாம் தடவி பேண்ட்டை அவிழ்க்காத குறையாய் சோதனை செய்தனர்.
என் முன்னால் நின்றிருந்த மஞ்சக் கலர் சட்டை ஆசாமி, நேரம் ஆகிக்கொண்டிருக்கிறதே என்பது போல் உச் கொட்டினார். "இருபதாயிரம் ரூபாயை வைத்துக் கொண்டு பஸ்ஸில் வரலாமா?"
"எவனுக்கு இன்னிக்கி லாட்டரியோ?" எடுத்தவன் இந்நேரம் எங்கேயாவது எறங்கி ஓடியிருப்பான்" "அந்தப் பணத்துல மூணு மாசத்துக்கு குடும்பத்தை ஓட்டிரலாம்" பலவிதமான குரல்கள் (கன்னடத்தில் தான்)பேருந்துக்குள் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கையில் திடீரென ஞாபகம் வந்து,கீழே வைத்திருக்கும் என் பையில் பணத்தை வைத்துவிட்டுப் போய்விடுவானோ என்று எனது பையை எடுத்து மடிமேல் இருக்கும் லேப்டாப் பை மீது வைத்துக் கொண்டேன்.
'போலீஸ்காரர் ஒவ்வொருவராய் சோதனையிட்டு,என் முறை வந்ததும்,என்னை முழுவதும்
சோதனை போட்டு விட்டு,என் பைகளையெல்லாம் திறந்து காட்டச் சொல்லி பார்த்துவிட்டு முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தவர்கள் பக்கம் சென்றார்.எனக்குத் தேவையில்லாமல் இதயம் பட படத்து மெதுவாக இயல்புக்கு வந்தது.(அன்று அதிர்ஷ்டவசமாக என்னிடம்
இரண்டாயிரத்துக்கும் குறைவாகவே பணம் இருந்தது.)என் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தகல்லூரி மாணவன் மூன்றாவதாக யாரிடமோ,தன் செல்ஃபோனில் பஸ்ஸில் நடந்த திருட்டை லைவ் ரிலே செய்து கொண்டிருந்தார்.எனக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்த என் நண்பன் ஜெயராமன் பொறுமையிழந்து ஃபோன் செய்தான்.
"டாக்டர்? (என் எம்.பி.ஏ. நண்பர்கள் அப்படித்தான் என்னை அழைப்பார்கள்)என்ன ஆச்சு? வர்றீங்களா? இல்லையா?"
"வந்துக்கிட்டே இருக்கேன் ஜெயராமன், ஆனா, ஒரு சிக்கல் ஆகிப்போச்சு."
"என்னது? வழக்கம்போல பஸ் மாறி ஏறிட்டீங்களா?"
"இல்ல. இந்த வாட்டி புது மாதிரிப் பிரச்னை.இருபதாயிரம் ரூவாய ஆட்டயப் போட்டாய்ங்க, நான் வந்த பஸ்சில."
"அய்யய்யோ! இருபதாயிரம் ரூவாயா? யாரோடது?"
"ஒரு அம்மாவோடது."
அப்புறம் என்ன ஆயிற்று என்று அவனை மாதிரியே நீங்களும் கேட்பது புரிகிறது.சில வினாடிகளில் எனக்கு முன்னால் ஒரு பரபரப்பு ஏற்பட்டு"பிடிச்சாச்சு, மாட்டிக்கிட்டான்" என்று குரல்கள் கேட்டன.செக் பண்ணின போலிசார் எனக்கு முன்னால் நின்றிருந்த அந்த மஞ்சச் சட்டை ஆசாமியின் காலரைக் கொத்தாகப் பிடித்து போலிஸ் ஸ்டேசனுக்குள் இழுத்துக் கொண்டு போனார்கள்.இரண்டொரு நிமிடங்களில் போலிஸ் ஸ்டேசனுக்குள் இருந்து வந்த ஒரு போலிஸ் இன்னும் பஸ்ல வேற யார் பையிலயாவது பணம் கிடக்குதான்னு பாருங்க என்றார்.நிறையப் பேர் பஸ்ஸிற்குள் கலவரத்துடன், கொஞ்சம் நப்பாசையுடன் அவரவர்
பைகளைத் திறந்து பார்த்தனர்.என்னருகில் நின்று கொண்டு இருந்த இன்னொருவர், அதற்குள் விஷயத்தை சேகரித்து, "மொத்தம் மூணு பேரு வந்திருக்காங்க, இந்த அம்மாவ, பேங்க்குல இருந்து ஃபாலோ பண்ணிட்டு வந்திருக்காங்க.முன்னால இருந்த ரெண்டு பேரு பணத்தை அந்த அம்மா பேக்குல இருந்து எடுத்து, இவன்கிட்ட பாஸ் பண்ணிட்டாங்க.செக்கிங் பண்ணினதும் அவங்க மெதுவா கீழ இறங்கி நழுவிட்டாங்க. பணம் வச்சிட்டு இருந்த இவன் மாட்டிக்கிட்டான்.நமக்கு முன்னாலதான் நின்னுட்டு இருந்தான் சார், பாக்குறதுக்கு உங்களை மாதிரியே இருந்தான் சார்! நீங்க பாத்தீங்களா? நல்லவேளை! அந்த அம்மா எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிச்சதோ?உழைச்சு சம்பாதிச்ச காசு திரும்பக் கெடச்சுருச்சு"என்றார் மூச்சு விடாமல். பெம்மல் கேட் வந்ததும் கீழே இறங்கி, ஒரு இரண்டு நிமிடத்திற்குள் ஜெயராமன் வந்து என்னை பைக்கில் ஏற்றிக் கொண்டு சாய்த்த கழுத்துடன் செல்ஃபோனில் பேசிக்கொண்டே ஓட்டினான்.ஜோஸப் வீட்டில் நண்பர்களுடன் டின்னர் சாப்பிடுகையில் ஜெயராமன் "டாக்டர அசோகா நகர் போலிஸ் ஸ்டேஷன்ல இருந்து மீட்டுக்கிட்டு வர்றதுக்குள்ள போதும் போதும்னு ஆகிருச்சு." என்றான்

செயப்பாட்டுப் புகை

2008-01-19T09:30:00.000+05:30

சின்ன வயதில் அப்பா
கல்லூரி விடுதியில்
அறை நண்பர்கள்
ரயிலின் கழிவறையில்
எனக்கு முன் சென்ற பயணி
டீக்கடையில் முகம் தெரியாதவர்கள்
-ஒருமுறையேனும் சிகரெட்
அறிந்திரா உதடுகளெனினும்-
அடிக்கடிப்
புகைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

1

2008-01-18T09:21:00.000+05:30

நாள்

பல்துலக்கியதிலிருந்து படுத்தது வரை
என்றும் போல அதே அரவையொலி
வித்யாசங்களே இல்லாத சீட்டுக்களில்
ஒன்றை
வீசியெறிந்தது காலம்
பூவிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட
வண்ணத்துப்பூச்சியாய்
பார்வை பறித்த உறக்கம்
பொக்கிஷப்படுத்தப்
புதிதொன்றும் நிகழாமல்
நினைவுக்கு அகப்படாத
அடுக்குகளில் நழுவும்
நாள்.

****************************************

அநித்தியம்

நகர வழியின்றி
விடாத அவலக்குரலில்
அவசர ஊர்தி
வாகன நெரிசலில்
கேட்கும் செவிகளில்
அடர்ந்து விரிகிறது
அவரவர்க்கான
அநித்தியத்தின் காட்சிகள்

***********************************

1

உனக்கும் எனக்குமான உலகில்
ஒன்றைத் தவிர
வேறெந்த எண்ணும் இல்லை.

**********************************

புதியன புகுதலும்

2008-01-15T11:53:00.000+05:30

வடக்கு நோக்கி, தன் பயணத்தைத் துவக்கும் சூரியனை இந்த மகர சங்கராந்தி தினத்தில் வணங்குகிறேன்.சமஸ்கிருதத்தில் "சங்க்ரமன" என்றால்,"நகரத் துவங்குதல்" என்று அர்த்தம்.
தமிழர்கள் பொங்கல் திருநாளாய் இதனைக் கொண்டாடுகின்றனர்.கிராமங்களில்,புது நெல்லில் பொங்கல் வைத்து அறுவடையின் முதல் படையலை இயற்கைக் கடவுளான சூரியபகவானுக்கே அர்ப்பணிப்பர்.பொங்கல் பிரசாதத்தை, குடும்பத்தில்,வேலைக்காரர்களுக்கு, பக்கத்து வீட்டினருக்கு என்று அனனவருக்கும் கொடுத்து மகிழ்வர்.எஜமானர் எல்லாவற்றையும் தனக்கே எடுத்துக் கொள்ளாமல், தன் வேலையாட்களுக்கும் உணவு,புது உடைகள் கொடுத்து அவர்தம் உழைப்பை கௌரவப்படுத்துவர்.பகிர்வின் உன்னதத்தை உணர்த்தும் சடங்குகள்.
காலண்டரில் நல்லநேரம் பார்த்து, துளசி மாடம் பக்கத்தில்,பொங்கல் படைத்து,கரும்புடன் சூரியனுக்கு படையலிட்டு,என் பாட்டி கொடுக்கும் பொங்கலை சாப்பிடுகையில் நம் வீட்டுப் பெரியவர்களின் நுண்ணறிவும்,இயற்கை சார்ந்த அவர்களின் எளிய வாழ்வும் எனக்கு உன்னத உணர்வைத் தரும்.பொங்கலன்று திருமணமான சகோதர, சகோதரிகளின் வீடு சென்று அவர்களுக்குப் பிடித்த பொருட்களை பரிசளிப்பது மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்கும். திருநெல்வேலியிலிருந்து காலையில் தொலைபேசியில் "ஹேப்பிப் பொங்கல்" சொன்ன என் அக்கா மகள் உரிமையுடன் என்னிடத்தில்"பொங்கப் படி" கேட்டாள்.சின்ன வயதில் வீட்டுப் பெரியவர்களிடம் "பொங்கல்காசு" வாங்கி இஷ்டப்பட்ட பொருள்களை வாங்கி மகிழ்ந்தது
நினைவுக்கு வருகிறது.கணுக்கள் சீவப்பட்ட அடிக்கரும்புகளை சுவைத்து அதிகக் கரும்புகளை முதலில் தின்பவர் யார் என்று போட்டியில் தொடர்ச்சியாய்க் கரும்பு தின்று, பேசுவதற்கும் சிரமப்பட்டிருக்கிறோம்.பொங்கலின் தொடர்ச்சியாய் வரும் மாட்டுப்பொங்கலன்று,மாடுகள் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வழிபாட்டுடன் விதவிதமாய் உணவளிக்கப்படுவது,நிலத்தைப் பண்படுத்துவது முதல், அறுவடை நெல்லை சுமந்து வந்தது வரை அவைகள் ஆற்றிய அரும்பணிக்கு ஒரு சிறிய நன்றியின் வெளிப்பாடு.பகிர்தல் வாய் பேசும் மனிதர்க்கு மட்டுமன்றி இயற்கையின் அனைத்து உயிர்களுக்கும் என்று அடுத்த கட்டம் போகுமிடம் இது.
இன்னும் பழைய மரபுகளில், மீன்களுக்கும்,குளக்கரையில் காகங்களுக்கும்,உணவுப் பதார்த்தங்களை இப்பண்டிகையின் போது அளிக்கும் பழக்கம் சில கிராமங்களில் உண்டு.ஜல்லிக்கட்டு அன்று,நான் வளர்ந்த கோ.புதூரில் கொம்பு சீவப்பட்ட
கோபக்கார காளைகளுடன் கலர்கலராய் அலங்கரிக்கப்பட்ட இளங்கன்றுகள், ஆர்ப்பரிக்கும் கூட்டத்திற்கு மிரண்டுபோய் எங்கள் தெருப்பக்கம் ஓடிவருகையில் அவைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு எங்கள் சிறார் பட்டாளம் "பொதுவாக எம்மனசு தங்கம்"என்று வெற்றிக் கூக்குரலிடும்.
சங்கராந்தி துவங்கி சூரியன் வடதிசை நகரும் இந்த ஆறு மாதமும் அகப்பயணம் மேற்கொள்பவர்களுக்கு அற்புதக் காலம்.பாரதப் போரில் பிதாமகர் பீஷ்மர் அம்புப்படுக்கையில் கிடந்து புண்ணியமான இந்த மகரசங்கராந்தி வரும் வரை காத்திருந்து பின் பூவுலகு நீங்கினார்.
பொங்கலின் முதல் தினமான "போகி"யில் வீடு, தெருக்களை வெள்ளையடித்து அலங்கரித்து
பழைய, தேவையில்லாத பொருட்கள்,குப்பைகளை எரித்துத் தூய்மையைக் கொள்வர். சுகாதார நோக்கில் இது மிகவும் அவசியமான ஒன்று.அழுக்கான எண்ணங்களையும், வேண்டாத பழைய பழக்கங்களையும் உதறித் தள்ளி, சூரியனின் குணங்களை உள்வாங்கும் இனிய தருணமே பொங்கல் திருநாள்.சூரியன் ஞானத்தின் சின்னம்:ஒளிவடிவானவன்;சூரியன் இல்லாது இவ்வுலகுஇல்லை.எனினும்,சுயநலமில்லாது,பிரதிபலன் பாராது, தனக்கு வேண்டியவர் வேண்டாதவர் எனும் பாகுபாடின்றி காலம் தவறாது தன் கடமை செய்பவன். இருளை அகற்றி இவ்வுலகைத் தன் அருளால் ஒளிர்விப்பவன்.உயிர்கட்கு சக்தியைக் கொடுப்பவன்.கர்மயோகத்தின் சிறந்த உதாரணபுருஷன்.
பொங்கலோ, சங்கராந்தியோ, இவ்விதம் உணர்ந்து கொண்டாடினால், நம் மனதின் மதிப்பீடுகள் மாறத்துவங்கும்.உண்மையான சந்தோஷம் பகிர்தலும், பலன் கருதாது உதவுதலுமே;நீடித்த செல்வம் அன்பான நண்பர்களும் மனமொருமித்த சுற்றமுமே.இந்த மகர சங்கராந்தி நாளில்,நண்பர்கள், உறவினர்கள் மீது மட்டுமல்லாது ஏனைய எல்லா உயிர்கள் மீதும் நம் அன்பும் மதிப்பும், பன்மடங்கு பெருகட்டும்.உள்ளத்தில் ஒளியூட்டும் புதிய பல எண்ணங்கள் பிறக்கட்டும்."இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்".

வசதிகளற்ற மெளனம்

2008-01-05T09:53:00.000+05:30

வசதி

"என் மெளனத்தைப் புரிந்து கொள்ளாவிடில்
வார்த்தைகளையும் முடியாதென்றாய்"
எவ்வளவு தகிப்பாய் இருப்பினும்
ஒண்டிக்கொள்ள இடமிருக்கும்
பாலையிலோ பள்ளத்தாக்கிலோ
வீசியெறியும் உன் வார்த்தைகளை விட
ஈர்ப்பு விசையற்ற வானில்
பிடிமானமின்றி அலைக்கழிக்கும்
உன் மெளனம்
வசதிகள் அற்றதே.

************************************

சில்லறைக் கேள்வி

கொடுத்து வைத்தது போல்
ஒவ்வொருவர் முன் வந்தும்
கையேந்தும் பிச்சைக்காரன்
மூன்று நொடிகளில் முகம் படித்து
நகர்ந்திடும் கை வேறொரு முகம் நோக்கி
ஒன்றில் செருப்பும்,மறுகாலில் பூட்சும்
கவனம் ஈர்த்து,யோசனையில்
பிச்சைக் கணத்தைத் தவறவிட்ட
என்னைப் பற்றி
என்ன நினைப்பான்?

**************************************

சூழல்

கடைசி ரயிலிலிருந்து
ஆளரவமற்ற பிளாட்பாரத்தில்
எதிர்ப்புறமிருந்து இறங்கிய ஒருத்தி
நெருங்கிக் கடக்கையில்
கலவர முகத்துடன் இதயம் படபடக்க
எட்டிப் போட்டாள் நடையை
எதிர்மறை வண்ணத்தை
என் மேல் பூசிய அகாலத்தையும்
இல்லாதுபோன மனிதர்களையும்
மனதார வைதுகொண்டே
கழிகிறதென் பொழுது

********************************

மாற்றம்

2008-01-04T10:22:00.000+05:30

மாற்றம்

ஒட்டிக்கொண்டுவிட்ட
ஒருவருடப் பழக்கம்
அரைநொடிக்கப்புறமே
எழுத வரும் '08.

********************************
உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும்
உன் நினைவு இறகுகள்
ஒவ்வொன்றாய் என்னை விட்டு
எழுநூற்றி எட்டாவது வேலையாய்
இதையும் செய்யும் காலம்
கடைசி இறகும் உதிர்ந்ததும்
பறக்க முடிகிறது இப்போது.

ராஜராஜன் எம்.ஏ.

2008-01-03T17:22:00.000+05:30

பெயர்ப்பலகை செய்து விற்கும்
பிளாட்பாரக் கடையொன்றை
அனுதினமும் கடந்திடுவேன்
அலுவலகம் செல்கையில்
மாறிக்கொண்டேயிருக்கும்
வேறு வேறு பெயர்களில்
வெகு நாட்களாய் கண்ணில் படும்
ராஜராஜன் எம்.ஏ.
மறக்கப்பட்ட பலகையோ
பிழையுள்ளதென்று
மறுதலிக்கப்பட்டதோ
தொணத்தும் பலநாள் கேள்விக்கு
முழுக்குப் போடலாம் என்று
பாதித் தயக்கத்தில் இழுத்தேன்
ராஜராஜன் எம்.ஏ....
நிமிர்ந்தென் கண்களில் எதையோ தேடி
தீர்க்கமாய்க் கேட்டான் என்னிடம்
"நாந்தான் என்ன வேணும்?"

இணையத்தில் விஷவிருட்சம்

2008-01-02T10:22:00.000+05:30

வேண்டாத பார்த்தீனியங்களை
உரம் போட்டு வளர்த்து
விளைநிலத்தை வீணடிக்கும் விஷமிகள்
குரோமோசோம் குறையுள்ள மூளையர்களின்
நபும்சகக் குறிகளின் அழுக்குத் திரவத்தில்
நசிந்துபோன சில வலைப்பக்கங்கள்
இஸங்கள் பெயரால்,மதங்கள் பெயரால்
மலப்பந்து எறியும் மூர்க்கர்கள்
வெறியுடன் வீசிக் கெக்கலிப்பவன் வாய்நோக்கி
வரிசையாய் வரும் எதிர்த்திசைப் பந்துக்கள்
பொறியால் பிடித்திட பெரியார் வார்த்தைகளை
வெறியாய்ப் பயன்படுத்தும் கொரில்லாக் கனவான்களின்
தடித்த பூட்சுகளின் அடியில் நசுக்கப்படும் இலக்கியப் பூக்கள்
ஒவ்வொரு சுட்டிலும்,ஒவ்வொரு இடுகையிலும்
மருந்தேதும் கிடையாத எய்ட்ஸ் கிருமிகளாய்
அயனவெளியில் கலக்கின்ற நச்சுச்சொற்கள்
இயேசுநாதர் சொன்னபடி
பதில் முத்துக்களை பன்றிகள் முன்பு போடாமல்
நாற்றம் தாங்காத மலப் பக்கங்களை
மூக்கைப் பொத்தித் தாண்டி
தொடர்கிறேன் பயணத்தை

வெளிதனில் புன்னகைக்கும் காலம்

2008-01-01T16:27:00.000+05:30

1.கழிவறையில் திரவ சோப்பு
கைத்துடைக்க டிஸ்யு பேப்பர்
இருக்கை எண் காட்டும்
நவீன விளக்கு
செல்பேசி,மடிக்கணிணி
சார்ஜ் செய்யும் வசதி
தண்ணீர் பாட்டில்,சிற்றுண்டி
எல்லாம் உள்ள புதிய ஏஸிப்பெட்டி
அருகாமை மனிதர்களும்
அஃறினையாய் இறுக்கத்தில்
ஒளிந்து முகம் காட்டும் குழந்தை
உயிர் கொடுத்தது ரயில் பயணத்திற்கு

***************************************

2.புது வருடம்

எப்போதும் போல் கடலுக்குள்
தலை மறைத்த சூரியன்.
ஏராள வெளிச்சத்தை
இனம் புரியாது பார்க்கும் சந்திரன்
மருண்ட கண்களுடன்
ஒடுங்கின பறவைகள்
பழக்கப் படாத இரைச்சலில்
சற்றுப் பயத்துடன் இரவு
எண்ணங்களின் ஏராள பாரத்தில் ஈதர்
கடிகார முட்கள் 12 காட்ட
நியான் விளக்குகளில் ஒளிர்ந்த
2008 பார்த்து மெலிதாய்
சிரித்தது பல கோடி வயதான காலம்.

*************************************

3.மூன்று ஐநூறு ரூபாய்த் தாள்கள்
ஒரு காட்பரீஸ் சாக்லேட் உறை
இரண்டு பாஸ்போர்ட் புகைப்படங்கள்
பழைய ரயில் டிக்கெட்
கொஞ்சம் சில்லறை
"K" எழுத்தில் சாவிக்கொத்து
குட்டித் தொலைபேசி டைரி
உள்ளங்கையளவு கண்ணாடி
பூப்போட்ட கர்ச்சீப்
இவ்வளவுடன்
பைக்கொள்ளா அளவு எனக்கான
சுதந்திரமும் பிரியத்தையும்
தன்னுள் வைத்திருக்கும்
தோழியின் கைப்பை.

**********************************

4.அடக்கி வைக்கப்பட்ட அன்பை
வெளிப்படுத்தும் உன் உதடுகளின் மொழிகளில்
வெடித்துக் கொப்பளித்தது என் புத்தாண்டு
சொற்களின் இடைவெளிகள் சொல்லாமல் தரும்
கிறக்கத்தைப் பற்றும் முயற்சியில்
இன்னொரு முறை
உன் எண்களை அழுத்திடும்
பிடிவாத விரல்கள்

************************************

5.மெதுவாய்க் கடலிறங்கும் அஸ்தமன சூரியன்
தூரத்துப் படகில் அசையும் இருவர்
தவற விட்ட நொடியில்
முழுதாய் மறைந்த சூரியன்
ஆயிரம் மணற்கண்கள்
என்னையே வெறித்துக் கொண்டு

***********************************

கனவுகள் செய்வோம்-2

2008-01-01T16:15:00.000+05:30

உறக்கத்தின் போது மூளை முழுவதுமாக ஃப்ளாட் ஆகி விடுகிறது என்கிற முந்தின
கோட்பாட்டைத் தவறென்று தன் ஆராய்ச்சிகள் மூலம் டாக்டர் நத்தானியெல் நிரூபித்து,
மூளை, தூக்கத்தில் ரெம் (Rapid Eye Movement) நிலையில் இயங்குவதை உறுதிப் படுத்தினார்.1950களில் டாக்டர் வில்லியம் மற்றும் சார்லஸ் ஃபிஸ்சர் நியூயார்க்கில்,ஒரு ஆய்வை மேற்கொண்டனர்.தாமாக முன்வந்து பரிசோதனைக்கு ஒப்புக்கொண்ட குழுவினரை எலெக்ட்ரோ என்செபலோகிராஃப் உதவியுடன் அவர்கள் உறக்கத்தில் கனவுகள் தோன்றும் ரெம் நிலையை அடையும் போதெல்லாம் (கண்டறிந்து)இரவு முழுவதும் எழுப்பி விட்டனர். தொடர்ந்து 5 நாட்களுக்கு இப்படி அவர்களுக்கு கனவு நேரம் தவிர்த்து உறக்க நேரம் மட்டும் அளித்து சோதனை செய்ததில்,கனவுகளற்ற 5 தினங்களுக்குப் பின் சிடுசிடுப்பு,அதீதப் பதட்டம்,
மனம் ஒருமைப்படுத்துவதில் சிரமம் போன்றவைகளை வெளிப்படுத்தினர்.இதே போல் இன்னொரு குழுவை,முதல் குழுவினரை எழுப்பிய அதே தடவைகள் -ஆனால் அவர்கள் கனவு
காணாதிருக்கும் போது- எழுப்பி விட்டதில் முதல் குழுவினருக்குத் தோன்றிய எந்த பாதிப்பும் இவர்களிடம் தோன்றவில்லை.இந்த பரிசோதனை முதல் முறையாக ஆரோக்கியமான உடற்செயலியலுக்குக் கனவு காண்பது மிக முக்கியம் என்று நிரூபித்தது.இதன் மூலம் தொடர்ந்து போதுமான உறக்கமின்றி ஷிஃப்டில் இயங்கும் ஒருவரோ அல்லது தொடர்ந்து வாகனம் ஓட்டுபவரோ எவ்வளவு பெரிய ஆபத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவு.
கனவுகளின் வெளிப்பாட்டில் சுற்றுப்புறம் ஒரு முக்கிய காரணியாக இருக்கிறது.புதிய இடத்திலோ,அல்லது ஹோட்டல் போன்ற பழக்கப்படாத இடங்களில் நமக்கு வித்தியாசமான கனவுகள் தோன்றுகின்றன.மற்ற காரணிகளாக கனவு காண்பவரது கடந்த கால நினைவுகள்,அந்த வார அல்லது அந்த நாளின் எஞ்சிய நினைவுகள்,உறங்குவதற்கு முந்தைய எண்ணங்கள் போன்றவை இருக்கின்றன.கனவு காணும் நேரம் ஒரு சர்ச்சைக்குரிய
ஒன்றாகவே இருக்கிறது.சாதாரணமாக ஒன்று அல்லது இரண்டு நொடிகள் தான் நாம் கனவு காண்கிறோம் என்கின்றனர்.ஆனால், சிலசமயம் நமக்குத் தோன்றும் சில மெகா சீரியல் கனவுகள் இதை சந்தேகம் கொள்ள வைக்கின்றன.
கனவுகள் சிக்கலான பல முடிச்சுகளை அவிழ்க்க விஞ்ஞானிகள், கலைப்படைப்பினருக்கு பெரிதும் உதவியிருக்கிறன. 1902ல் ஒட்டோ லெவி, நியூயார்க் யுனிவர்சிடியில், தான் 17 வருடங்களுக்கு முன் தவறென்று ஒதுக்கி வைத்த ஒரு கோட்பாட்டைத் தன் கனவைப் பின்னொற்றி ஆராய்ச்சி மேற்கொண்ட போது உடற்செயலியலில், தசைத் தூண்டுதல்களுக்கும் அசிடைல்கோலைன் என்கிற வேதிப் பொருளுக்குமான தொடர்பைக் கண்டறிந்து அதற்காக நோபல் பரிசை வென்றார்.மேலும், உறக்கத்தின் போது ஒரு மனதிலிருந்து இன்னொரு
மனதிற்கு எண்ணங்கள் பயணிக்கின்றன என்றும் கண்டறியப்பட்டது.ஆனால்,தான் சாகும் வரை இந்த அசிடைல் கோலைன் பற்றிய ஒரு எண்ணம் எங்கிருந்து, யாரிடமிருந்து
வந்தது என்பதற்கு ஒட்டோ லெவியிடம் பதிலில்லை.
உலகின் மிகப்பெரிய தொழிலதிபர்கள் தங்களது சிக்கலான பிரச்சனைகளுக்குக் கனவுகள் மூலம்
விடை கண்டறிந்து வெற்றியடைகின்றனர். உறங்கும் முன் ஏதேனும் பிரச்சனையை மனதில் நினைத்துக் கொண்டேயிருந்தால், உறக்கத்தில் ஆழ்மனம் அதற்கு நல்ல தீர்வுகளை முன்வைக்கிறது.இதற்கு வேண்டியதெல்லாம் உத்வேகமும்,தொடர்ந்த முயற்சியும், சிறிது மனப்பயிற்சியுமே.
கனவுகளில் நாம் காணும் பொருள்கள் முழுக்க முழுக்க தனிநபருக்கே உரித்தான தனிப்பட்ட
அர்த்தமுடையது என்றாலும் கனவுலக ஆராய்ச்சியாளர்கள் பெரிதும் ஒத்துக் கொண்ட கனவுகளில் தோன்றும் சில அடையாளப் பொருள்களும் அவைகளின் பொதுவான அர்த்தங்களும் கீழே கொடுக்கப் பட்டுள்ளன.

தேவதை: அறிவு, ஞானம்,சத்தியம், உயர்ந்த ஆத்மாக்களுடன் உள்ள தொடர்பு.

குளித்தல்: ஆத்ம சுத்தி, அல்லது ஆத்ம சுத்திக்கான அவசியம்.

பூனை: உலகம் முழுவதும் கனவில் வரும் பூனை பெண்களைக் குறிப்பதாகப் படுகிறது.வம்பு பேசுதல்,வம்பு தவிர்த்தல், மர்மம்.தனித்திருத்தல்

கோவில், சர்ச்: உள்ளுணர்வு,ஆன்மீகத் தேவை.

பாலைவனம்: ஆன்மீக வெறுமை,மலட்டுத்தன்மை,உணர்ச்சிகளற்ற நிலை.

சாத்தான்: வெறுக்கத்தக்க மனிதர்,தடை செய்யப்பட்ட விஷயம்,மோசமான குழந்தைப் பருவமென்றால் பெற்றோர் உருவம்

கீழே விழுதல்: இயற்கையான(குழந்தைகளின்) பயம், தோல்வி, உயர் நிலையிலிருந்து கீழே விழுதல்

தலைமுடி:
ஆரோக்கியமான சுத்தமான கேசம்:ஆன்மீக அழகு
சிக்கலான அழுக்கான கேசம்: தூய்மையற்ற மனம்
வழுக்கை: வயதைக் குறித்த பிரக்ஞை

நீதிபதி: சுய கட்டுப்பாட்டுத் தேவை,உள்ளார்ந்த குற்ற உணர்வு

சாவி: பிரச்சனைக்குத் தீர்வு, புதிய வாய்ப்புகள்

ஏரி:(அமைதியான நீர் எனில்) அமைதி

கண்ணாடி: தன்னைக் குறிப்பது, இல்லாத ஒன்று.

(தையல்)ஊசி: பழைய பிழைகளை சரி செய்தல்

கடல்:ஆத்மா, கடவுள்,அமைதி.

பன்றி:சுயநலம்

சுற்றத்தார்:கனவு காண்பவரின் ஒரு பகுதி

பெட்டி: வளமை, பயணத்திற்கு விருப்பம்,சுயகெளரவம்.

சூரியன்:ஆன்மீக ஒளி, விழிப்பு நிலை

பல் இழத்தல்:மதிப்பு மிகுந்த ஒன்றை இழத்தல்

தண்ணீர்:வாழ்க்கையின் ஆதாரம்,ஆன்மா, கடவுள்

தொடரும்.

ஏழிமலா-கேரளா கடற்கரையில் ஒரு மாலைப்பொழுதில்

2007-12-30T10:06:00.000+05:30

நடைமேடை எண்-2

2007-12-30T09:18:00.000+05:30

நீண்ட பெருமூச்சுடன் கடக்கும்
ஒரு பழைய எஞ்சின்
பளிச்சிடும் கேமரா வெளிச்சத்திற்குப் பின்
இயல்புக்குத் திரும்பும் மனித முகங்கள்
சரக்கு ரயிலென்று தெரிந்ததும்
ஏமாற்ற முகப் பிச்சைக்காரன்
ரயில் புறப்படும் நேரத்தில்
விலகுவதற்குள் இறுகப் பற்றப்படும்
புதுத் தம்பதிக் கைகள்
அடுத்த ரயிலுக்காக அம்மாவுடன்
காத்திருக்கும் குழந்தை விடும்
பபிள்கம் முட்டையில்
திரும்பத் திரும்ப உடையும்
என் உலகம்

வெடிகுண்டு மிரட்டல்

2007-12-30T09:10:00.000+05:30

அனாமதேயத் தொலைக்குரல் ஒன்று
அவசரமாய் நிறுத்தியது
புறப்படும் என் ரயிலை.
தொடையுயர மோப்பநாய்
முகர்ந்து பார்க்கவே பிறவியெடுத்ததாய்
ஏஸி, ஸ்லீப்பர் எல்லாமும் ஏறி
இருக்கையின் கீழ், பயணியர் பைகள்
எல்லா இடத்திலும்
அதன் மூச்சும்,வழியும் எச்சிலும்
எதுவும் இல்லை என்று உற்சாக விசிலடிக்கப்பட
தேடியது கிடைக்காமல்
சோகமாய் அமர்ந்தது ப்ளாக்கி..

சொற்கள்

2007-12-29T15:22:00.000+05:30

கைக்குள்ளிருந்து விடுபட்ட பறவையாய்
எதிர்பாரா இலக்கு நோக்கி
எங்கெங்கோ சேரும் சில
எனக்குள் சிறைவைத்தும்
தப்பியோடித் தப்பர்த்தம் தரும்
சொல்லப்படாத சில
தவறான பொத்தான் மேல்
வெகுநாட்களாய் அழுத்திக் கொண்டு
பெரிதாய் பாரமூட்டும் பளுவுடன் சில
எந்தக் காதாலும் உரிமை கொண்டாடப்படாது
அனாதையாய் அலையும் சில
ஆள்மாறாட்டமாய், "எள் என்றால்
எண்ணெய்"யைப் பொருள் கூறி
எரிச்சலூட்டும் இன்னும் சில
ஒடுங்கிப் போய் உறைந்து ஆழத்தில்
பயன்படுத்தப் படாமலேயே இருக்கும் சில.
எவ்வளவு முயற்சித்தும் நினைவில் வராத
கடவுளின் சொற்கள்
பிரியத்தை வெளிப்படுத்தும்
அத்தனை சொற்களும்
அதிகப் பயன்பாட்டில் தேய்ந்து
உருவம் இழந்திருக்க
புதிய அகராதியை உருவாக்குகிறேன்
யாருக்கும் தெரியாத சொற்களுடன்.